Het begin van de overgang

Je boosheid en ergernis

Vóór de overgang is je liefde en zorg om het welzijn van je kinderen en omgeving, sterker dan je boosheid en ergernis. Immers, je wilt de vrede bewaren om je kinderen een veilige en rustige basis te geven voor hun ontwikkeling en groei. Voordat je menstruatie onregelmatig wordt, merk je al dat je prikkelbaarder bent. Je ergert je veel sneller aan mensen en situaties, die je voorheen niet opvielen en die je altijd normaal vond.

Prikkelbaarder word je ook in je werk, in de omgang met je collega's en naar je man en kinderen toe. Je kunt minder van ze hebben en verdragen.

Hoe dichter je bij de overgang komt, hoe ondragelijker het is om afgeleid te worden of bestookt te worden met vragen. Vragen van je man of kinderen zoals: "Wanneer gaan we eten? Is mijn broek gewassen? Waar liggen mijn sokken?" Ze doen je soms uiteen spatten van binnen. "Het lijkt wel of ze allemaal afhankelijk zijn van mij! Waarom ben ik altijd verantwoordelijk? Mankeren ze soms wat aan hun handen of hersenen?" vraag je je af.
Tegelijk realiseer je je, dat je dit patroon altijd zelf in stand hebt gehouden. Het voelde ook wel lekker om onmisbaar te zijn.

Langzaam verlies je je geduld op alle niveaus; thuis en op je werk. Je hersenen veranderen.
Je voelt het gerommel van een krachtige vulkaan in je, die op uitbarsten staat.
Een stem die schreeuwt: "Genoeg!"

Je staat op de drempel van een: 'Overgang'