Ik snap het niet ...

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Yules
Berichten van Yules
Onderwerpen van Yules
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Ik snap het niet ...

Bericht door Yules » vr 12 jul 2019 06:50

Gegroet allemaal

Lees al zo'n dikke 10 jaar mee hier, en plaats soms eens een antwoord, en nu heb ik de 'ballen' om zelf eens een woordje te plaatsen.
Ik ben ondertussen 55 jaar(slik) en mijn 2 kinderen zijn het huis uit.
Mijn zoon (29) wordt in september vader.
Mijn dochter echter is net 23 en zei me op een keer toen ze 21 was dat ze een keertje bij haar vrienje bleef slapen...en ze is nooit meer terug thuisgekomen.
Zij en ik waren als 2 handen op één buik, zag je mij , zag je haar en omgekeerd. Ondanks het feit dat ik uiteraard haar moeder was, waren we gewoon ook beste maatjes.
De relatie is sinds 2 jaar zeer koel en afstandelijk.
Als ik haar erover bevraag zegt ze dat er niets aan de hand is, en dat ze gewoon haar vleugels wil spreiden.
Vraag ik eens om te gaan shoppen of sushi te gaan eten of wat dan ook leuks te gaan doen krijg ik een nee, of komt ze, en voel ik een oceaan aan afstand.
Ik vraag dit eens in de 6 maand...en laat haar voor de rest zoveel mogelijk gewoon doen...
In mijn hoofd probeer ik het allemaal nog wel te begrijpen, maar mijn hart is letterlijk gebroken.
Dat hart snapt er gewoon niks van, en ik zit met zoveel vragen.
Hoe kan een band die zó sterk en góed was plots zo omslaan?

Ik heb haar gevraagd wat er fout is gelopen maar ze verzekert me dat er niets aan de hand is, en dat ik nu maar eens volwassen moet worden! ...echt waar!?
Ondertussen is het gedaan met de vriend, omdat hij werkloos WOU zijn om van s morgens tot 's avonds wiet te roken, met de gordijnen dicht te zitten en hun appartement te laten verkommeren, terwijl zij ging werken.
Hij is depressief geworden, ze sliepen al een half jaar apart, en bij de breuk heeft hij een theatrale 'zelfmoordpoging ' gedaan door kruidentabletjes in te nemen om te slapen.

Ondertussen is zij werkloos en loopt ze er onverzorgd bij, ook 20 kg bijgekomen...en apathisch.
De ironie van Alles is dat ik zelf therapeute ben, en niét in staat ben mijn eigen kind te helpen.

Ik wil mijn leven terug organiseren naar mijn behoeften, met mijn vriendinnen, hobby's, werk etc....maar het gat in mijn hart wil maar niet dichtgaan.
Herkent iemand dit ?

Groetjes Yules



Diana49
Berichten van Diana49
Onderwerpen van Diana49
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 49

Re: Ik snap het niet ...

Bericht door Diana49 » ma 15 jul 2019 23:20

Beste Yules,

Ik heb je verhaal een aantal keren moeten lezen en ik herken je verhaal en heb moeten slikken. Ik kan je alleen vertellen wat ik heb gedaan.
Ik heb een zoon van 24 en die heb ik losgelaten met pijn in mijn hart. Sommige kinderen moeten, willen schijnbaar hun eigen weg vinden. Sommige gaan in in een rechte lijn andere gaan met veel vallen en opstaan. En hoe meer wij toenadering zoeken hoe groter de afstand wordt, denk ik. Het is zwaar, ongelooflijk zwaar, elke dag denk je aan je kind. Hoe gaat het met hem of haar, is hij of zij gelukkig, hebben ze eten, etc.. Ik snap t soms ook niet, waarom toch maar Ik en jij kunnen er niets aan veranderen, ze moeten het op een gegeven moment zelf doen en dat willen ze schijnbaar ook.

We hebben onze helpende hand en moederhart aangereikt en ze pakken het niet aan. Ik denk nu het is goed zo. Want, ook ons leven gaat door, jij bent 55 ik ben 49 jaar. En je gaf al aan dat je graag verder wilt met het organiseren van je leven, en als ik je advies mag geven, doe dat ook, daar heb je recht op naar al die jaren van zorgen voor anderen. Hoe moeilijk het ook is. Je zegt dat je zelf therapeut bent en niet eens je eigen kind kan helpen. Dat vind ik erg, dat mag je jezelf niet kwalijk nemen want je bent een moeder en moet boven al moeder zijn. Anders gaan zaken door elkaar lopen en dat is niet goed. Ik wens je uit de grond van mijn hart veel sterkte met dit moeilijk proces, en zorg goed voor je zelf.

Diana49

Yules
Berichten van Yules
Onderwerpen van Yules
Menopauzejaar:
Leeftijd NU: 55

Re: Ik snap het niet ...

Bericht door Yules » di 16 jul 2019 22:51

Hey Diana

Hartelijk dank voor jouw wijze raad en medeleven, het spijt me dat ook jij je kind willens nillens moet loslaten.
Daarmee bedoel ik niet dat een volwassen kind zijn of haar eigen weg niet mag gaan, en dat zal jij ook niet bedoelen hè, het is eerder de 'kilte' die er ingeslopen is...het vertrouwde gevoel van warmte en familie.
Maar zoals je zegt, wij zijn er óók nog, en we zijn het aan onszelf en het leven verschuldigd om het aangenaam te maken....en dát opnieuw leren is ook een proces op zich.
Ik voel met je mee, en herken de latente pijn die sluimert in de achtergrond.
Dank voor je wens, ik wens voor jou net hetzelfde eveneens uit de grond van mijn hart.
Het ga je goed Diana

Yules

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht