Geen vriendinnen meer

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Geen vriendinnen meer

Bericht door Ankie01 » vr 25 jan 2019 13:21

Hallo,

Wie herkent het volgende?

Ik had vroeger zoveel sociale contacten, was altijd geliefd en klaar om mensen te helpen...

Nu ik ouder word (48 j), merk ik dat er nog weinig échte vrienden overschieten.
Ik heb de indruk dat het initiatief steeds van mij moet komen : als ik geen berichtje stuur via whats app of sms, hoor ik niemand...

Ik twijfel zo aan mezelf, ik voel me onzeker omdat ik het gevoel heb dat iedereen rondom mij een druk leven heeft, mét bloeiende carrière en een gezin.

Waarom verwateren vriendschappen toch zo snel of zo vaak?
Momenteel voel ik me zo eenzaam, ondanks een echtgenoot en 2 puberende dochters.

Door omstandigheden werk ik niet meer, en de dagen duren zo lang... ik durf ook op den duur meer naar niemand meer bellen, ze hebben toch geen tijd.

De overgang versterkt dus mijn gevoel van eenzaamheid, en somberheid.

Bah! ik baal er soms van...

Iemand ook in een gelijksoortige situatie?

alvast dank mochten jullie de tijd nemen om even te reageren.

Ankie



Merlina
Berichten van Merlina
Onderwerpen van Merlina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 58

Re: Geen vriendinnen meer

Bericht door Merlina » vr 25 jan 2019 14:48

Hoi Ankie,

Oh dat herken ik zo. En ik voel met je mee. Wat is dat zwaar.
Een gevoel van verlatenheid valt over me heen als ik je bericht lees. Het brengt me weer even terug in de tijd.

Altijd kon men op mij rekenen. Maar op het moment dat ik andersom een stukje hulp/zorg/aandacht nodig had, naaide mijn hele netwerk eruit.
En al die pragmatici die altijd het hardst riepen dat alles een keuze was, en ook 'tijd maken' een keuze was en je dat doet als je iets belangrijk genoeg vindt, lieten als eersten verstek gaan.
Geen tijd, te druk......... dat moest ik toch begrijpen.

Ze moesten eens weten hoeveel ik ervan begreep.
Hier laat ik het even bij Ankie. Ik volg je onderwerp en misschien haak ik wel weer in.

Ik wens je kracht en wijsheid bij het verwerken van deze teleurstelling

groeten,
Merlina

Ankie01
Berichten van Ankie01
Onderwerpen van Ankie01
Menopauzejaar:
Leeftijd: 48

Re: Geen vriendinnen meer

Bericht door Ankie01 » za 26 jan 2019 13:05

Hoi Merlina,

Hartelijk dank voor deze warme woorden...

Ik wil geen klaagzang afsteken, alhoewel hier op dit forum wel plaats is om teleurstellingen en ongemakken te delen.

Ik heb onlangs een depressie doorgemaakt, en nooit vroeg iemand "hoe gaat het nu met jou?"
terwijl ik steeds wél informeerde hoe het met hen is/was toen ze een moeilijke periode doormaakten

Zijn mensen nu zo egoïstisch geworden? of steeds druk, druk, druk...?

Ik ben nu in een fase van mijn leven dat ik ook geen moeite meer doe, hoe jammer dit ook is...

Toch voelt het soms eenzaam want ik heb toch ook af en toe eens een luisterend oor nodig.
door mijn hormonale schommelingen lijkt alles nog zwaarder, en ik kan me zo verdomd alleen op deze wereld voelen!

Ankie

Claire
Berichten van Claire
Onderwerpen van Claire
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Geen vriendinnen meer

Bericht door Claire » zo 27 jan 2019 00:05

Hoi Ankie,

Ik heb net gereageerd op jouw post "Mensen mijden".

Dit is, denk ik, de keerzijde van een zoektocht naar wederkerigheid. Vriendschappen die eerst goed voelden en nu niet meer vallen af. En best wel wat ook. Voor mij is dat ook slikken qua aantallen.

Ik hoop dat er uiteindelijk toch ook weer nieuwe contacten mogen ontstaan, maar het zal even tijd nodig hebben. Daarvoor moet ik ook zelf weer meer energie krijgen en ondernemender worden.

Groetjes,
Claire

Merlina
Berichten van Merlina
Onderwerpen van Merlina
Menopauzejaar:
Leeftijd: 58

Re: Geen vriendinnen meer

Bericht door Merlina » zo 27 jan 2019 02:05

Hoi Ankie,

Ik vermoed dat het ook wel een teken van vandaag de tijd is waarin we zitten.
Mensen die er voor een ander willen zijn bestaan gelukkig nog wel.
Maar ik denk wel dat er iets fundamenteel is veranderd in de maatschappij van nu.
Mantelzorgorganisaties, maatjesprojecten, zorg voor elkaar projecten, praktijken voor psychotherapie met soms de merkwaardigste theorieën, overal om me heen heb ik ze de afgelopen 10-15 jaar als paddenstoelen uit de grond zien schieten.
Blijkbaar allemaal nodig omdat we bij het begin al mis pakken op elkaar?

Het is geen antwoord op je vraag. Is het egoïsme, te druk hebben, de verharding, of misschien wel reactie op gevoerd beleid.
Wat het antwoord ook is, als het samenvalt met een periode dat je zo hard een luisterend oor nodig hebt en het is er niet, is het verdraaide eenzaam en heel verdrietig

Enne........ Ankie......... Als iemand hier eens een klaagzang afsteekt, lees ik dat persoonlijk (eigenwijs als ik ben geworden) zelden als zijnde een klaagzang, maar als iemand die ff haar hart wil luchten. Want ook dat mag je nodig hebben. Ik gun het je dichter bij huis, maar als je het daar nu niet vindt, ga je gang.

Sterkte Ankie!
Groeten, Merlina

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht