Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Grietje50 » ma 10 nov 2014 13:43

Hallo dames,

Mijn menstruatie is nu al 2 maanden weggebleven, serieuze opvliegers en nachtzweten voor in de plaats gekregen, maar verder valt het lichamelijke nogal mee, maar het geestelijke :(
Ik ben verleden week voor de eerste keer bij de psychologe gegaan, heel vriendelijk en begripvol :)
Ik heb een grote rugzak mee te sleuren, heb de laatste 20 jaar wel wat meegemaakt.
In het kort: 20 jaar geleden plots mijn moeder overleden, ik heb(had) een serpent van een schoonmoeder, dochter heeft burn-out gehad en mijn man deed jaren heel onverschillig en ongeïnteresseerd, enkel seks was nog de verbintenis.

De liefde die verdween van mijn kant door zijn gedrag naar mij en onze dochter, tot ik het vorig jaar meer dan genoeg vond en ik zei dat ik wilde scheiden, dit schudde hem blijkbaar wat wakker, want hij deed vele beloftes die hij terug 'vergat'.
Ik heb hem nu een week geleden hier eens fijntjes aan herinnerd en inderdaad, de beloftes waren er weer.
Terwijl ik snak naar rust, alleen zijn. Ik zie geen andere oplossing meer dan weg van hem gaan.

Ik zou zo graag mijn eigen ding doen, ik heb nog nooit in mijn leven zelfstandig kunnen zijn, steeds maar zorgen voor anderen. Mijn man zit ook steeds thuis, hij is invalide, ik krijg hem met geen stokken buiten, vrijwilligerswerk zegt hem niks :( Hij wil dingen samen doen en ik niet meer. Er is heel veel gebeurt de afgelopen 20 jaar in mijn leven. Ik worstel hier al langer mee, ik weet niet wat het beste is of toch?

Grietje



Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Lee64 » wo 12 nov 2014 19:22

Hoi Grietje

ik denk dat je heel goed weet wat voor jou het beste is. Je beschrijft het ieder geval heel duidelijk.

sterkte
vr gr lee

Anjaw
Berichten van Anjaw
Onderwerpen van Anjaw
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Anjaw » do 04 dec 2014 21:07

Hallo Grietje,

Alleen zijn, ik kan niet wachten totdat ik het huis voor mijzelf heb en geen rekening meer hoef te houden met de rest van het gezin. Ben het gezeur en gevraag zo ontzettend zat. Het doet me ook steeds minder wat zij van mij vinden de belangstelling voor mijn gezin neemt zienderogen af. Klinkt allemaal wel hard als ik dit zo terug lees, maar ik heb het gevoel dat dit zo hoort, ik eis mijn ruimte op. Ruimte die voorheen door hun werd ingenomen, hun behoeftes en hun problemen. Nu ben ik aan de beurt en wat er van komt merk ik wel als het zover is. Ik kijk niet verder dan vandaag en wat ik voor mijzelf kan doen. Delegeer zoveel mogelijk naar anderen en als ik ergens geen zin in heb doe ik het niet. Het zal allemaal wel weer overgaan net als de andere overgangsklachten.
Veel klachten heb ik geloof ik achter me gelaten en nu zit ik in deze fase.

Groetjes Anja

Nancy69
Berichten van Nancy69
Onderwerpen van Nancy69
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Nancy69 » zo 04 jan 2015 22:41

Dag Grietje,

Sinds ik het besluit heb genomen om alleen verder te gaan, voel ik me letterlijk en figuurlijk vrij! Ik hoef geen rekening meer te houden met een partner, hoef niet meer bang te zijn om fouten te maken, hoef niet meer te zorgen voor. Niet bang meer om onaardig gevonden te worden als ik een keer NEE zeg. En dat werd gedurende de overgang alleen maar erger. Ik was zo klaar met het gezeur en gezanik. Hoe vaak heb ik niet gehoord: "je bent echt heel erg veranderd, je was leuker!" Weinig begrip, de ex die zich er maar niet bij neer wilde leggen dat dingen gingen veranderen. Minder sex, niet meer tegen hem aan willen liggen in bed omdat het zweet me echt uitbrak. En vervolgens kwam het bedrog om de hoek kijken. Ik was er wel klaar mee. Door de overgang heb ik ontdekt dat ik een stuk sterker ben dan ik altijd heb gedacht.

Als ik dit nu terug lees, denk ik ergens in m'n achterhoofd nog wel 'ben je niet een beetje erg egoïstisch?' Maar ik durf gelukkig direct hardop te zeggen dat dat niet zo is. Ik heb jaren andermans belang belangrijker gevonden dan mijn eigen belang. En dat doe ik echt nooit meer. Ik ben liever gelukkig in m'n eentje dan ongelukkig met z'n tweeën.

Hartelijke groeten,
Nancy

Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Grietje50 » ma 05 jan 2015 17:22

Dag Nancy,

toen ik je reactie las op mijn bericht dacht ik : Dit kan ik zijn.
Je hebt het heel mooi verwoord, ik voel hetzelfde maar kon het niet zo mooi onder woorden brengen.
Zoals jij beschrijft zo was het bij mij ook, mijn man zegt ook : Je was zo een liefdevolle vrouw, waar is die naartoe. En ook : als je wat beter je best zou willen doen :(
En nu? Deze maand wordt de scheiding ingezet, wij wonen nog onder 1 dak, wat ik heel moeilijk vindt en hij heeft zich ingeschreven op datingsites :(
Onofficieel date hij nu met een vrouw, hij ziet haar heel regelmatig, en denkt dat ik dat niet weet.

Ik wil je heel erg bedanken voor je reactie, ik vind ze heel bemoedigend :)

Grietje

Nancy69
Berichten van Nancy69
Onderwerpen van Nancy69
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 50

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Nancy69 » ma 05 jan 2015 22:01

Dag Grietje,

Ik lees net je bericht en ben toch weer even verbaasd over hoe bruut sommige mannen kunnen zijn. Zo respectloos, ik voel t in m'n hart.

Ik vind je een stoere dame, denk aan je eigen geluk en gemoedsrust. Dat brengt zoveel rust en kracht. Ik was altijd bang om alleen achter te blijven, maar dat is geheel verdwenen. Ik heb weer de regie over mijn eigen leven in handen! Wat een verademing is dat. Ik lig nu ook met een glimlach op m'n gezicht op bed. Een tweepersoonsbed helemaal alleen voor mij :lol:

Groetjes, Nancy

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Pharms » ma 12 jan 2015 15:00

Hallo dames,

Ik ben op het moment heel erg bezig met mijn eigen dingen doen, mijn eigen weg vinden.

Twee weken geleden heb ik besloten om te stoppen met hormoongebruik (Femoston) omdat ik het belangrijk vind de menopauze te accepteren en zo natuurlijk mogelijk te doorlopen en mijn eigen behoeftes voorop te stellen. Mijn baan ben ik al kwijt, nu ben ik ook zover dat ik de mogelijkheid in gedachten houd om verder alleen door het leven te gaan, zonder mijn partner dus.
Ik heb al vaak twijfels gehad over mijn huwelijk, ben in mijn hart veeleisend en niet zo tolerant, maar houd wel veel van mijn man. Nu, in de menopauze, breekt het me echter ongelooflijk op dat mijn relatie mij zo belemmert.

Ik heb zelf een enorme groei doorgemaakt en gevochten voor mijn geluk (o.a. enkele verslavingen op eigen kracht overwonnen, bezig met een HBO studie, al enkele jaren aan het hardlopen enz.). Mijn man is nooit met me meegegroeid. Hij vindt alles wel best, zolang hij zijn biertje en sigaretje maar heeft en vooral niets hoeft.

Een tijdlang kon ik mijn twijfels naar de achtergrond verdringen en in materieel opzicht kregen we het steeds beter. Een groot koophuis, een goed betaalde baan, ik ging elke maand met een vriendin stadten en kwam met vrachten kleding thuis. Maar het bleef knagen. Ik ben zoals dat heet 'relatieverslaafd'. Dat komt er kort gezegd op neer dat ik altijd partners heb gekozen die niets toevoegen aan mijn geluk en sterker nog, mij veel pijn berokkenen. Het gebeurt automatisch, is een mechanisme. Mijn echtgenoot is mijn beste partner tot nu toe, maar ook hier weer speelt dat de relatie mij weinig positiefs oplevert. Ermee kappen is moeilijk.

Nu, tijdens de menopauze echter, voel ik sterk dat MIJN behoeften, MIJN wensen, MIJN geluk vooropstaan. We kunnen niet praten. Ik durf niet te praten. Mijn man loopt weg en/of wordt kwaad. Ook vind ik hem zeer onredelijk en rukt hij mijn woorden uit zijn verband. Nu zei hij pas dat hij 8 kilo afgevallen is en dat is MIJN schuld. Welnu, ik pik het niet meer. Ik heb hem gezegd dat met elkaar kunnen communiceren cruciaal is voor onze relatie. Hij vroeg wat we daaraan kunnen doen en hij dacht zelf aan relatietherapie. Daar heb ik mee ingestemd, al heb ik grote twijfels. We hebben al zo vaak gepraat over zijn drankmisbruik en het niets doen in huis, het niet kunnen praten. Ik moet duidelijk maken dat het me nu menens is.
Heb gezegd dat hij het huis mag hebben en dat ik bereid ben weg te gaan en alleen de noodzakelijke spullen zal meenemen, plus een van de katten. Zijn lievelingskat mag hij houden. Ik wil hem goed verzorgd achterlaten. Geld en status spelen voor mij geen rol meer. Wat voor mij nu belangrijk is, is mijn innerlijk. Mijn binnenste. Wat is voor MIJ belangrijk. Wat wil IK in het leven?
Ben voor veel dingen in: dan beland ik maar in de bijstand over een paar jaar, ik ga wel vrijwilligerswerk doen in de verslavingszorg of dak- en thuislozenzorg, als ik er geen betaalde baan in vind.
Als ik meer zielenrust vind. Ik wil mezelf NOOIT MEER verloochenen.

Pharms

Lunar
Berichten van Lunar
Onderwerpen van Lunar
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Lunar » ma 12 jan 2015 17:55

Beste Pharms,

ja een relatie gaat behoorlijk onder de loep tijdens de overgang.
allerlei zaken die je deed en dacht veranderen enorm..
alsof er schellen van je ogen vallen..en de vraag is dan hoe dat uitpakt
kun je door..of?
Bewonder je inzicht en je zelfrespect!
Het beste gewenst!

groet
Luna

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Pharms » ma 12 jan 2015 20:52

Dank je wel Lunar, voor je reactie.

Pharms

Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Grietje50 » di 03 mar 2015 07:38

Hallo dames

Ik woon nu enkele weken alleen met mijn dochter, en het voornaamste gevoel is : opluchting. De druk is eraf, dat heb ik wel lichamelijk ondervonden ook, ik ben door mijn rug gegaan, heb heel veel last gehad van mijn buik en het is precies of er na 6 maanden weer een menstruatie zit aan te komen :(

Ik vermoed dat het stress is die naar buiten gekomen is.

Het is nu niet zo dat ik de toekomst 'zonnig' zie, daarvoor moet er nog veel geregeld worden, andere woonruimte, scheiden, huis verkopen, er komt nog heel wat op me af, maar ik ga ervoor :)

Grietje

Babs05
Berichten van Babs05
Onderwerpen van Babs05
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Babs05 » di 03 mar 2015 10:26

Hallo Grietje

Heb bewondering voor de stappen die je hebt genomen en wens je sterkte toe.

Groetjes Babs

Pee
Berichten van Pee
Onderwerpen van Pee
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Pee » di 03 mar 2015 11:30

Beste Grietje,

Sterkte meisje, ik heb hetzelfde 6 jaar geleden meegemaakt.
Het huis uit, scheiden en alles wat daarbij hoort.
Ik kon mijn ex niet meer uitstaan, ik kreeg zelfs het idee dat ik nooit van hem had gehouden.
En dat voel ik nog zo.
Het was niet netjes van mij, ik was verliefd geworden op mijn jeugdliefde en daar woon ik nu inmiddels al weer een aantal jaren mee samen. Ik keur het niet goed, maar ik kon niet om mezelf heen.
Mijn ex zie ik nooit meer, we hebben wel strijd gehad om het huis en onze spullen. Achteraf heeft het voor mij goed uitgepakt. Ik mis hem helemaal niet! Erg he?
Ook de relatie met mijn grote liefde, want zo voelt het, staat vaal onder druk door die vreselijke overgang.
Mijn vriend heeft nu een nieuwe methode ontdekt hahaha, als ik kribbig wordt of ruzie zoek, dan krijg ik een knuffel! Het helpt, ik draai meestal om als een blad aan een boom.
Eerst had ik het nog niet in de gaten, tot dat hij het mij vertelde.

Groet Petry

Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Grietje50 » di 03 mar 2015 16:39

Hallo Petry

Een nieuwe liefde heb ik niet, maar ik voel hetzelfde als jij voor je ex : ik kan hem ook niet meer verdragen, ben blij dat hij er niet meer is, ik zie hem momenteel nog wekelijks voor de bemiddeling omtrent onze scheiding en daar krijg ik al enorme stress van. Ik vraag me ook af of ik wel ooit van hem heb gehouden. Het enige goede dat ik eruit overgehouden heb is mijn dochter :)

Hij denkt dan nog dat we elkaar na de scheiding nog gaan zien en misschien wel weer zullen samenkomen na enkele jaren als de menopauze 'over' is :(
Ik moet er niet aan denken.
Het is cru gezegd, maar dit bevalt me, ik kan doen en laten wat ik wil in mijn huis.
Ik voel me VRIJ!!!

Grietje

Pee
Berichten van Pee
Onderwerpen van Pee
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Pee » di 03 mar 2015 16:59

Hoi Grietje,

Ja mijn ex bleef ook heel lang hoop houden.
Stuurde me sms'jes dat hij er een einde aan ging maken. Ik heb daar de politie wel eens voor gebeld, en die ging ook naar hem toe. Daarna heeft hij nooit meer van die onzin uitgehaald.
Hij was het slachtoffer, maar ik had hem al zo vaak gezegd dat ik het zo niet wilde. Hij leek steeds ouder te worden, zijn bedje was gespreid, hij was zo tevreden. Terwijl ik juist dingen wilde gaan ondernemen, hij was lui, zo lui vreselijk!
Ik ben in eerste instantie het huis uit gegaan, een klein huisje voor mij alleen, in het buitengebied. Ik heb zo genoten.
Hij kocht ons huis, voor een lage prijs, ik wilde van het huis af, anders kon ik niet verder.
Later heb ik het huis nog van hem gehuurd, want zijn nieuwe liefde woonde aan de andere kant van het land. En mijn huis was nog niet klaar.
Later heeft hij het verkocht toen ik eruit was. Het was wel fijn om nog afscheid te hebben genomen van mijn oude huisje en buurtjes, ik was eigenlijk hals over kop het huis uit gevlucht. De winst die hij maakte met de verkoop moest hij met mij delen, dus eind goed, al goed hahaha.
Wanneer ik hem in die tijd wel eens zag, zijn maniertjes, ik walgde van hem, heel apart, er is geen tussen weg denk ik.

Geniet van je vrijheid!

Petry

Grietje50
Berichten van Grietje50
Onderwerpen van Grietje50
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Grietje50 » ma 16 mar 2015 12:52

Hallo dames,

Pfff ik heb het er moeilijk mee, ik krijg er ook stress van, dan belt hij me en vraagt of ik een LAT-relatie zou zien zitten, dat hij altijd op mij zal wachten, dat we toch verbonden blijven. Hij ziet me gewoon als zijn eigendom.

Hij woont nu 4 weken bij zijn ouders terug en ik mis hem niet.
Ik wil geen Lat-relatie met hem, ik wil hem eenvoudigweg nooit meer terug!!!
Ik weet niet wat ik ooit in hem heb gezien :(

Grietje

Pee
Berichten van Pee
Onderwerpen van Pee
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Pee » ma 16 mar 2015 14:07

Hallo Grietje,

Dat klinkt bekend. Mijn ex vond dat ik zijn leven had verwoest.
Hoezo dan, hij is zelf verantwoordelijk voor zijn geluk, niet ik!
Ook schreef hij me brieven, hij wilde alles doen, als ik maar terug kwam.
Ik ben niet terug gegaan en begrijp ook niet wat ik ooit in hem heb gezien.
Ik heb nu geen contact meer met hem, hij woont aan de andere kant van het land en dat vind ik prettig.
Kom ik hem iig niet bij de ah tegen.
Ik wilde hem niet kwetsen en kon dus ook niet tegen hem zeggen dat ik nooit van hem gehouden had. Hij heeft me er wel naar gevraagd, het antwoord heb niet gegeven.
Stress geeft het heel veel, ik kon ook alleen nog maar boos op hem zijn.

Sterkte beste Grietje, ik voel met je mee, voor wat het waard is.
Petry

Lavenderlily
Berichten van Lavenderlily
Onderwerpen van Lavenderlily
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 53

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Lavenderlily » wo 28 okt 2015 16:04

Hallo dames

Dat wil ik eigenlijk best wel al lang, mijn eigen ding doen.
We zijn heel erg uit elkaar gegroeid en ik denk niet dat dit nog op te lossen valt.

Maar ondanks dat ik bedrogen ben door mijn man ben ik bang om de stap te nemen.
Volgens hem was ik het schuld dat hij is vreemdgegaan want ik had weinig aandacht voor hem. nou dat mes snijdt aan 2 kanten.....

Ik heb geen baan en ben dus afhankelijk van hem. En mijn opleiding is niet zo dat ik meteen een baan zal vinden.

Ik ben ook bang dat, als ik eenmaal heb aangegeven dat ik echt een einde wil maken aan onze relatie, dat hij zichzelf het slachtoffer gaat vinden van de situatie en dat op mij gaat afreageren.

En zomaar weg gaan dat kan niet, wij hebben huisdieren die door mij verzorgd worden. Hij laat alleen 's avonds onze honden uit.
Ik heb mezelf wel al ingeschreven bij diverse woningbouwverenigingen.

Lavenderlily

Oops49
Berichten van Oops49
Onderwerpen van Oops49
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 54

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Oops49 » di 03 nov 2015 21:22

Lavenderlily

Ik herken je zo... Ik ben ad kant gezet door mijn man maar door de situatie zitten we nog samen in 1 huis met onze 2 dochters.
Het gaat op en af met mij v.w.b. bij hem willen blijven en weg willen gaan, ik ben tenslotte door hem aan de kant gezet en hoe slecht het ook ging, ik heb altijd heilig geloofd wij redden het omdat we al zoveel hebben meegemaakt. Maar echt verandering brengen in deze uitzichtloze situatie kan ik niet, er zijn geen opties om twee woningen te gaan betalen en hij vertikt het om dan maar for the time being even bij familie te gaan wonen. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Ik leef nu op een soort automatische piloot van werken, voor de kinderen en huishouden zorgen en that's it. En ondertussen vreze met vrezen dat hij een andere vrouw gaat vinden want meneer zit niet stil heb ik gezien op zijn computer, dat doet nog meer zeer!!!!

Maar zo kil als hij nu regelmatig kan doen naar mij toe ja dan denk ik soms toch wel.. hoe heb ik ooit van hem kunnen houden en zoveel fouten want geloof mij die heeft hij, kunnen vergeven, hij schuift mij nu aan de kant. Zijn bloedeigen familie weet niet half de dingen die hij overhoop heeft gehaald en die ik hem heb vergeven. Maar net zoals jij hoe kan ik stappen zetten, hoe doe ik het, ik ben bang!! En aan de andere kant, als hij nu zou zeggen ik heb er spijt van ik draai alles terug... ik weet niet ... dat zou denk ik ook geen optie meer zijn. Het ironische is dat ik denk sinds hij zei ik wil weg aan mijn lijf geen polonaise meer, dat het zo'n opluchting is dat dit ook niet meer gebeurt, bijna een bevrijding!!!
Er is echt geen lichamelijk contact meer, ik zou mij zo gebruikt voelen als ik daar nog voor viel! Maar heel vaak mis ik de arm om mijn schouder en zijn woorden het komt goed waar mee hij mij altijd weer kon troosten in elke uitzichtloze situatie, nu troost hij mij niet en ik voel mij zo alleen. Veel mensen vragen ook niet hoe het gaat, ook al weten ze dat hij weg wil, er gebeurt niets dus ik denk dat ze denken storm in glas water... echt dus niet.. Dat is ook erg eenzaam. Maar oh mijn eigen ding gaan doen, ik wil het ook, maar hoe geen idee!!! Ik wil de wereld van mijn kinderen ook niet nog meer ondersteboven gooien eentje moet examen doen dit jaar, ik wil alles zo stabiel mogelijk houden.

Oops

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar: 2017
Leeftijd NU: 55

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Lee64 » wo 04 nov 2015 21:57

Oops49 schreef:
di 03 nov 2015 21:22
Maar oh mijn eigen ding gaan doen, ik wil het ook, maar hoe geen idee!!! Ik wil de wereld van mijn kinderen ook niet nog meer ondersteboven gooien eentje moet examen doen dit jaar, ik wil alles zo stabiel mogelijk houden.
Hoi dames

Ik ben zo iemand 'die haar eigen ding is gaan doen' en ik heb me in tijden niet zo goed gevoeld! Ondanks dat zo'n scheiding niemand in de koude kleren gaat zitten natuurlijk, ook mij niet, ook al was het mijn keuze.

Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik 'gewacht' heb tot ik me sterk genoeg voelde voor deze stap, want er komt heel wat op je af in zo'n situatie.
En ook ik wilde het een en ander pas in gang zetten na het examen van mijn jongste, maar dat is niet gelukt. Wachten op 'het juiste moment' is sowieso tricky want er is altijd wel iets waardoor het niet uitkomt......
(Mijn dochter is overigens gewoon geslaagd.)

Ik wens jullie veel kracht!

vr gr Lee

Famosa
Berichten van Famosa
Onderwerpen van Famosa
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 59

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Famosa » do 05 nov 2015 20:11

Beste meiden,

Hou a.u.b. nog een beetje van jullie zelf, ik wou dat ik een oplossing had voor jullie maar helaas.
maar laat jullie niet leiden door twijfel, twijfel is nooit een goede raadgever.
Komt tijd, komt raad..............maar laat je nooit vernederen waar je bij zit !

heel veel sterkte in de voor jullie zo moeilijke situatie.

Famosa

Francine
Berichten van Francine
Onderwerpen van Francine
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 57

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Francine » za 02 jan 2016 16:11

Hallo dames,

Ik heb dit topic gisteravond gelezen en ik moest het even verwerken...tranen over mijn wangen van herkenning.
Nu heb ik een man die echt mijn beste maatje en beste vriend is. Maar daar blijft het bij.
Al zeker 2 jaar loop ik te twijfelen, should I stay or should I go?
Ook ik heb nog nooit een plekje voor mezelf gehad, op mijn 20e vanuit huis met hem samen gaan wonen en ook toen we een aantal jaren terug een tijd uit elkaar waren had hij een nieuw plekje en bleef ik hier. Ik ben nogal een controlfreak ben ik achter gekomen en dus is de stap zo groot. Wat als ik spijt krijg?
Terwijl ik weet dat ik dat niet ga krijgen want hij is al jaren een soort broer voor me.
En dan het medelijden, dat heb ik ook zo erg, hem alleen laten, een schuldgevoel dat ik amper kan dragen.

Ik gruwel van lichamelijke nabijheid, van wie dan ook, kan niemand behalve mijn hond en mijn kleindochter dichtbij hebben.
Ik weet dat ik helemaal mezelf kan zijn als ik alleen woon. Op de een of andere manier lukt me dat niet bij hem.
En ik weet wel hoe dat komt omdat overal waar ik tegen aan loop de argumenten altijd beginnen met ''ik heb toen zus en ik heb toen zo''.
Nooit een keer iets bekijken vanuit de persoon die IK ben, ik ben geen kloon van hem, zijn oplossingen werken helemaal niet voor mij.
Daarbij weet ik dat de persoon die ik ben wanneer ik volledig mezelf kan zijn een heel leuk mens is. En dat ben ik nu niet, voor niemand :-(
Mijn zoon van 16 die nog thuis woont heb ik t heerlijk mee omdat die ook zijn eigen gang gaat, hem neem ik dan natuurlijk ook mee.

Al die tijd greep ik graag naar een wijntje in de avond en daar ben ik nu mee gestopt. Hij denkt dat dat de reden voor onze slechte relatie was, maar ik denk dat de relatie de oorzaak was. Met een wijntje op hoefde ik niet meer te voelen, te denken of te discussiëren.
Ik kan gewoon niets meer hebben, elke dag om 6 uur eten, wat haat ik het!
Ik wil alleen in mijn bed liggen met de ramen wagenwijd open en niet hoeven praten.
Ik wil mijn eigen ding doen zonder ogen op me gericht.
Maar ik durf niet.....

Zijn er nog meer controlfreaks hier?
En hoe werkte dat bij jullie met het schuldgevoel? Want dat en medelijden mogen natuurlijk geen reden zijn maar voorlopig maken die wel dat ik mezelf compleet verloochen...

Francine

Lia
Berichten van Lia
Onderwerpen van Lia
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 62

Re: Ik zou zo graag mijn eigen ding doen

Bericht door Lia » za 02 jan 2016 17:27

Hallo Francine,

Wat naar voor je Francine dat je man zo onbereikbaar is en jou niet hoort.
En dat ook nog net in een tijd dat je het nog veel keren harder nodig hebt om gehoord te worden.
Dat het jou niet alleen overkomt is een schrale troost natuurlijk.

Wat kan hun eigen ego die mannen toch in de weg zitten. En dan bezorgen ze je nog een schuldgevoel ook.
Bah, dat schuldgevoel, ik vind het maar lastige en akelige groeipijn.
Mijn vriendin roept altijd, wie niet horen wil moet voelen.

Sterkte meis............

Lia

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht