Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Dorinda
Berichten van Dorinda
Onderwerpen van Dorinda
Menopauzejaar:

Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Dorinda » wo 29 mar 2006 12:31

Hallo dames,

Sinds een paar jaar weet ik dat bij mij de overgang is begonnen.
Op dit moment lig ik ontzettend in de clinch met al mijn relaties.
Vooral de relatie met mijn partner heeft het momenteel zwaar te verduren.
Ik merk aan mezelf dat ik nu relaties wil waarin meer gelijkwaardigheid en meer wederkerigheid bestaat. Zoals het was, werkt het nu niet meer voor mij.

Mijn partner kan me niet laten zijn wie ik nu ben, en is van mening dat er een oplossing gezocht moet worden en dat ik de oorzaak ben van zijn probleem. Hij zegt ook dat hij bang is om mij kwijt te raken. Verwijt me dan dat ik wel praat met vriendinnen en daar nog enig plezier aan beleef.

Hij vindt dat niet normaal. Hij vond ook dat ik hulp moest gaan zoeken. Ik ben er 'een keer geweest en heb het voor gezien gehouden. Het sloot niet aan bij wat mij momenteel bezighoudt.

Mijn partner ziet maar niet in dat het zijn eigen jaloezie is en zijn eigen onmacht die het mij zo moeilijk maakt nog met hem te praten.
Hij vat ook niet dat je tijdens de overgang nog helemaal niet weet waar je zult uitkomen. Hij wil zekerheid, maar die heb ik ook niet.
Het enige wat ik weet is dat de relatie zoals die was, nu niet meer werkt. Maar intuïtief weet ik ook, dat ik, hoe dan ook, mijn weg wel vind.

Maar dat gaat niet zomaar ff in een paar maandjes. Daarvoor moet ik nu eenmaal afstand nemen, me voorlopig juist afkeren van mijn partner om de veranderingen te kunnen ondergaan.
Hij wil feitelijk de verandering niet, hij wil een oplossing! Daar wacht ie steeds op.

Ik heb geen keus meer dan me nog verder af te keren. Ik kan de overgang nou eenmaal niet stopzetten, voor mij gaat de verandering door.

Ik vind het absurd dat mijn partner zich zo in een slachtofferrol opstelt.
Terwijl ik volop met mezelf bezig ben en er alles aan doe om onze relatie naar een nieuwe vorm te laten groeien, deed hij tot nu toe niks dan afwachten en nu zijn geduld op is gaat hij verwijten maken. In de hoop dat alles weer zo gauw mogelijk wordt als vroeger.

Het ergste vind ik dat hij nu over mij gaat klagen bij anderen.
Daar krijgt hij het advies om mij naar de hulpverlening te sturen. Ze zien het als mijn probleem en vinden mij verantwoordelijk.
Hij hoeft dus weer niet naar zichzelf te kijken.
En zolang hij dat niet doet, kan onze relatie niet veranderen.

Geen van de mannen en vrouwen die hij spreekt schijnt dat te begrijpen.

Dit kan voor mij maar twee dingen betekenen.
Of hij heeft geen zin om zelf te veranderen en ook te investeren in de relatie. Hij wil niet met zijn eigen onmacht omgaan maar legt die op mijn bord neer.
Of hij heeft geen vertrouwen in mij.

Met beide gegevens kan ik niets.
Deze relatie gaat voor mij een keer eindigen ben ik bang.

Ik heb nog een vraag.
Voor mij voelt het doodnormaal dat ik me nu meer terugtrek uit de relatie.
Toch blijkt de massa dit te zien als een ongeoorloofde daad.

Kan iemand er iets over zeggen, hoe dat proces tijdens de overgang verloopt? Hoe een relatie opnieuw vorm krijgt?
In grote lijnen dan, want ieders situatie is natuurlijk verschillend, maar er moet, lijkt mij toch een soort van rode draad zijn?

Dorinda



Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd nu: 57

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Gaia » wo 29 mar 2006 14:26

Hey Dorinda,

Ok, ik ga iets uit eigen ervaring vertellen...
Bijna een jaar geleden nu, begon dit verhaal bij mij ook af te spelen. Doordat ik door hormoonsverandering met een knal heel erg op mezelf werd teruggeworpen merkte ik, dat voor mij NIETS meer hetzelfde was gevoelsmatig. Het leek, alsof alles door mij opnieuw werd bekeken en ik dacht bij alles na: wil ik dit? Voelt dit goed aan?
Iets, zo dichtbij als je relatie, is dan al heel snel "aan de beurt"....
Ook die werd van alle kanten belicht ... wat stelt mijn relatie (nog) voor.
Wil ik op deze manier verder? Wat kan ik verbeteren? Hoe moet ik dat doen?

Dat is bij mij ook niet zonder slag of stoot gegaan.
Het sleutelwoord voor mij: COMMUNICEREN!!!

Spreek uit wat je voelt, neem de tijd om het er met elkaar over te hebben. Vraag ook, wat je partner van jullie relatie verwacht.
Vraag om ruimte jezelf opnieuw te leren kennen.
Heel wat keren heb ik verzucht: "zeg wat je denkt, voelt! Ik kan nog altijd niet achter jouw schedeldak kijken, en jij niet achter de mijne!!!!"

Langzamerhand komen we er stukje bij beetje uit! Het blijft altijd werken aan een relatie. Maar ik kan het niet vaak genoeg zeggen, neem de tijd om met elkaar te praten. Zet de tv eens een keer UIT! Jaag de kids naar hun eigen kamer, ga samen buiten een wandeling maken terwijl je "boomt" over de zaken des levens..... ;)
Ooit hebben we voor elkaar gekozen omdat we elkaar leuk vonden ... wat is daar nu van over en welke richting slaan we samen uit?

Tsja meid, wist ik het ook maar.... :( Al doende leren we!
Succes!

Groetjes, Gaia

Merel
Berichten van Merel
Onderwerpen van Merel
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Merel » wo 29 mar 2006 16:02

Hallo Dorinda

Wat een herkenning vindt ik in je verhaal. Ook bij mij kreeg mijn relatie het zwaar te verduren. Ik had een man die ook medelijden met zichzelf had en afwachten totdat ik weer "beter" werd. Ook ik voelde van binnen dat ik mijn relatie wilde gaan baseren op gelijkwaardigheid en wederkerigheid. ( Dat betekende achteraf voor mij dat ik een stuk zorgrol van mij af liet glijden. Verantwoordelijkheden die niet de mijne waren niet meer op mij nam.) Om zo'n relatie te kunnen bewerkstelligen had ik eerst een "grote schoonmaak" binnen mijn gezin/relatie nodig.

Dus het "oud zeer" kwam omhoog. Oud zeer uit de relatie vandaan. Je herkend het denk ik wel. Ik sprak dit alles uit naar mijn partner toe. Het enige wat ik kreeg was 'Je hebt hulp nodig'. Terwijl ik om erkenning en herkenning vroeg van hem om te kunnen plaatsen. I.p.v naar zichzelf te kijken kroop hij heerlijk in de slachtofferrol. En ach wat kunnen ze dan toch zielig zijn. ;)

Tja .. daar kun je niets mee. Zeker niet met oplossing gericht denken. Communiceren heeft dan totaal geen zin. Zwijgen en negeren is dan soms het enige wat je staande houd. Ook mijn toenmalige man zocht steun in de omgeving. Kreeg daar ook alle steun en kreeg te horen .. dat dit niet normaal was en dat ik sowieso hulp nodig had. Ik was egoistisch enz. enz. Ik moest toch weer gewoon gaan zorgen .. voor! .. alles!

Wat is er toch nog weinig bekend over de overgang he. Net als in de puberteit, dan nemen je kinderen ook afstand van je om een nieuwe meer wederkerige relatie aan te kunnen gaan. Dat duurt toch ook geen paar maandjes. Die stuur je toch ook niet naar een psychologen. Dan mag het wel en is het groei naar volwassenheid. En in de overgang dan? haha .. voor de maatschappij naar ouderdom en niets meer waard. Ofschoon .. tegenwoordig met die nieuwe trend ...! Maarre .. ik weet wel beter.

Ik vond deze nieuwsbrief op deze site. Daarin staat het eigenlijk heel mooi beschreven: Relaties in de overgang

En tja .. ook mijn relatie is beëindigd. Mijn partner kon/wilde niet mee veranderen. Zelfs die verantwoording nam hij niet. Ik ben bij hem weggegaan. Het lag/ligt aan mij en bij mij.

Heel veel sterkte Dorinda. Ik vind je een krachtige vrouw en knap dat je de druk weerstaat van je omgeving en vanuit de maatschappij. Want die is groot vind ik.

Groet, Merel

Dorinda
Berichten van Dorinda
Onderwerpen van Dorinda
Menopauzejaar:

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Dorinda » wo 29 mar 2006 16:19

Hallo Gaia,

Ja wat jij schrijft heb ik uiteraard allemaal al wel geprobeerd. Heb dat niet beschreven omdat het voor mij zo voor de hand ligt dat je begint met het gesprek aan te gaan. In het begin scheelde dat ook wel.
Maar nu voelt hij aankomen dat er definitief iets verandert. En daar wil hij onderuit.

Het probleem is dat mijn man niet hoort wat ik zeg, maar wel hoort wat anderen zeggen. En die zeggen bijvoorbeeld: 'Zij moet hulp gaan zoeken want zo kan het niet. Confronteer haar maar met een scheiding en de gevolgen daarvan, dan verandert ze wel' Of ze zeggen tegen hem dat ie geduld moet hebben omdat het maar tijdelijk is.
Het is dus of dreigen of geduld hebben in zijn beleving.

Maar het is natuurlijk helemaal niet tijdelijk.
Hij denkt dus echt dat ik wat mankeer en me verschuil achter de overgang. Hij wordt daarin ook nog aan alle kanten gesteund.

Dan denk ik bij mezelf, als je dan niet de verandering aan wilt gaan, neem dan je eigen verantwoordelijkheid en ga zelf weg. Ik verander toch, dat kan niemand stoppen.

Ik bedoel, ik weet wel wat ik wil. Namelijk de verandering ondergaan.
Hij is degene die daar bang voor is. Die angst en die onmacht kan ik niet voor hem oplossen, moet hij zelf doen. Mijn leven is tenslotte niet bedoeld om het zijne te vervullen.
En toch vindt iedereen dat ik dan degene ben die hulp nodig heeft.
En dat klopt van geen kanten.

Dorinda

Dorinda
Berichten van Dorinda
Onderwerpen van Dorinda
Menopauzejaar:

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Dorinda » wo 29 mar 2006 17:59

Hallo Merel,

Bedankt voor de link. Ik begrijp nu dat het inderdaad heel normaal is dat je in de overgang (tijdelijk) afstand neemt van je partner. Zo voelt het voor mij ook.
Ik moet eerst van hem loskomen en loskomen van de relatie zoals die altijd was om daarna weer met de relatie verder te kunnen.
Vandaar dat ze soms wel eens zeggen dat je opnieuw geboren wordt in de overgang.

Ik heb dat ook vaak gezegd. Laat me nou gewoon eens een tijd met rust en trek eens niet zo aan mij om alles steeds bij het oude te houden.
En dan elke keer maar vragen wat ik wil, om gestoord van te worden.
Hij kan beter ook eens naar zichzelf kijken, naar wat hij wil.
En als dat betekent dat hij niet mee wil werken in de relatieverandering, oke dan, maar neem dan je verantwoordelijkheid en ga weg. Maar geef niet mij de schuld van het feit dat je zelf niet wilt of kunt.

Oh, mannen en kinderen............... je zou ze soms.......

Dorinda

Merel
Berichten van Merel
Onderwerpen van Merel
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 61

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Merel » wo 29 mar 2006 19:23

Hallo Dorinde en andere dames
Dorinda schreef:
wo 29 mar 2006 17:59
Oh, mannen en kinderen............... je zou ze soms.......
Haha .. ja .. je zou ze soms .... Ik riep op den duur 'Er zijn er hier maar twee die mijn opvoeding krijgen/verdienen en dat zijn mijn kinderen'. En mezelf natuurlijk. Want daar was ik ook druk mee bezig. Mezelf opnieuw onder handen te nemen. Zoals jij zo mooi schrijft .. opnieuw geboren worden. Zo voelde dat althans voor mij.

Heel herkenbaar al die vragen en gesprekken steeds en dan steeds dezelfde vragen waar ik in het begin steeds hetzelfde antwoord op gaf. Hij hoorde de antwoorden niet. Ik ben er mee gestopt. Om steeds in herhaling te vallen ... om gestoord van te worden. Zeker met die buien van de overgang.

De ergste vraag vond ik altijd 'Wat wil je dan'. Hij kon me niet gekker krijgen op den duur. Ik wilde erkenning van het oud zeer, rust, ruimte en vertrouwen en de verandering ondergaan. Dat kon ik honderdduizend keer zeggen. Hij bleef met mij bezig en keek niet naar zichzelf. Ik was niet normaal. Ik had hulp nodig.

Weet je .. het gekke was dat mijn kinderen zichzelf veel sneller aanpaste aan mijn overgang. De oudste snapte het op den duur behoorlijk goed. Hij onderging ook de hormonale verandering. Wat niet wil zeggen dat we nooit in de clinch lagen. Want .. de vraag .. "Mam waar zijn mijn sokken" of "Mam .. is die broek al gewassen" enz. lieten mij steigeren. Je kent het misschien wel. Dan nog eens allebei af en toe je buien hebben en het plaatje is compleet. ;)

Weet je wat ik in het begin ook zo ergerlijk vond. Als mijn kinderen gingen klagen bij mijn toenmalig man over bijvoorbeeld .. mijn geirriteerde soms boze antwoord op bovenstaande vragen. Hij ze gelijk gaf en zei dat ik niet normaal was.

Ik zou nog wel veel meer kunnen schrijven maar ik stop.

Het kwam er in mijn situatie gewoon op neer dat hij zich slachtoffer voelde van op hol geslagen hormonen. Een vrouw met op hol geslagen hormonen die buiten de deur tegen iedereen aardig was en dat daar iedereen geweldig was. Tja .. ik voelde me op den duur een gevangene in mijn eigen huis. Ik had dus niet veel keus meer.

Dorinde ik wens je nogmaals veel sterkte. Hou ons op de hoogte!

Groet, Merel

Dorinda
Berichten van Dorinda
Onderwerpen van Dorinda
Menopauzejaar:

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Dorinda » wo 29 mar 2006 23:30

Merel schreef:
wo 29 mar 2006 19:23
Het kwam er in mijn situatie gewoon op neer dat hij het slachoffer voelde van op hol geslagen hormonen.
Hoi Merel,

Ja zo ziet mijn man dat dus ook het liefst. Alsof het een soort tijdelijke ziekte is, waartegen je moet optreden.
Bedankt nog voor de link van de nieuwsbrief. Ik heb hem uitgeprint omdat daar zo duidelijk in wordt hoe normaal het is dat vrouwen in zichzelf keren in de overgang. Je neemt afscheid van de oude relatie om op een nieuwe manier verder te kunnen.
Lang gesprek gehad vanavond met hem hierover. Maar begrijpen van hem zit er echt niet in.

Aan het eind van het gesprek vraagt hij:
"Hoe lang duurt dat allemaal nog?"
"Ik verander door de overgang, dat is niet te stoppen, want ik kan mezelf niet bestrijden, wil ik ook niet.
Ik ben de helft van onze relatie. Jij bent de andere helft. Als jij niet verandert en niet naar jezelf kijkt, desnoods zelf hulp gaat zoeken, verandert er maar een in de relatie, dan komt er geen vernieuwde relatie.
Ik ben je partner. Ik ben niet je moeder en ook niet je hulpverlener. Je zult het zelf moeten doen. En dan kun je wel bij andere mensen proberen je gelijk te gaan halen, daarmee verandert er hier niets."

Ow, ik ben er zo moe van. Zoals je zegt Merel het zijn volwassen mannen maar voor hun opvoeding nog afhankelijk.
Ze hebben inderdaad geen recht op onze rol als moeder. Als ik het nu bekijk denk ik, die heeft dus altijd lekker gemakkelijk meegelift op het feit dat ik toch kinderen moest opvoeden en moest zorgen.

Welterusten allemaal, al zal ik wel niet veel slapen vannacht.

Dorinda

Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd nu: 57

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Gaia » do 05 jun 2008 15:59

Ha!

Ja hoor, ik lees mijn bovenstaande reactie nog eens door (erop gewezen in een ander topic) en een gevoel van schaamte bekruipt me!!!

Want ook ik zit ondertussen in zo'n zelfde situatie als jullie dames. Manlief heeft zelfs uitgesproken: "ik laat me door jou niet kapot maken".... :roll:
Dwars tussen al mijn ellende kwam deze opmerking er nog eens bovenop. En weet je...het zorgde ervoor dat ik een groot deel van mijn respect voor hem verloor! Weer een onderdeel minder in onze verhouding/relatie.

Heel veel heb ik steun gekregen van mijn vriendin en broer! Want eerlijk gezegd...als de man, waar je al 28 jaar mee samenleeft, zoiets zegt..dan ga je aan jezelf twijfelen. Ben ik soms echt gek aan het worden???
Maar nee...ik ben wel aan het veranderen...en dat vergt aanpassing in het huwelijksgebeuren...maar ik begin juist dingen recht te zetten die ik in het verleden "heb laten gebeuren". En dit keer eens NIET ten koste van mezelf.

De laatste tijd botert het dus ook niet meer tussen mijn dochter en mij..zij weigert te accepteren dat dingen veranderen. Dat ik even niet meer zo sterk in mijn schoenen sta. Dat ik me af en toe heel slecht voel en jankbuien heb. Dat ik niet zoveel energie meer voor haar heb. En ga zo maar door.
Ze vindt me irritant, een aandachtsvrager. En mijn mans uitleg over wat er met me aan de hand is, heeft ook niet echt zoden aan de dijk gezet!
"Ze moesten me maar even wat met rust laten...ik was even niet helemaal in orde!!!"....

Om een lang verhaal kort te houden...ik ben inmiddels ook een stap verder in mijn ontwikkeling duidelijk. Ik merk het nu zelf ook, als ik oude topics teruglees en mijn reacties daarop... :oops: :oops:
Het enige dat ik tot mijn verdediging kan aanvoeren... is, mijn intenties waren goed....

Groet!
Gaia

Marloes
Berichten van Marloes
Onderwerpen van Marloes
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 64

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Marloes » vr 06 jun 2008 13:37

Hoi Gaia

Dat besef wat je nu beschrijft omvat zoveel .............
Ben er even helemaal stil van.

Marloes

Miekiemiek
Berichten van Miekiemiek
Onderwerpen van Miekiemiek
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd nu: 50

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Miekiemiek » di 15 dec 2009 13:35

Hallo alle

Ik denk dat we ons goed bewust moeten zijn dat de mannen op ons verliefd zijn geworden zoals we destijds waren! Ook al vinden wij dat we mogen zijn wie we zijn, mogen ze best even sputteren en kijken of ze kunnen vasthouden hoe t vertrouwde was! Ik merk ook dat mijn man al een poos slikt hoe ik verander maar hij mag mij zeker wel aangegeven als iets niet lekker gaat. Ik ben nu heftiger en feller en hij mag mij zeker zeggen dat het best iets minder mag of kan.........
Ik weet niet of t jaloezie is als ze er niet mee uit de voeten kunnen, ik denk dat mannen ook wezens zijn die t vertrouwde patroon willen hebben............
Ik vind het zelf erg belangrijk te blijven praten en ik schrijf mijn man in zijn mailbox wat er precies door mij heengaat ............ als we praten kom ik niet zo heel ver want hij denkt dat ie alles al begrijpt.........
Maar hij toont veel begrip en merkt waneer het teveel is..............
Slachtoffer zijn ze best wel vind ik want ineens mogen ze het doen met een totaal andere vrouw die zelfs eist dat het maar gewoon moet kunnen ......... maar ons begrip moet er wel zijn hoor ........ Waar is onze liefde anders, we kunnen niet alleen met onszelf bezig zijn ........ het is ook maar gewoon een natuurlijk proces wat niet al te zwaar moet gaan spelen!
Maarja, misschien zie ik het positief of anders ....... maar van beide kanten blijven bezien blijft van groot belang anders knalt het huwelijk uit elkaar vrees ik ........

Groet, Miek

AnjaB
Berichten van AnjaB
Onderwerpen van AnjaB
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 65

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door AnjaB » wo 16 dec 2009 13:50

Miekiemiek schreef:
di 15 dec 2009 13:35
Maarja, misschien zie ik het positief of anders ....... maar van beide kanten blijven bezien blijft van groot belang anders knalt het huwelijk uit elkaar vrees ik ........
Hoihoi Mieke,

Waar is onze liefde anders, vraag je.
Als ik de berichten van de vrouwen hierboven leest, dan lees ik daarin dat zij met respect en liefde voor hun echtgenoot handelen.
Zonder dat is wat zij doen een onmogelijke opgave.
Zij zijn zich volledig bewust van wat hun overgang voor het gezin betekent en handelen daarnaar. Veranderingen in een relatie zijn een gedeelde verantwoordelijkheid. Zij zien hun gezinsleden als volwaardige mensen die zelf hun deel van de verantwoordelijkheid dienen te dragen en geven hen daar de gelegenheid voor.

Dat mannen liever alles bij het oude houden is geen reden om ze als slachtoffers te gaan behandelen.
Het zijn volwassen mensen en ook zij verdienen afstand te mogen nemen om naar zichzelf te kunnen kijken om hun eigen patroon te kunnen veranderen.
Daaruit kun je en mag je niet de conclusie trekken dat ze niet meer zouden praten met elkaar. Toen hun overgang begon zaten ze, net als jij, ook nog vast aan maatschappelijke maakbaarheidsideeen en de bijhorende gewenste antwoorden.

Zie jij het positiever dan de vrouwen hierboven? Nee, ik vind hun inzichten gelijkwaardiger en van meer ervaring getuigen. Zij gunnen hun partner de kans zelf verantwoordelijkheid te dragen, en nemen die niet uit medelijden van hen af.

Liefde en lief zijn, zijn twee totaal verschillende dingen.

Wat deze vrouwen doen en over hebben voor hun gezin en relatie, getuigt van kracht en inzicht. En zeer zeker van liefde en respect.
Ze hadden ook de keus kunnen maken hun overgang te onderdrukken met hormoongebruik. Dan hadden ze dat bewustzijn en inzicht niet ontwikkeld en hoefden hun partners ook niets te doen.
Het je omgeving gemakkelijk maken heeft niets met liefde te maken en ook niets met begrip of bewustzijn.

Anja

Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd nu: 57

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Gaia » do 17 jan 2013 13:40

Ha dames!

Mooi, de verhalen hierboven...
En heel herkenbaar... de irritatie..niets is goed. Maar wat je wel wil weet je niet...
De allesomvattende behoefte aan terugtrekken, rust.
Ruimte om die kolkende massa binnenin je niet te laten exploderen..
En ALS het explodeert...ruimte en rust om de schade, het verdriet en de onmacht, de eenzaamheid, te verwerken.

Allemaal veel teveel te midden van een druk gezin. Wie heeft er tegenwoordig nog een extra kamer voor jezelf om te in terug te trekken?
Met mijn huidige partner heb ik tegenwoordig NOG clashes...Als je pas "verkering" hebt, en alles is nieuw...dan krijg je weer "die prikkel"... dan ben je ook puberaal actief.. :oops:

Maar dat gaat ook weer over..en dan kom je toch weer die overgang tegen...die ondertussen flink heeft doorgezet. Dan wordt je nieuwe geliefde ineens geconfronteerd met heftige bloedingen...migrainehoofdpijnen...nergens zin in, lusteloosheid en vermoeidheid. Terugtrekbuien.."ga jij maar, ik heb geen zin"...
En ja hoor...daar GA je weer! Want voor "deze" is het allemaal nieuw, die kent jou nog niet door-en-door...

Dus een nieuwe relatie is ook niet zaligmakend... :S
Maar, en dat is wat ik eigenlijk wil zeggen, feit is wel, dat ik het nu anders beleef.
Mag ook wel, na zoveel jaar! Ik heb weer lol in mijn leven. Ben geestelijk zelfstandiger, kan weer "geven"... (tot op zekere hoogte) tot MIJN grens is bereikt.
En mooi is ook, dat je nog geestelijk nog steeds "groeit"... dat je dingen op een andere manier bekijkt, ruimer. Tenminste, zo ervaar ik het.....
Eerst was mijn partner degene waarmee ik een gezin stichtte, mijn biologische taak volbracht... :lol: Nu heb ik een partner als aanvulling in mijn leven. Hij krijgt het hele pakketje... ;)
Hij is gewaarschuwd.... :mrgreen:

Gaia

Rosquin
Berichten van Rosquin
Onderwerpen van Rosquin
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 50

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Rosquin » wo 05 jun 2013 09:36

Hoi Lot genootjes

Heerlijk om jullie meningen en ervaringen te lezen en zeer herkenbaar!!!

Surf al enige tijd over deze site, en voor mij vallen dan ook heel veel puzzel stukjes op zijn plek. Zo ook de strubbelingen in mijn huidige relatie, het onbegrip waar je tegen aan botst. De relatie waar ik sinds 4 jaar in zit, is niet 1 van de makkelijkste.

Heb mijn vorige relatie na 22 jaar op gegeven, niet wetende dat ik al in de overgang was om dat ik pas 36 was. Ben daarna een 2e keer getrouwd geweest, maar inmiddels ex man lief hield er de nodige scharrels/liefjes op na om het maar even netjes uit te drukken.

In 2009 kreeg ik te horen dat mijn zusje (37) stervende was aan die vreselijke ziekte, hij ex man zag zijn kans schoon en kwam dood leuk in de zelfde periode vertellen dat hij van mij wilde scheiden 2 maanden daarvoor hadden we een horeca onderneming gekocht. Dit alles waren berichten in een tijd van week, ongeveer 4 weken later is mijn zusje overleden. Omdat ik huis en haard had op gegeven met mijn 2 kinderen uit mijn 1e huwelijk, omdat er boven de horeca onderneming een woning zat stonden wij op straat.

Mijn zwager nam ons in huis, en dacht rust te krijgen. Niks is minder waar geworden, mijn zager en ik zijn naar verloop van tijd naar elkaar toe gegroeid en hadden besloten samen verder te gaan. Maar mensenlief wat stuit ik tegen een berg ergernissen, vroeger waren we dikke maatjes konden heel goed praten met elkaar. NU vandaag de dag merk ik aan mezelf dat ik me steeds meer en meer gaat afzetten tegen deze hele relatie. Hij heeft altijd gezorgd voor mijn zusje en dus ook heel veel moeten inleveren, en op de 1 of andere manier lijkt het wel alsof hij geen begrip meer kan hebben voor mijn overgangsproblemen en verloren tijd wil inhalen. Tis echt een schat, zorgzaam, en een kei harde werker dat is 100% een feit. Maar hij is een nieuw leven begonnen met mij, maar ik zal nooit een nieuw leven krijgen met een nieuwe zus. En die 2 dingen botsen heel erg, soms ben ik zo radeloos en dan denk ik pfff was ik er maar nooit aan begonnen. Want dames ik meen dit uit de grond van mijn hart, een nieuwe relatie beginnen op latere leeftijd vind ik het moeilijkste wat er is als je in de overgang zit.

Wens alle meiden heel veel sterkte en begrip in hun relatie

Gr Jeannette

Rosquin
Berichten van Rosquin
Onderwerpen van Rosquin
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 50

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Rosquin » do 06 jun 2013 09:59

Hoi Lot genootjes
Sorry als ik weer wat neer zet maar ik schrijf het momenteel maar van me af, omdat ik geen enkel respons krijg van mij vriend omdat hij zich zelf veel belangrijker vind :evil: :evil:

Heb vanmorgen de moed bij elkaar geschraapt, om hem via de whats app mijn gevoel te verwoorden omdat ik mondeling niet de juiste woorden kan vinden
Dat door de overgang mijn leven in een achtbaan zit, en dat ik momenteel meer heb aan een maatje dan aan een lust object. Dat ik het verleden flink met me aan de haal gaat enz enz enz

Heb hem gezegd dat ik heb begrijp, en dat ik zijn frustraties snapt.
En dat ik zijn seksuele drang begrijp, maar dat mijn lichaam daar geen enkele behoefte aan hebt (althans niet zo vaak als hij)
Begrip, begrip, en nog is begrip heb ik getoond.

En wat krijg je terug van "ja maar luister dan, maar IK IK IK ". Woest kan ik daar om worden, slachtoffer zijn, uitspraken maken die niet nodig zijn. Hij snapt niet, dat ik me door dit soort uitspraken en het zielige gedoe van hem, me steeds verder terug trekt in me eigen I .

Wij zijn 4 jaar bij elkaar, en toen wij samen kwamen had ik een rugzak van ellende en verdriet. Ik zocht liefde, en veiligheid, niet wetende wat me verder nog te wachten stond.
In de loop van tijd heeft zich een burnout gemanifesteerd, en de overgang heeft zijn her intrede gedaan.
Loop sinds kort weer bij de psycholoog, omdat ik met alle gebeurtenissen uit 2009 me geen raad weet. Krijg nu ontspannings therapieën, in de hoop dat die me gaan helpen rust te krijgen.

Zo dit moest ik ff kwijt, wat kan een man mij soms mega frustreren zeg :evil: :evil:

Groetjes Jeannette

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 57

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn over

Bericht door Jamilla » ma 28 apr 2014 12:33

Hoi dames,

Goed, jullie berichten te lezen. Zo herkenbaar; je terug willen trekken, alleen zijn, even niets moeten, geen gezeur aan je hoofd, laat me met rust, niet meer zo maar anders... Gelukkig, is er zo duidelijk deze gemeenschappelijke noemer gekoppeld aan de overgang. Dan is het verklaarbaar als overgangsverschijnsel is (ook wel als een heel positieve groeistuip... :D) Dat maakt dat zelf-verwijt hierom onnodig is, vind ik.

Sterkte, Jamilla.

Oops49
Berichten van Oops49
Onderwerpen van Oops49
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 53

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Oops49 » di 03 nov 2015 20:57

Hallo dames,

Mijn man begreep mij ook niet, hij vond dat ik moest zorgen dat ik bij de groep vrouwen kwam die lekker bijna geen klachten hebben.
Met wat ik kon heb ik geprobeerd het afgelopen jaar onze relatie goed te houden, een hele klus met nog 2 pubers in huis , tot hij vlak na de afgelopen zomervakantie aankondigde weg te willen en geen liefde meer voor mij te voelen.
We zitten nu met onze kinderen bij elkaar in 1 huis en ik ben kapot.
Ook hij voelde zich uiteindelijk slachtoffer van mijn overgang, kan er niet mee omgaan en wil weg, maar financieel kan dat helemaal niet, echt het is een hel om in te leven. Ik dacht dat mijn leven niet erger kon, maar het kan altijd prijs je gelukkig met een man die misschien onbegrip toont maar in ieder geval niet weg gaat. Die van mij heeft de handdoek in de ring gegooid.

Oops

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd nu: 54

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Lee64 » wo 04 nov 2015 22:05

Oops49 schreef:
di 03 nov 2015 20:57
prijs je gelukkig met een man die misschien onbegrip toont maar in ieder geval niet weg gaat.
????????

Je bent toch beter af zonder man dan met een man die je niet begrijpt?

vr gr Lee

Oops49
Berichten van Oops49
Onderwerpen van Oops49
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 53

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Oops49 » vr 06 nov 2015 20:15

Lee

Ik wilde ermee zeggen, de man die blijft ook al toont hij onbegrip verlaat je uiteindelijk misschien niet en wellicht overleef je het dan samen, voor mij is dat niet meer mogelijk.

Oops

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd nu: 54

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Lee64 » zo 08 nov 2015 15:03

Dat begrijp ik Oops dat je dat er mee wilde zeggen.
Maar handelen uit angst vind ik geen aanrader.

Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat je als vrouw soms beter af bent zonder man dan met man.

Er wordt vrouwen veel leed aan gedaan door mannen vind ik. Niet door het niet begrijpen (nog maar net in de overgang begrijpen we onszelf immers ook vaak niet, dat komt pas verderop in de overgang, dus dat ze ons niet begrijpen is zo gek niet) maar door de onwil die veel mannen ten toon spreiden, onwil om moeite te doen hun vrouw te begrijpen. Door het in de slachtofferrol kruipen. Door seks te willen als hun vrouw geen zin heeft. Door het wachten tot hun vrouw weer wordt zoals ze was voor de overgang enz. enz.

Het lijkt misschien alsof ik anti man ben (wellicht is dat ook wel tijdelijk zo geweest) maar echt anti man ben ik niet. Wel vind ik vrouwen met stip het sterke geslacht! En heb ik voor sommige mannen geen goed woord over.
Ik probeer mijn zoons op te voeden tot vrouwvriendelijke mannen , voor nu maar ook voor later als hun vrouw in de overgang komt.

Nog niet zo lang gescheiden maar met het gevoel me al jaren alleen te voelen (in mijn huwelijk dus) is me onlangs iets vreemds overkomen: ik die na de scheiding zo happy was in mijn eentje...... heb een man ontmoet. Een man die wel moeite doet om me te begrijpen, een man die luistert als ik over de overgang wil praten. Best een bijzonder onderwerp als je elkaar nog maar kort kent ;) maar de overgang heeft nou eenmaal een hele belangrijke rol gespeeld in mijn leven en misschien nog wel. En als ik iets belangrijk vind verwacht ik van een man dat het voor hem ook belangrijk is, zo niet dan hoef ik die man niet in mijn leven.

Vr gr lee

Nicole67
Berichten van Nicole67
Onderwerpen van Nicole67
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 51

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Nicole67 » zo 28 aug 2016 01:23

Hallo dames,

Pffffff wat herkenbaar alles wat ik hier gelezen heb en dan vooral de slachtofferrol vd partner. Ik kan daar zo moeilijk mee omgaan. Ook hij denkt dat de verandering van voorbijgaande aard is en dat zodra ik door de overgang heen ben dat alles weer van ouds zal zijn. Nou niet dus.

Volgens mijn man leven we als broer en zus. Nou voor mijn gevoel niet want ik hou wel van hem. Maar zijn respect en begrip voor mij is er niet meer. In onze relatie staat bij hem seks op nr 1 want als je van elkaar houdt heb je seks. Nou sorry hoor maar ik hou van hem maar zeer zeker ook zonder seks.
En ook hij zegt vaak genoeg van als je niet meer van me houdt ga dan weg. Of .... als je een ander hebt kun je dat gerust zeggen. Zo vermoeiend dit.

En dan komt het volgende .... mijn man heeft prostaatkanker gehad en is door de behandeling impotent en incontinent geworden... dus tijdens deze onenigheden gooit ie mij voor de voeten van ... ik ben toch al alles kwijt ik ben geen man meer ik ben vies van mezelf en had ik me maar nooit laten behandelen ik werk 6 dagen in de week en nog is het niet goed. Ben ik dan alleen maar goed om te werken??? Ik ben een mens met gevoel en zijn behoeftes!!!!

Waarop ik dan zeg dat ik een vrouw ben met MIJN behoeftes. En dat ie mij gewoon de tijd moet geven. Waarop hij dan weer zegt ... als ik op jou moet wachten hebben we nooit meer seks.

Ik geef aan gewoon een keer vastgehouden te willen worden. Hij zegt dat hij dat niet kan omdat hij zijn behoeftes heeft tja zeg ik dan houdt het op. Nou en dan is de oorlog weer compleet.

Ook ik verzorg hem met alles. Mijn vriendin zegt ook al jij bent zijn vrouw niet zijn moeder kom op zeg. En je moet duidelijk tegen hem zijn. Maar hoe duidelijk kun je zijn door NEE te zeggen.

De huisarts zei dat het geven en nemen is en dat we gewoon een vaste dag moeten plannen om seks te hebben anders gaat het ten koste van ons huwelijk. Ook deze uitspraak gebruikt mijn man tegen mij. Maar dat zijn uroloog tegen hem zei dat hij teveel over mijn grenzen is gegaan dat vind hij maar onzin.

Ik denk dat we hier nooit uit zullen komen!!

Nicole

Sibyla
Berichten van Sibyla
Onderwerpen van Sibyla
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 51

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Sibyla » wo 31 aug 2016 02:55

Hallo Nicole,

Dat slaat natuurlijk nergens op om een vrouw op afgesproken dagen maar tot seks te verplichten. En dat noemt zich huisarts... Hoe vrouwonvriendelijk kun je zijn..........
We zijn verdorie geen gebruiksartikelen of speelgoed.

Wat zit je in een nare situatie zoals er aan alle kanten over je grenzen heen wordt gewalst.
Blijf trouw aan jezelf Nicole

Sibyla

Emanuel13
Berichten van Emanuel13
Onderwerpen van Emanuel13
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 49

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Emanuel13 » vr 03 nov 2017 14:00

Beste vrouwen,

Huisartsen kunnen soms botte boeren zijn en ik heb gemerkt dat de mannen want daar hebben we het over ook weinig empathie hebben voor deze problematiek.
Ik heb zelf overwogen over te stappen naar een vrouwelijke huisarts maar heb dit uiteindelijk niet gedaan omdat ik zeker weet dat hij bepaalde opmerkingen niet zo bedoelt en hij verder een prima huisarts is. Ik denk dat bij ernstige onoverkomelijke zaken men beter een doorverwijzing kan vragen naar een vrouwelijke gynaecologe of seksuologe.
Ik heb zelf hetzelfde probleem maar dan omgekeerd. Ik ben 47 jaar en heb rondom mijn ovulatie vreselijk veel zin in seks. Nu heeft mijn man nooit veel behoefte gehad aan intimiteit en was het ook nooit echt bevredigend en meer gericht op hemzelf wat ik ook gezegd heb. We zijn 24 jaar samen. Geen liefdevolle knuffel na de seks of ervoor zorgen dat ik ook plezier had. Nu ga ik er niet om smeken en is me driekwart jaar geleden het volgende overkomen. Ik heb een hele fijne man ontmoet van 20 jaar ouder die in hetzelfde schuitje zat. Ik ben 24 jaar trouw geweest. We zijn af en toe intiem en heel liefdevol. Zijn vrouw heeft geen behoefte aan intimiteit. We willen echter beiden geen echtscheiding en krijgen op deze manier af en toe wat we nodig hebben liefde, warmte, urenlange gesprekken en ook lust.
Ik zou daarom ook graag een goed woordje willen doen voor onze mannen. Bij een gezonde man vrouw relatie hoort ook seks afhankelijk van de behoefte van de betreffende partners. Wanneer dat niet in evenwicht is komt de relatie onder druk te staan. Ik denk dat het belangrijk is veel met elkaar te praten en nu ga ik misschien iets zeggen dat veel niet zo leuk zullen vinden maar het is ook belangrijk om afspraken te maken voor een romantische avond en hier de tijd voor te nemen. Desnoods doe je zelf het voorwerk! Wanneer je om iemand geeft doe je dat wanneer dat de relatie gezond houdt.
Mijn problemen zijn nog niet opgelost en dat maakt me heel verdrietig af en toe. Maar de affaire maakt me ook sterker. Ik voel me weer vrouw. Na jarenlang in de kleine kinderen te hebben gezeten is het heerlijk weer als lustobject gezien te worden en niet als moeder.

Emanuel13

Jenny1967
Berichten van Jenny1967
Onderwerpen van Jenny1967
Menopauzejaar:
Leeftijd nu: 51

Re: Mijn partner stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang

Bericht door Jenny1967 » wo 24 jan 2018 17:45

Je verhaal is zo herkenbaar,
Volgend jaar ben ik 25 jaar getrouwd, waar het is begonnen weet ik niet meer. We hebben genoeg voor onze kiezen gehad al die jaren. De liefde en de intimiteit, heeft ons erdoor heen geholpen.

3, 4 jaar geleden werd het minder, hij verloor zijn baan, zijn moeder en door alle erfenis shit zijn broer en zus.

Ik wou hem steunen er voor hem zijn, maar daar is wel de verwijdering begonnen. In het begin denk je.... hij moet alles op een rijtje zetten.

Nou lang verhaal kort, elke toenadering heeft ons verder uit elkaar gedreven. Al meer dan 2 jaar zijn we niet meer intiem.
Hij heeft geen ander, geen lichamelijke problemen. Hij heeft al weer 3 jaar een superbaan waar hij alleen maar over kan praten. Ook tegen mij.

Mijn man is iemand die voor de buitenwereld graag laat zien hoe succesvol hij is en hoe gelukkig hij met zijn mooie familie is.

Ik trek het niet meer, ik kan niet meer meegaan in zijn beeld naar de buitenwereld. Ik voel me niet meer mooi, geliefd. Sterker nog voel me op een rare manier vies.

Ik ben gisteren wezen eten met een oude schoolvriendin. Haar woorden hakten er behoorlijk in... Het lijkt wel of je al dood bent!

Koester je geheim geniet er van, ik ga je voorbeeld volgen

Jenny

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht