Lat-relatie en de overgang

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Florence
Berichten van Florence
Onderwerpen van Florence
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 66

Re: Lat-relatie en de overgang

Bericht door Florence » do 02 mei 2013 17:20

Hallo dames,

Ik heb sinds 1 1/2 jaar een lat relatie, wij wonen 100 km bij elkaar vandaan en wij gaan het weekend naar elkaar toe, om en om.
Bij elkaar wonen zie ik niet meer zitten, ik heb toch het gevoel dat ik mij dan te veel heb aan te passen, hij is nogal netjes o.a. op het huis, ik ben wat rommelig en heb overal wat liggen, dan voel ik mij het prettigst.

Ik heb het laatste jaar wat last gehad van het lege nest syndroom, tevens mijn moeder verloren, in een soort rouwproces, dus wat down af en toe.
Iets wat ik niet echt met mijn partner deel., mannen ervaren e.e.a. toch anders.

Het weekend bij hem, verveel ik mij nogal, het gevoel gast te zijn, andersom kan ik er slecht tegen als hij het weekend bij mij is en hij niets te doen heeft, ik vind het dan ook niet erg als hij weg gaat na 2 dagen.

Hij mist mij doordeweeks, kan moeilijk alleen zijn, is net met pensioen, wat voor hem ook wennen is.
Zijn sexbehoefte is ook groter dan van mij, voor mij hoeft het niet meer zo en dat vind hij erg jammer, maar geeft mij soms wel een schuldgevoel naar hem toe, het gevoel te moeten, maar ik doe het niet !
Ik heb ook weinig behoefte aan sociale contacten, hij des te meer, wat dat betreft zijn wij dus tegenpolen.

Kortom soms veel twijfel om de relatie voor te zetten, tegelijk denk ik wij hebben het ook fijn samen en alleen is ook maar alleen.
Gisteren bevloog mij het gevoel, ik wil weg, even helemaal weg, alleen een verre reis maken, mij herbezinnen op mijn verdere leven

Mijn vriend wil het liefst alles samen, ik vind het ook prima om alleen dingen te ondernemen.
Het gevoel ik wil nog wat met mijn leven, iets moois beleven
Ervoor had ik een huilbui, miste mijn kids, mijn moeder, maar die tijd is voorbij.

Hoe nu verder, ik heb toekomstplannen nodig, maar ik heb geen werk, wel vrijwilligerswerk en haal nog geen voldoening uit de dagelijkse boodschappen of senioren activiteiten, zoals nordicwalking of bingo of musea bezoeken

Ik wil nog wat actie ! iets wat mij inspireert, maar wat ?
Overigens fijn om te lezen dat er lotgenoten zijn.

Florence



Florence
Berichten van Florence
Onderwerpen van Florence
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 66

Re: Lat-relatie en de overgang

Bericht door Florence » do 02 mei 2013 17:26

wat ik er nog bij wou zetten

Ik kan mij niet meer interesseren voor politiek of wat er in de wereld gebeurd, zoals wat je in het journaal ziet
een beetje murf geslagen van alle wereldse gebeurtenissen, ik ben ik gerichter geworden

Mijn vriend des te meer, volg alles op de voet en kan zich om zaken druk maken, probeert mij te stimuleren tot de krant te lezen, ik zeg dan word mijn hoofd alleen maar vol, ik wil er rust in hebben.

Florence

Droomvrouw
Berichten van Droomvrouw
Onderwerpen van Droomvrouw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 58

Re: Lat-relatie en de overgang

Bericht door Droomvrouw » di 21 mei 2013 17:44

Hallo

Ja verschrikkelijk dat dan ook al die twijfels om de hoek komen kijken.. Dat maakt het naast de andere ongemakken van de overgang er absoluut niet makkelijker op. Maar het beste is gewoon om te proberen het gesprek over overgang zo open mogelijk te houden. Natuurlijk is het stukken moeilijker voor een man om dat te begrijpen, maar als hij ziet waar het vandaan komt het af an toe rare gedrag, kan hij er wellicht ook beter mee omgaan. Maakt het helaas voor ons niet altijd makkelijker als je het idee hebt dat je je enorm aan het inhouden bent...

Droomvrouw

Margo1964
Berichten van Margo1964
Onderwerpen van Margo1964
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Lat-relatie en de overgang

Bericht door Margo1964 » wo 28 aug 2013 15:14

Hallo allemaal :P

Hier nog iemand met een lat relatie al 13 jaar lang en alle twijfels die er nu ineens komen, mijn laatste menstruatie was in juni, daarvoor in december.
Ik merkte het aan de opvliegers dat ik in de overgang moest zijn, vroeger was ik degene die de kachel hoger zette nu mag die uitblijven...

De laatste paar weken zijn mijn klachten erger geworden, vooral mijn emoties en veranderingsdrang, de hele morgen zat ik al met een brok in de keel en toen iemand me vroeg hoe het ging kwamen er weer die tranen die ik niet wil.

De planning van vriend en mij was ooit samenwonen, ik heb twee jongens van 18 en 15 en co-ouderschap, dat is ook de reden dat we niet samen wonen en we wonen 160 km uit elkaar.
De laatste tijd kom ik eigenlijk alleen maar daar omdat ik dan langer kan blijven omdat ik de jongens om de week heb. Ik werk niet, vriend wel.

Ik lees hier veel berichten van graag alleen willen zijn en ruimte voor jezelf willen hebben, bij mij is het dus net andersom, ik wil zijn aandacht, liefde, geborgenheid en voor mijn gevoel is er dat helemaal niet meer, een lat relatie zou toch meer moeten zijn wat betreft die dingen juist omdat je tijd hebt om op jezelf te zijn.
Kortom, ik pik zijn desinteresse niet meer, ik ben woest en ik huil en ik wil zijn woonkamer veranderen, van alles tegelijk.
Hij reageert als een zombie, onderneemt niks, doet zijn eigen ding zoals altijd terwijl ik het gevoel heb dat ik me altijd maar aan heb gepast (mijn eigen fout)
Alles komt er iig heel heftig uit nu..........en ik heb even geen idee waar dit naartoe gaat :cry:

Iedereen sterkte met het proces.

Margo

Ozzy
Berichten van Ozzy
Onderwerpen van Ozzy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 51

Re: Lat-relatie en de overgang

Bericht door Ozzy » za 20 mei 2017 15:21

Beste allemaal,

ook ik herken alles wat hier beschreven wordt en het stelt gerust te weten dat ik niet de enige ben die hier zo mee in de knoop zit. Ik herken mezelf nog amper, het gaat allemaal met de vaart van een hoge snelheidstrein :o
Mijn vriend (sinds ruim 4 jaar) woont 125 km verderop en het doel is uiteindelijk hier samen te gaan wonen.
Ook ik ben maar liever in mijn eigen 'veilige' omgeving maar wil hem ook niet tekort doen ;) Hij heeft daar wel begrip voor en steunt me zoveel mogelijk en toch heb ik twijfels over de relatie en onze toekomst.
Het bezorgt me veel emotionele stress met alle gevolgen van dien :cry: Wat is wijsheid? Moet ik het maar op z'n beloop laten en wachten op betere tijden? Ik ben zo onvoorspelbaar als de pest nu en ben bang dat ik beslissingen ga maken waar ik later enorm veel spijt van krijg.
Ik houd enorm veel van hem maar ik kan dit voor mijn gevoel niet lang meer volhouden zo....
Dat maakt me dan ook weer angstig en onzeker kortom ik vlieg emotioneel van hot naar her en wordt er (zo mogelijk) nog gekker van naast alle trubbels die de overgang met zich meebrengt

Ozzy

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht