< Nieuwsbrief 66 >
Jaargang 14 - 1 juli 2016

Hormonen

Hormonen zijn chemische stoffen, welke een zeer specifieke uitwerking op de organen en weefsels van het lichaam uitoefenen, zowel in de zin van aanzetten als af remmen.
Het woord "hormonen" stamt af van het Griekse woord "hormân" en dat betekent: aandrijfstoffen.
Typisch voor hormonen is o.a. dat zeer geringe hoeveelheden een zeer intensief effect hebben.

Fasen van de Overgang

Pre-menopauze ('pre' betekent:'voor')

Dit is de periode vóór je laatste menstruatie, waarin je hormonen steeds meer gaan schommelen. Je eierstokken gaan langzaam stoppen met de aanmaak van hormonen. Het kost je lichaam meer een meer moeite om eitjes te rijpen. Sommige vrouwen merken daar nog niets van. Andere vrouwen merken en voelen deze schommelingen al wel heel goed, ook al is hun menstruatie nog heel regelmatig en is er nog helemaal geen sprake van opvliegers. Met welke verschijnselen je overgang begint is heel verschillend. Hoe korter je bij de menopauze komt, hoe meer deze periode gekenmerkt wordt door veranderingen in de menstruatie: Pijnlijker, korter, langer, heftiger, minder heftig, langere of kortere tussenpozen. Wanneer eenmaal ook duidelijke menstruele cyclus-veranderingen merkbaar zijn, vaak samengaand met klachten als opvliegers en zweten, maar waarin je nog geen bloedingvrije periode van 12 maanden hebt gehad, spreekt men ook wel van perimenoauze (peri betekent 'in de buurt van')

Menopauze ('men' betekent 'maand' en pausis betekent 'ophouden')

Menopauze omvat één dag in je overgang. De dag van je laatste menstruatie. Als je menstruatie een jaar is weggebleven, kun je met redelijke zekerheid zeggen dat je het jaar daarvoor je laatste menstruatie (= menopauze) had.

Postmenopauze (post betekent 'na')

Je eierstokken zijn gestopt met het aanmaken van hormonen. Om te zorgen dat je voldoende hormonen hebt voor een gezonde rest van je leven hebben je lichaam en geest nog een boel te doen. Ze gaan in deze periode zorgen dat andere organen in de behoefte aan hormonen voorzien. Je lichaam en geest passen zich aan, aan de nieuwe situatie en zoeken een nieuw evenwicht. Al die tijd kunnen overgangsverschijnselen nog volop aanwezig zijn.

Meer lezen, klik hier: Fasen van de Overgang

Druk, druk, druk.....

Papa en mama waren televisie aan het kijken toen mama zei: 'Ik ben moe en het is laat. Ik denk dat ik maar eens naar bed ga.' Ze ging naar de keuken om brood te smeren voor de volgende dag. Ze waste de chipsschaaltjes af, ze haalde het vlees uit de vriezer voor het avondmaal van de dag erna, ze controleerde het broodbeleg, ze vulde de suikerpot, ze dekte de tafel voor het ontbijt en zette de koffie vast klaar. Daarna stopte ze natte was in de droger, vulde ze de wasmachine, streek een overhemd en zette een knoop aan. Ze raapte de krant van de vloer op, ruimde het speelgoed van de tafel op en zette het telefoonboek terug. Ze gaf de planten water, maakte de prullenbak leeg en hing een handdoek op het rek. Ze gaapte, rekte zich uit en liep naar boven. Ze stopte bij haar bureau en schreef een briefje voor de juf, ze stopte geld in een envelop voor het schoolreisje en trok een leerboek onder een stoel vandaan.  Ze schreef een verjaardagskaart voor haar vriendin, plakte er een postzegel op en schreef een krabbeltje voor de kruidenier. Ze legde de briefjes naast haar tasje. Daarna smeerde mama haar gezicht in, ze poetste haar tanden, ze floste en knipte haar nagels. Manlief riep: "Ik dacht dat je naar bed ging?". "Ja, bijna," zei ze. Ze zette wat water neer voor de hond en liet de kat naar buiten, daarna controleerde ze de deuren. Ze keek even bij alle kinderen, deed een lampje uit, hing schone kleren op, gooide een paar vuile sokken in de wasmand en praatte nog even met de oudste over zijn huiswerk. In de slaapkamer zette ze de wekker, ze legde kleren neer voor de volgende dag en ruimde het schoenenrek op. Ze voegde nog drie dingen toe aan haar 'doe-lijstje' voor de volgende dag.  Ongeveer op dat tijdstip deed manlief de tv uit en zei tegen niemand in het bijzonder: "Ik ga naar bed." En hij ging!


Uit: "De overgang als bron van kracht" van Dr. Christiane Northrup 


Ingrid : Vorig jaar had ik mijn laatste menstruatie. Ik heb het daar moeilijk mee. Ik kan nog geen afscheid nemen van mijn cyclus. Het voelt of ik zwanger ben, mijn borsten doen zeer en ik ben duizelig en emotioneel, maar ik ben niet zwanger. Ik ben in mijn overgang. Ik wil vandaag alleen zijn, geen man die iets van me vraagt of die mij aan wil raken. Ik moet er aan wennen, het voelt alsof ik nu pas aan een leven mag beginnen dat echt van mezelf kan zijn.


Evy : Ik was 45 jaar toen mijn baarmoeder werd verwijderd, een stukje eierstok is gebleven. Ik heb geen last van opvliegers, maar wel heb ik allerlei gevoelens en emoties die ik niet van mezelf kende. Vanavond zei mijn man tegen mij, ze moesten je maar eens een tijdje opnemen. Hoe verzint hij het! Ik zou nu echt voor me zelf willen leven mijn eigen leven inrichten, maar dan stuit ik op onbegrip. Ik wil meer gelijkwaardigheid voelen in mijn relatie. Ik weet nu zeker dat ik in de overgang zit.

Sophia : Dit o zo natuurlijke overgangsproces zou stukken gemakkelijker voor me kunnen zijn als ik niet zoveel zou moeten. Waarom moeten wij vrouwen op deze leeftijd en mèt die overgang in ons lijf, nog zoveel ?

  • We moeten de liefhebbende en verleidelijke vrouw zijn.
  • We moeten onze kinderen steeds kunnen en blijven begrijpen.
  • We moeten zin hebben in etentjes, uitgaan en onder de mensen zijn.
  • We moeten blij kunnen blijven vrijen.
  • Vele van ons, ook ik, moeten de lieve oma zijn.
  • We moeten elke dag ons bed uit.
  • We moeten zorgen dat er voldoende eten en drinken in huis is.
  • We moeten het huis schoonhouden.
  • We moeten er mooi uit blijven zien, want jong-zijn is de norm.
  • We moeten bij dat alles ook vaak nog eens onze baan volhouden en/of vrijwilligerswerk doen.
  • En tegenwoordig moet alles ook nog ' leuk ' genoemd kunnen worden.
  • We moeten te allen tijde blijven lachen

 

Deel deze pagina