Moed om te delen

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Moed om te delen

Bericht door Jamilla » wo 01 aug 2018 11:35

Dag vrouwen,

Veel heb ik lopen voldoen in m'n leven en ik begin dit steeds duidelijker te voelen. Sterker nog; ik kan het niet meer.

Vandaag heb ik de moed gevat om m'n partner te laten weten dat ik dingen niet leuk vind, dat ze aversie en weerstand oproepen en dat veel zaken gewoon teveel zijn. Dat grenzen scherper zijn geworden.

Ik heb hem het stukje over weerstand gestuurd. Ik weet niet hoe hij zal reageren. Eigenlijk is zo'n onzekerheid of angst al geen goed teken. Dat je niet gewoon open kunt communiceren. Dat ik betrokkenheid mis. Maar de eerste stap begint met dat ik zelf open ben hierover. Anders geef ik de ander geen kans me nabij te zijn. Dit is dus een vice versa gebeuren.

Eigenlijk liep ik steeds te voorkomen dat ik werd afgewezen en ik ging dus 'voldoen'. Maar degene die ik daarmee steeds afwijs ben ik zelf. En dat is nu klaar. Ik wil en kan niet meer tegen wil en dank voldoen. Bezoekjes, familie, grote steden, concerten, bepaalde reizen... Het kan met mate en niet meer zo zoals hij het zou wensen. Verder heb ik ook steeds te switchen tussen een zorgbehoevend kind en hem. Het sloopt!

Ik ben benieuwd naar de reactie en deze openheid zal sowieso antwoorden brengen. Wat een moed! Dit is voor mij een grote stap. :D

Groetjes, Jamilla.



SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Moed om te delen

Bericht door SusanL » wo 01 aug 2018 22:33

Dag Jamilla

Inderdaad moedig. Good for you! En je schreef het zelf al: eigenlijk raar als een vrouw moed moet verzamelen om over haar gevoelens en behoeften te praten.... tegen haar eigen partner nota bene. Dat zegt wat over een relatie.
Hoe gelijkwaardig zijn relaties überhaupt? In veel relaties worden mannen 'gepamperd' zie ik om me heen en wat ik zelf ook in eerdere relaties ervaren heb: het gaat veelal om zijn behoeftes.....

In 2014 en 2016 schreef je ook over zo'n confrontatie met je partner. Ik hoop zo voor je dat hij deze keer wil luisteren naar je!

Susan

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Moed om te delen

Bericht door Jamilla » do 02 aug 2018 09:57

Hallo Susan,

Dankjewel, voor je fijne reactie!

Ja, ik deel hier af en toe regelmatig. Ik besef dat ik gevoelig ben voor 'onderdrukking'. Mannelijke energie die me triggert. Bang voor agressie of boosheid. Afwijzing. Het zit in die hoek. Ik word dan zwijgzaam en loop veel op eieren tijdens ons samen-zijn en doe vaak teveel mijn best. Daarom wil ik regelmatig weer alleen zijn. Om te herstellen hiervan. Het is een jarenlang project inmiddels.. Tijd voor anders.

Het enige wat ik kan doen is WEL praten, zeggen wat erin me leeft. Ik ben het waard! We zijn het waard als vrouw-zijnde.. Ook al leg ik daarmee de relatie in de waagschaal. Juist goed. Want nu weet ik wat ik aan hem heb en wat niet. Iets wat ik steeds eigenlijk probeerde te vermijden. Hij is niet de koning met zijn bediende! Ik ben de koningin en regeer over mijn eigen leven. Ik ben niet minder of ondergeschikt. Als hij niet bij mij past dan wordt het tijd dat het daglicht gaat verdragen. Soms weet ik niet meer wat normaal is en wat niet wat dit betreft. Ik mis diepere liefde en de daarbij behorende betrokkenheid. Ziels-verbinding?

Er is inmiddels gereageerd. Redelijk goed. Wat teleurgesteld (dat ik niet alles kan wat hij leuk vind) maar wel gemengd zachtaardig en begripvol. Er zit wat lichte verwijt in dat hij zich wel plooit naar mij en ik dat nu niet goed kan. Ik voel wel een wat gekrenkt zijn omdat hij wel doet voor mij wat ik voor hem niet altijd goed kan opbrengen. Enthousiast zijn voor allerlei wilde ideeën kan ik nu niet altijd... M'n grens van verdraagzaamheid en draagkracht ligt echt ergens anders nu. Hij gaat nu zelf met zijn tentje vier weken weg fietsen naar Berlijn om z'n marathon te lopen. Natuurlijk zou ik hem toe willen juichen bij binnenkomst. Maar het offer om daar een week in een overvolle stad te zijn of ernaar toe te fietsen kan ik nu niet opbrengen.

Geeft me de gelegenheid om even zelf weg te gaan misschien. Even de rust opzoeken.

Dankjewel nogmaals!

Groetjes, Jamilla.

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Moed om te delen

Bericht door Jamilla » wo 24 okt 2018 20:37

Dag vrouwen,

Het wordt steeds grimmiger. Compassie er helemaal niet meer, maar je voelt het oordeel over je kwetsbaarheden en zwakheden door het niet meer reageren op bepaalde juist kwetsbare momenten door hem. Sterker nog; hij is erop uit om je kwetsbaar te maken om dingen aan te boren en dan in stilte te vallen. Want dan ben ik de schuldige... Hartverscheurende stilte als hij iets heeft gevraagd of geschreven waardoor je je weer kwetsbaar hebt opgesteld. Het voelt vreselijk. En ik maar geven, inleveren maar vooral eerlijk kwetsbaar ben en antwoord geef om hem nog te bereiken. Dit moet stoppen. Ik ben te mooi om me dit te laten aandoen. Dit klopt niet. Als je samen valt, zul je ook samen weer op moeten krabbelen. Ik ben niet alleen verantwoordelijk dat jij weer opkrabbelt. Hij blijft gepijnigd liggen en wijzen naar wat er voor hem niet klopt voorzien van allerlei meest extreme uitingen aangaande liefde (hoe het zou moeten).. Je mag geen grenzen hebben, nooit zeggen 'daar heb ik geen zin in' en mag even uitrusten en dan moet je er weer keihard voor gaan... Dat klopt toch niet, als je dit soort dingen zegt? Of ben ik nou gek? Ik denk dat hij erop uit is dat dit eindigt. Hij is het zat en is uit op een einde. Hij ziet de mooie dingen van mij ook helemaal niet meer, terwijl ik wel m'n best doe. Hij zei ook bijna nooit; ik hou van jou. Hij vindt me te dik terwijl ik gewoon binnen het BMI zit. Overal ziet hij leukere jurkjes en broeken (vrouwen) en noemt dit naar me.

Ik heb net zijn sleutel ingepakt en ben van plan deze terug te sturen. Hij heeft er duidelijk geen zin meer in en eist 'ongeremd en ongetemd' liefhebben. Tja, ik heb ook drie kinderen (niet van hem) en ben af en toe anders belast door m'n drie grote kinderen. Zo ook mijn hart gaat natuurlijk naar m'n kinderen uit. Hij is het contact met zijn dochters verloren doordat hij zich te sterk profileert of te intens reageert wat angst oproept. Hij onderdrukt...Ook zijn ex-vrouw heeft hem om woede-aanvallen en dit soort gedragingen verlaten. Ik vrees dat ik te doen heb met iemand met het narcistische persoonlijkheidsstoornis. Hij heeft niet lief maar verlangt dat zijn wensen omtrent liefde worden vervuld. En dan is hij echt gezellig en lief. Het is veel ernstiger dan ik dacht. Nu tijdens de overgang, wat hij maar gezwets vindt (dat voel je door alles heen, gaat het "weer" over de overgang terwijl ik het maar af en toe noem...), maar ook andere dingen. Hij is me aan het verstoten omdat ik niet meer geef waar hij behoefte aan heeft. Liefde ziet er anders uit dan dit, naar mijn idee. Maar ik ben de normale gang van zaken en het zicht erop ondertussen na negen jaar verloren. Ik heb m'n aandeel, zeker. Maar ik vertrouw dit gedrag echt niet meer. Heb veel gelezen en zie stoornis-patronen. Inmiddels heb ik hulp van een GGZ-praktijk-begeleidster. Dat is super.
Dit is geen leeftijd dat je een foute partner moet hebben. Dan heb je gewoon een lief maatje nodig.

Groetjes, Jamilla.

Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Moed om te delen

Bericht door Madu » do 25 okt 2018 09:59

Hoi Jamilla,

Stuur die sleutel maar snel terug. Probeer vooral niet te veel in de ander te kruipen over het hoe en waarom. Been there done that. Je mag gewoon een relatie verbreken zonder dat te doen, gewoon omdat het je niet meer past.

Sterkte ermee, nu heb je alle energie voor jezelf nodig,

Madu

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Moed om te delen

Bericht door Jamilla » do 25 okt 2018 11:12

Hai Madu,

Dankjewel, voor je reactie. Inderdaad Madu, niet teveel willen verklaren van waarom en hoe dit ontstaat... Veel, lang en vaak toch weer de positieve draad opgepakt en daardoor/daarmee de nare incidenten weer wegstoppend. Gaan voor die goede momenten.. Vergeven en vergeten. Dat is wat ik steeds deed. Maar dat is tijdelijk. Zeer vermoeiend. Ik moet mijn lesje inmiddels wel geleerd hebben en beter weten. Het is een patroonmatige herhaling die me geen volledige veiligheid biedt en waardoor ik te vaak op m'n hoede ben of raak (Je voelt de gevarenzone op bepaalde momenten, soms beland je er middenin als bij donderslag). Nare reacties probeer ik om te vormen of te voorkomen. En dat is niet goed. Zo moet het niet zijn.

Dank hoor!

Groetjes, Jamilla.

SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Moed om te delen

Bericht door SusanL » do 25 okt 2018 14:12

Dag Jamilla

Dit is geen leeftijd dat je een foute partner moet hebben. schrijf je

Geen enkele leeftijd is een leeftijd om een foute partner te hebben!

En laat hem vooral ook jouw sleutel inleveren mocht hij die hebben.

Ongeacht of het om een foute partner gaat of om iets anders, een knoop doorhakken of definitief afscheid nemen van iets of iemand blijft altijd lastig. De kans bestaat dat we de oude situatie gaan 'verheerlijken' en gaan vergoeilijken.
Mocht dat bij jou gaan gebeuren als hij definitief niet meer bij je op de bank zit, lees dan vooral je eigen geschreven tekst hierboven want het is overduidelijk dat hij niet op jouw bank hoort! Of je nou wel of niet in de overgang zit ;)

Susan

Pee
Berichten van Pee
Onderwerpen van Pee
Menopauzejaar:
Leeftijd: 56

Re: Moed om te delen

Bericht door Pee » vr 26 okt 2018 09:25

Sterkte, ook mijn overgang heeft me mijn relatie gekost.
Het is een tijd van veranderingen, een tijd van vooral lief zijn voor jezelf.
Als een relatie niets positiefs meer oplevert, klinkt erg egoïstisch maar zo bedoel ik het niet, dan is het tijd om te overwegen of deze relatie nog wel zin heeft.

Succes
groet Petry

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Moed om te delen

Bericht door Jamilla » vr 26 okt 2018 13:28

Dag vrouwen,

Raak Susan. Dat verheerlijken en vergoelijken dat is echt wel een valkuil voor veel vrouwen, denk ik. Zo ook de mijne. Ik verander, heb lief, voel compassie, groei, maar dat wil niet zeggen dat de ander dat doet! En precies dat is het gevaar. Voor groei en veranderen (intern) moet je beiden openstaan. Anders gebeurt het eenzijdig en moet er één datgene inleveren om de relatie in stand te houden. Dan is er dus één partner verantwoordelijk voor de relatie. En dat kan echt niet. Dat is een foute machtsverhouding.

Hij voelt zich en gedraagt zich nu enorm als gepijnigd slachtoffer van veel/alles en iedereen moet hem helen. Zeer verbolgen dat dit niet gebeurt. Ik ben ervan overtuigd dat je een ander je hand mag rijken maar dat iemand zelf moet opstaan als diegene is gevallen. Je kunt je verdriet, pijn nooit helemaal bij de ander neerleggen om dit op te lossen. Dan maak je je welzijn compleet afhankelijk van de ander en kun je nagaan wat een druk en verantwoordelijkheid dan bij de 'ganghouder' en redder van de relatie komt te liggen.

Inderdaad Petry, er verandert veel. Je kunt minder geven, inleveren, over je grenzen gaan. Ik wil het ook niet meer. Hoe meer ik binnen m'n grenzen blijf (op mijn plek blijf), hoe minder ik bereid ben weer over die grens te gaan. Net alsof ik op mijn plaats MOET blijven. Ik zie dit heel positief maar het heeft natuurlijk wel gevolgen voor de buitenwereld. Het gevolg daarvan is dat niet iedereen hierin mee wil en kan gaan. Dat je mensen verliest. Misschien ook wel weer wint, op den duur. Maar het is wel een uitfilteren hiervan.

Wat een gedoe.. :( Hier zit je dus echt niet op te wachten. Integendeel.

Mooi, jullie invalshoeken. Geweldig. Zo fijn, dat je hier kunt delen over dit soort dingen..

Groetjes, Jamilla.

SusanL
Berichten van SusanL
Onderwerpen van SusanL
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Moed om te delen

Bericht door SusanL » do 08 nov 2018 03:31

Dag Jamilla

Wat schrijf je onderstaande mooi! Over raak gesproken.
Jamilla schreef:
vr 26 okt 2018 13:28
Ik ben ervan overtuigd dat je een ander je hand mag rijken maar dat iemand zelf moet opstaan als diegene is gevallen. Je kunt je verdriet, pijn nooit helemaal bij de ander neerleggen om dit op te lossen. Dan maak je je welzijn compleet afhankelijk van de ander en kun je nagaan wat een druk en verantwoordelijkheid dan bij de 'ganghouder' en redder van de relatie komt te liggen.
Susan

Jamilla
Berichten van Jamilla
Onderwerpen van Jamilla
Menopauzejaar:
Leeftijd: 57

Re: Moed om te delen

Bericht door Jamilla » zo 10 mar 2019 22:23

Hallo Susan en anderen,

Dank nog! Lekker snelle reactie van me... Was hier even niet zo vaak, de laatste tijd. Soms is het goed om even zelf wat te processen. :)

Toch fijn om hier weer even wat te lezen en herkenning te bieden en vinden. Dankbaar weer, dat dit forum er is!

Groetjes van Jamilla.

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht