Een scheiding en de overgang

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Een scheiding en de overgang

Bericht door Wendy » do 19 sep 2002 12:46

Hallo dames,

Ik ben volop in de overgang en alleen. Een aantal jaar geleden besloten we de relatie te be-eindigen. Het ging echt niet langer. Ook dit kan gebeuren tijdens de overgang.

Zal proberen in het kort te vertellen hoe dit ook kan gebeuren.

Ik ben altijd een bezige bij geweest. Ik werkte deed het huishouden enz. enz. en .. nou ja ik zal maar zeggen ik was ook nog de vrouw van. Ook dit bracht het een en ander met zich mee. Dit alles liep als een trein. Het was een plezierig druk en enerverend leventje. Totdat.......... aantal jaren geleden de overgang begon.

De klachten die de overgang met zich mee brachten vergde veel energie. Ik kon niet meer. Ik herkende mezelf ook niet meer. Ik wilde alleen maar rust het liefst naar een onbewoond eiland.

Wat een onmacht en onzekerheid ontstond er toen binnen de relatie. Het vertrouwen wat we in elkaar hadden werd op de proef gesteld. Ik voelde dat ik groei ruimte nodig had. Afstand had ik nodig. Wat was ik ineens onzeker en het vertrouwen kwijt in mezelf. Mijn gevoel werd heen en weer geslingerd en ik had gevoelens die nieuw voor mij waren. Ik had tijd nodig om alle verwarde gevoelens duidelijk te krijgen en ze daarna uit te kunnen spreken.

Wat ik wilde was geen "geduld" en ook geen "begrip" van mijn partner want geduld had ik zelf ook niet en begrijpen deed ik het zelf ook niet meer.
Ik wilde heel graag dat mijn partner mij vertrouwde en mij de ruimte gaf.
Langzaam maar zeker kreeg ik weer vertrouwen in mezelf en mijn gevoelens op een rijtje. Ik veranderde en mijn partner hield vast aan zijn eigen leventje.
Hij miste zijn vrouw zoals ze was en hoopte en wachtte totdat ze weer zo werd zoals voorheen.
Totdat .......... het werkelijk tot hem doordrong. Terug in het oude patroon kon ik niet meer.

Ja de keuze is gemaakt tot veel verdriet en pijn van beide. Het nieuwe leven begint. Het is een hele moeilijke zware tijd geweest in het begin.
De overgang en een echtscheiding.
Nu na een poos kan ik zeggen....... "Ja ik ben een heel eind". Geniet van het alleen zijn en het leventje wat ik opnieuw heb opgebouwd.
Heb nog steeds overgangsklachten maar kan er redelijk goed mee omgaan, nu ik daar voldoende ruimte voor heb.

Wendy



Renske
Berichten van Renske
Onderwerpen van Renske
Menopauzejaar: 2005
Leeftijd NU: 65

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Renske » do 19 sep 2002 12:46

Wat een verhaal Wendy.

Wat jammer he dat zo'n relatie het dan toch niet redt.

Toch knap dat je je leven weer aan het opbouwen bent en zeker in deze moeilijke jaren is dat een hele zware klus.
Ik wens je nog veel sterkte

Renske

Eva
Berichten van Eva
Onderwerpen van Eva
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Eva » do 19 sep 2002 12:47

Dag Wendy,

Ook ik vind het heel knap van je dat je je leven opnieuw aan het opbouwen bent. Ik heb ook een scheiding meegemaakt, niet na een huwelijk dat zo lang heeft geduurd als het jouwe, maar weet wat je door moet maken dan. En dan opnieuw te moeten beginnen...
Hoe heb jij dat beleefd? Ik ben ook wel benieuwd naar je ervaringen nu je in deze toch al zo turbulente periode alleen bent komen te staan.

Eva

Mickie
Berichten van Mickie
Onderwerpen van Mickie
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 64

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Mickie » ma 14 okt 2002 15:12

Hallo Wendy,

Hoe is t nu met je??
Het valt niet mee, alleen, een scheiding en de overgang.
Ik weet er alles van en probeer er het beste van te maken.

Houd moed !!
En uiteindelijk zal je er sterker uit komen, ik weet niet of dat op dit moment een troost voor je is.

Groeten, Mickie

Wendy
Berichten van Wendy
Onderwerpen van Wendy
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 68

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Wendy » ma 21 okt 2002 15:04

Hallo Eva en Mickie

Ik heb jullie berichtjes gelezen. Bedankt daarvoor.
Het is fijn te weten hoe erg het ook is dat je niet alleen bent. Kom niet zo vaak op internet maar ik wil best wat over mezelf vertellen hoe het mij vergaan is want er zijn meer vrouwen die dit overkomt merk ik.

Het is voor mij nu 5 jaar geleden dat we uit elkaar gingen.
Ook al was het een besluit van beide in goede harmonie heb ik voor mezelf gemerkt dat mijn zelfvertrouwen evengoed heel zwaar op de proef werd gesteld.
Weg was het stukje opgebouwde zelfvertrouwen.
Ik was werkelijk bekaf.

Het liefste was ik alleen en lag ik op mijn bed om daar in alle rust de emoties de vrije gang te geven. Want die waren er volop.

Het was voor mij een hele ommekeer van volop lichamelijk bezig zijn, werken en alles regelen, naar geestelijk hard werken en bezig zijn. Wat een kracht en energie kost dat van je lichaam. Dat wordt echt onderschat in deze maatschappij.
Het advies van mijn arts was steeds ga maar weer werken al is het 20 uur per week. Meng je maar onder de mensen dan heb je afleiding. Ook mijn omgeving kwam mij steeds halen om lekker de stad in te gaan enz. enz. Daar werd ik knots knetter gek van.

Ik had immers niet alleen te maken met een scheiding maar ook met de overgang. Ik wilde dus het liefst naar een onbewoond eiland. Geen gezeur en gemekker aan mijn hoofd. Zeker niet in de periode waarin ik om de 14 dagen vloeide. Want klachten van de overgang had ik ook zeker toen volop en ook die kosten je kracht.

Wat was ik gevoelig in die periode voor de goedbedoelde uitingen onder het mom van "doe maar wat ik zeg, ik weet wel wat goed voor je is"

Uiteindelijk heb ik letterlijk en figuurlijk alle mensen van mij afgeschreeuwd. Ik wilde luisteren naar mezelf.
Al was dat hele dagen op bed of gewoon depri op de bank zitten of schreeuwen op achteraf stukjes. Het was een eenzame weg. Ben best angstig geweest in die periode. Toch heeft het mij heel wat opgeleverd.
Ik kon daardoor mezelf weer hervinden en de mensen om mij heen behouden die echt luisteren naar mij. Ik leer nog steeds veel over mezelf en geniet nu van mijn vrijheid.

Wendy

Mickie
Berichten van Mickie
Onderwerpen van Mickie
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 64

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Mickie » zo 27 okt 2002 01:27

Hallo Wendy,

Dank je wel voor het vertrouwen dat je dit allemaal schrijft.
Ik heb toen mn mond gehouden, ook 5 jaar geleden gescheiden, en ben inderdaad misschien wel een jaar gewoon heel veel in bed blijven liggen, als de kinderen naar school waren en me heel erg afgezonderd, de stekker van de telefoon eruit.

Er zijn toch maar heel weinig mensen die je echt begrijpen.

Wat goed van je, dat je het zo hebt aangepakt en ik begrijp heel goed hoe eenzaam je geweest moest zijn.

Het duurt heel lang voordat je jezelf weer bent na een scheiding en zeker met de overgang er nog eens bij.

Een stuk herkenning ervaar ik als steun!!

Hartelijke groeten en t beste!!
Mickie

Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd NU: 58

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Gaia » do 02 sep 2010 15:25

Ha Wendy!

Ook ik herken het helemaal... jezelf kwijt raken en van je partner "weggroeien"... Het vertrouwde is ineens verdwenen... Je herkent jezelf niet meer...en weet dit ook niet over te brengen aan je naasten.
Ook ik heb uiteindelijk besloten om het huis uit te gaan. Het ging gewoon niet meer. Ik zie in hem nog steeds een heel goed mens .. maar geen partner meer. Niet in de ruime zin van het woord!
En nog steeds vind ik dat erg. Maar blijkbaar is het nodig geweest om mezelf beter te leren kennen ... een andere weg op te gaan. Het pad is verschrikkelijk hobbelig en of ik de juiste beslissingen op dit moment neem .. de tijd zal het leren!

Groet!
Gaia

Wik
Berichten van Wik
Onderwerpen van Wik
Menopauzejaar: 2007
Leeftijd NU: 62

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Wik » do 30 dec 2010 15:30

Hoi dames,

Ook ik herken het zit momenteel ook heel moeilijk. Mijn verhaal:

Ik zit nu een jaar of 5 in de overgang en ik ben zo moe van alles. Mijn relatie stelt niets meer voor. Ik heb 23 jaar lang gewerkt voor mijn gezin, ja zo zie ik het. Ik heb altijd mijn huis schoon en netjes gehad voor 3 kinderen gezorgd met al zijn up en downs en ook het nodige meegemaakt.
Nu gaat het de laatste tijd niet zo goed met mij. Ik heb geen energie meer en zie overal als een berg tegenop, voel me vaak ziek en heb daarbij ook een nekhernia waarbij ik mijn arm niet goed kan gebruiken.
Mijn man doet wel klusjes in huis zoals stofzuigen maar daar is hij altijd zo mee klaar 10 min dan is het al gedaan, dus je begrijpt het word zo langzaam aan een puinhoop.
Voor de rest moet ik alles vragen zoals wc even schoonmaken noem maar op
omdat ik dat zelf niet meer kan op het ogenblik, vaak doet hij dat niet zo goed en dan zeg ik er wat van en dan loopt het altijd uit op ruzie
Ik heb zelfs al voorgesteld om tijdelijk hulp te vragen om het huis te doen maar daar wil hij niets van weten; Geen vreemden in mn huis roept hij dan, maar ik kan er gewoon niet tegen
Het huis word echt vies en overal ligt er rommel niemand ruimt het op!

Af en toe ga ik maar weer eens boenen want dan irriteert het me en dan leg ik weer een hele week te verrekken van de pijn in mijn nek
Vroeger waren mijn man en ik maatjes maar daar is helemaal niets van over en heb ik eigenlijk het idee dat hij zijn werkster mist en enorm baalt dat ik het niet meer kan!
Mijn man zit ook vaak op het internet hele avonden en het gezin is hij helemaal van vervreemd.
Hij praat niet, doet eigenlijk helemaal niets samen. Eigenlijk kan je wel zeggen dat ons huwelijk over is.

Binnenkort gaan we scheiden en begin ik een nieuw leven voor mezelf maar ik vind het wel moeilijk. Het is een grote stap en eigenlijk ben ik gewoon bang:(
Maar ik moet wel want elke dag ruzie daar kan ik gewoon niet meer tegen. Laten we het zo zeggen: mijn man accepteert mijn verandering helemaal niet en nu zijn we geen maatjes meer maar vijanden!
Ik wou dit gewoon even kwijt

groetjes Wik

Geldrop01
Berichten van Geldrop01
Onderwerpen van Geldrop01
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 60

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Geldrop01 » vr 31 dec 2010 11:05

Hoi

Heftig.....heel heftig, ik wens je heel veel sterkte deze keuze maak je niet zomaar!

Geldrop

Gaia
Berichten van Gaia
Onderwerpen van Gaia
Menopauzejaar: 2015
Leeftijd NU: 58

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Gaia » vr 28 jan 2011 13:41

Ha!
Nee...dat doe je zeker niet...en nog steeds heb ik er soms verdriet van. Dat "iets", dat ooit zo fijn was, nu zo anders aanvoelt.
Soms ben ik nog steeds boos.. :evil: ...WAAROM!

Ik denk wel dat het belangrijk is mee te veranderen in een relatie. Niet te verwachten dat alles blijft zoals het was... Helaas hebben mannen daar veel moeite mee. Dat heb ik al zo vaak gehoord.
Raar is het dan, dat ze zich dan heel dwars gaan opstellen. Je helpen maar alleen omdat het moet.
Jarenlang doe je automatisch het huishouden...omdat je vindt dat het hoort..omdat een opgeruimd en schoon huis gezellig is, prettig om met zijn allen in te vertoeven. Vaak tussen de bedrijven door...na het werk...rondom de kinderen...
Als je manlief vraagt mee te helpen dat doen ze het om jou te helpen. Terwijl ze het zelf toch ook prettig vinden in een gezellig huis te leven? ZIEN ze het niet of zo?

Het is verschrikkelijk moeilijk om toe te geven dat het niet meer werkt en dat je een eigen pad moet gaan kiezen voor jezelf. Zonder argumenten en ruzie...zonder spanning en onbegrip!
Toch merk ik ook, dat ALS je dan die stap neemt, je ook anders tegen je voormalige partner aankijkt. Vaak zelfs beter met hem kan opgaan. Weer wat dingen van hem waardeert die je "vroeger" wel zag...
Of misschien het tegendeel..dat je blij bent dat je van hem af bent. Dat hij een te grote invloed op jouw eigen keuzen en functioneren heeft gehad.

Al met al..het is een leerproces en dat gaat gepaard met verdriet, pijn en onzekerheid.
Maar..ik hou me vast aan het motto "what doesn't kill you, only makes you stronger"...

Groet!
Gaia

Tiny
Berichten van Tiny
Onderwerpen van Tiny
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Tiny » vr 22 apr 2011 23:22

Hallo

Ik begrijp je heel goed, ik probeer zelf van alles om de relatie gaande te houden, maar toch.. hij ziet het gewoon niet.

Tiny

Sanne4
Berichten van Sanne4
Onderwerpen van Sanne4
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Sanne4 » wo 10 aug 2011 11:46

Hoi,

Sinds kort voel ik mij vrij eenzaam in de mijn relatie staan. Zelfs bemerk ik dat het misschien allemaal door mij komt.
Ik blokkeer naar mijn man toen soms heb ik het helemaal met hem gehad.
Ik ben het liefst alleen of op mijn werk, soms heb ik thuis het gevoel dat ik een "dikke keel" heb en niet weet hoe alles aan te pakken en te communiceren. Maar scheiden, na een fijn huwelijk van 24 jaar wil ik ook niet omdat ik niet op dit moment gevoelens kan ordenen en ben ik bang dat ik uit impulsitiviteit alles wat zo mooi was weggooi.
Wie heeft dit ook?

gr Sanne

Sosolala
Berichten van Sosolala
Onderwerpen van Sosolala
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 60

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Sosolala » do 11 aug 2011 08:12

Hoi,

Ik ben al gescheiden voordat ik echt middenin de overgang zat en die scheiding was goed.
Nu heb ik een heel leuke lat relatie, maar ook die heb ik vorig jaar november afgekapt na 3 jaar omdat ik wel van de man hield maar schijnbaar niet meer van mezelf. Na een periode van zo'n 5 maanden hebben we elkaar toch weer gevonden.
Ik heb mezelf tegen het licht gehouden en gezien dat een heel groot gedeelte van mijn onvree toch komt door de overgang.
Heb hem daar over verteld, tot in details, ook dat mijn klachten dus vaak bij de artsen niet te herleiden is tot ' iets' maar dat als ik het hier lees het wel degelijk duidelijke en bekende klachten zijn.
Hij heeft ervoor gekozen om mij hier doorheen proberen te helpen en mij niet in de steek te laten door wat hij noemt ' lichamelijk ongemak'. Dat is lief maar oh wat ben ik blij dat we latten en dat ik hem dus niet 24 uur per dag om me heen heb of elke avond naast me op de bank.

Ik snap dus alle gevechten die er gestreden worden in een relatie die hier genoemd worden. En dat is zeker niet makkelijk en vaak verdrietig. Wij vrouwen gaan een nieuwe fase in en ja, veranderen daardoor en mannen - toch al vaak niet zo flexibel in gevoelens - snappen en willen dat niet.

Helaas kunnen we daar vaak niets aan doen. Sterkte allemaal

Linda

Kaatje48
Berichten van Kaatje48
Onderwerpen van Kaatje48
Menopauzejaar: Baarmoeder verwijderd
Leeftijd NU: 56

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Kaatje48 » vr 12 aug 2011 16:27

Hallo dames,

Wat hebben jullie dat allemaal prachtig omschreven. Ik sta op het punt van uit elkaar gaan na 20 jaar. Ik weet dat het waarschijnlijk het beste is, maar ben zo bang omdat ik me zo rot voel en ik het met al die klachten soms wel fijn vind als ik weet dat hij er gewoon is, of straks komt. Stom, ja vast wel.
Het zou kunnen helpen als ik oude patronen doorbreek. Veranderingen brengen stroming, maar ik houd vast aan iets wat niet meer is en misschien wel nooit geweest is.

Groet Kaatje

Maan
Berichten van Maan
Onderwerpen van Maan
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Maan » vr 12 aug 2011 17:10

Dag Kaatje,

Ik heb je berichten gelezen en iets zegt me hier te reageren.
Ik begrijp je woede, onmacht, vertwijfeling...
Mij komt het over alsof je heel hard wil weglopen, weglopen van alles, ook van je vriend.
Als de liefde over is kan je er inderdaad beter een eind aan maken maar als er nog een sprankeltje liefde is ....
Een brug opblazen is zo definitief.
Ik wens je heel veel kracht.

Maan

Attraversiamo
Berichten van Attraversiamo
Onderwerpen van Attraversiamo
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Attraversiamo » zo 14 aug 2011 10:53

Hallo

Ik loop al een tijdje met het gevoel in de overgang te zijn - en steeds meer besef ik dat de voortekenen al een paar jaar gaande zijn.

Ik ben gescheiden om verschillende redenen, maar de overgangsverschijnselen (weerstand, wens om een week op de top van een berg te mogen zijn. Alleen met de wind en de zon) hebben dit denk ik versneld.

Attraversiamo

LindaDuin
Berichten van LindaDuin
Onderwerpen van LindaDuin
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door LindaDuin » ma 12 sep 2011 16:44

Hallo dames,

Heel toevallig kijk ik vandaag op deze site. Thuis ben ik bezig een boek te schrijven over mijn scheiding in de hoop daar als coach anderen mee te kunnen helpen.
Vanochtend bij de huisarts geweest om mijn 'anders wordende' urine in te leveren. De assistente noemde voor het eerst overgang door de verschijnselen als nachtelijk zweten, aanhoudende bedruktheid en een onregelmatige cyclus.
Hoewel ik dat begon te beseffen is het toch raar als een assistente direct de overgang noemt. Nou ja... zoeken op internet natuurlijk en jullie verhalen lezen.
Wat een herkenning en wat hebben die verschijnselen in de voorgaande jaren onbewust een grote rol gespeeld in deze scheiding.
Een zucht van opluchting kwam er. En weer een stukje schuldgevoel weg. En boosheid.... op mijn ex. Eigenlijk niet terecht... ook hij was me kwijt.
Hij zei: 'ik wilde alleen maar een beetje aandacht'. En ja, die kreeg hij niet op de oude manier. Ik leefde in een mannengezin en nu snap ik dat ik steeds vaker verlangde naar een dochter.

Ik zou ze het liefst gaan vertellen, dat die overgang toen al speelde. Maar wat levert het nu nog op? Ik kan de reactie al voorspellen. Het maakt me verdrietig en alleen.

Linda

Ellen46
Berichten van Ellen46
Onderwerpen van Ellen46
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Ellen46 » ma 07 nov 2011 13:49

Hallo dames

inderdaad wat een herkenning hier zeg, ik zit sinds een paar maanden in de een beginnende overgang en heb het daar zo moeilijk mee...word in dec 46
Ook mijn relatie van 15 jaar lijkt ineens niets meer voor te stellen terwijl wij vroeger ook maatjes waren

Hij irriteert me in alles, zeurt om aandacht waar ik helemaal geen zin in heb
Ik merk ook dat ik heel erg verander, ik weet nog niet hoe ik verder moet, tijd zal het leren
sterkte allemaal

Ellen

Ice-11
Berichten van Ice-11
Onderwerpen van Ice-11
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 56

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Ice-11 » wo 16 nov 2011 21:42

Hallo

Zo herkenbaar. Al tijden leeft mijn relatie niet meer. Maar we hebben ook geen hekel aan elkaar. Dus sudderden we verder. Hij begon een eigen zaak, maar uiteindelijk was ik er druk mee.
Na de zomervakantie samen met vrienden kwam ik verliefd terug. Alleen nog ergernis in een relatie van bijna 20 jaar. Na maanden eindelijk bespreekbaar gemaakt dat ik niet meer verder wil in deze vorm. :(
Voorlopig zullen we eerst financieel de zaken op een rij moeten krijgen voor we de boel kunnen splitsen. En die verliefdheid... tja, verliefd zijn is ook niet leuk in deze situatie :( want je kunt er niets mee en je wordt er alleen maar onzekerder van.

Groet Ice-11

Mientje
Berichten van Mientje
Onderwerpen van Mientje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Mientje » zo 29 jul 2012 16:33

Hallo dames,

fijn jullie berichten te lezen. Was al een paar jaar in de overgang voordat ik het doorhad. Ik dacht echt dat dat, net als bij mijn moeder, pas na mijn 50e zou beginnen. Dat was even slikken: ik ben officieel oud. ;-)
Ik denk dat een deel van mijn onvrede met mijn huwelijk (en mijn emotionele uitschieters) hier wel mee te maken hebben.
En dat is een beetje mijn probleem nu: ik wil eigenlijk weg, maar ben ook bang in een emotionele/hormonale fase een (verkeerde) beslissing te nemen (wordt op elke site afgeraden)... Maar ondertussen baal ik enorm van een aantal zaken en wil ik deze late fase van mijn leven toch een beetje lekker leven... Twijfel twijfel twijfel.
Ik word doodmoe van mijn eigen getwijfel.

Groet Mientje

Linda
Berichten van Linda
Onderwerpen van Linda
Menopauzejaar:

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Linda » ma 30 jul 2012 17:09

Hallo Mientje,

Onvrede geeft denk ik aan dat de patronen waarin jullie nu leven of waaraan jullie gewend waren niet (meer) zijn wat bij je past en wat je nodig hebt. En dat je nu iets anders nodig hebt van je relatie.
M.a.w. je overgang vraagt om aanpassingen in je relatie. En die moeten van twee kanten komen.

Het vervelende van de overgang vind ik dat de verandering mij als vrouw overkomt en dat een partner kan kiezen of hij die verandering mee wil maken, en ook daadwerkelijk maakt, of niet.
Je intuïtie, je diep van binnen weten, zal daar ongetwijfeld iets over zeggen.

Linda

Mientje
Berichten van Mientje
Onderwerpen van Mientje
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Mientje » ma 30 jul 2012 23:22

Hallo dames,

Dat klinkt wel erg logisch ja.
Ik neem geen genoegen meer met een situatie die ik jarenlang voor lief heb genomen.
Dus nu moet ik een keuze maken tussen mijn nieuwe wensen en die van hem.
Ik ga daar eens goed over nadenken....

Dank je wel Linda!

Mientje

Cooky
Berichten van Cooky
Onderwerpen van Cooky
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 52

Re: Een scheiding en de overgang

Bericht door Cooky » wo 02 jan 2013 22:17

Hallo

Heel herkenbaar deze verhalen. Ik heb ook een relatie van 28 jaar en begin ook last te krijgen van de veranderingen in mijn lichaam en dit heeft een grote invloed op onze relatie.
Waar we vroeger de dikste maatjes waren, maken we nu nog alleen maar ruzie. Het komt op mij over alsof hij alleen maar op zijn strepen wil staan en het lijkt wel alsof hij expres zwart zegt waar ik iets wits zie.
Er is zoveel strijd dat ik er doodmoe van word en me totaal niet meer gewaardeerd voel in onze relatie.

Herhaaldelijk hebben we afspraken gemaakt hoe om te gaan met onze puberende moeilijke dochter. Ik wil steun van hem en geen man die niks zegt om de lieve vrede maar te bewaren. Onze dochter voelt dat natuurlijk feilloos aan, voelt dat wij niet op een opvoedlijn zitten en maakt daar handig gebruik van. Wat hij dan natuurlijk weer ontkent, nee dat doen kinderen niet. Tja....hoe dom en hoe eigenwijs om op dat standpunt te blijven staan terwijl ik al zo vaak heb uitgelegd dat dat toch wel een vd belangrijkste dingen is.

Ik voel me heel eenzaam in onze relatie en totaal onbegrepen. Ik heb geen zin meer om me te laten aanpraten dat ik toch makkelijker moet zijn (o, moet je schelden van je dochter dan maar accepteren), ik het niet zo zwaar moet zien, als ik maar doe wat hij zegt, komt het allemaal goed. pfff.....hier word ik woedend van.
Wil nog een laatste poging doen om via bv relatietherapie toch tot elkaar te komen. Maar ook daar heb ik een hard hoofd in. Hij blijft maar van mening dat een therapeut niet kan zien wie er echt gelijk heeft omdat die niet bij de conflicten aanwezig is.
Alsof wie gelijk heeft, het belangrijkste in een relatie is.

Je moet toch tegen je man kunnen zeggen, dat wanneer hij een bepaald gedrag vertoont, je je erg afgewezen en afgekeurd voelt. Nee, dat bedoelt en doet hij niet, dus het probleem zit in mijn hoofd en bestaat niet echt.
Sorry voor mijn spuien.....ik moest het even kwijt. Ben zo machteloos en boos over de situatie.
Ik verlies zo langzamerhand echt het geloof in een goede afloop en dat is toch iets wat je niet wilt na zoveel jaren samen.

Cooky

Plaats reactie