< Nieuwsbrief 62 >
Jaargang 13 - augustus 2015

Slapen tijdens de overgang

"Onderzoek laat zien dat de beste slaap ons inwendige biologische ritme volgt." schrijft Christiane Northrup o.a. in haar boek 'De overgang als bron van kracht'

Het is niet ongewoon wanneer de overgang zorgt voor verschuivingen van je bioritme. Veel vrouwen merken in de overgang heel duidelijk dat er een verandering optreedt in hun slaappatroon.
Sommigen merken dat ze meer slaap nodig hebben. Anderen lijden aan slapeloosheid of hebben het gevoel dat hun slaap niet meer zo verkwikkend is.

Hormonen en het ritme van de natuur

Het ritme van de natuur in combinatie met ons DNA bepalen hoe onze hormoon balans functioneert. Het gedrag van onze verre-verre voorouders is in onze genen terug te vinden. Deze hormoonhuishouding hangt sterk samen met het natuurlijke dag-nacht ritme en de invloed van de seizoenen.

Sinds de invoering van het kunstlicht, pas zo’n 125 jaar geleden, kunnen wij als mensen het ritme van licht en donker beïnvloeden. Daarmee beïnvloeden we echter direct het normale natuurlijke hormonale ritme zoals dat in onze genen is vastgelegd >> Innerlijke stress.
In de kracht van ons leven kunnen we dat meestal wel aan. Ons systeem is nog flexibel genoeg.
Het intreden van de overgang, waarbij je hormonen gaan schommelen doet nu echter óók een flinke duit in het zakje van "Innerlijke Stress". De flexibiliteit van ons systeem staat onder druk en neemt af.

Het slapen in mijn Overgang

Karin is 50 jaar en begon rond haar 37e met de overgang. Anderhalf jaar geleden bereikte ze de menopauze en stopte haar menstruatie. Gedurende haar hele overgang had ze te maken met een steeds weer veranderend slaappatroon.

Biologische_klok_OvergangIk ben al 10 jaar met de overgang bezig. Anderhalf jaar geleden kwam ik in de menopauze en stopte mijn menstruatie. Ik heb werkelijk alle klachten gehad tijdens de overgang. Het is voor mij een voortdurend aanpassen geweest van mijn levensstijl de laatste 10 jaar. Het moeilijkste vind ik het slapen op "normale" tijden en de slapeloosheid waarmee ik nu te maken heb..
In het begin van mijn overgang werd ik vooral iedere nacht wakker van het nachtzweten. Ik was dan echt drijfnat en moest gewoon onder de douche en mijn bed verschonen. Ook werd ik in die tijd vaak wakker van de hartkloppingen. Dat vond ik vaak al slopend, maar nu.....
Het begon z'n jaar geleden met niet meer goed in kunnen slapen. Het leek net of ik niet goed meer bij mijn slaap kon komen. In het begin ging het nog wel met de moeheid, concentratie en vergeetachtigheid.
Ik verbood mezelf om s' middags te gaan slapen omdat ik bang was dat ik dan 's nachts nog moeilijker zou inslapen. Ik kreeg al snel door dat dit geen enkele invloed had. Ik werd er alleen steeds vermoeider en vergeetachtiger van. Ik lag uren wakker. Het was gewoon niet meer uit te houden in bed op deze manier. Dat gedraai! Rusteloos werd ik ervan. Zelfs een nacht overslaan zorgde er niet voor dat ik de volgende avond sneller insliep.

Ik heb van alles en nog wat geprobeerd in die tijd. Allerlei homeopathische middelen heb ik gekocht en uitgeprobeerd, ben op yoga gegaan, ging met ontspanningsbandjes aan de gang, overdag flinke wandelingen gemaakt. Het had geen baat en amper invloed op mijn inslapen. Nu achteraf snap ik dat ook wel, mijn hormonen lieten zich hier niet door vangen.
Slaapmiddelen wilde ik liever niet, maar zo kon het ook niet verder vond ik. Het kleine beetje regelmaat wat ik nog in mijn leven had werd me nu ook nog afgenomen door dit slaapprobleem.
Ik ben toen weer naar mijn huisarts gegaan. Deze erkende mijn klacht en legde uit dat mijn veranderende hormoonhuishouding mijn bioritme in de war schopte.
Ik kreeg de boodschap mee, dat als ik niet kon slapen, dat ik gewoon mijn bed uit moest gaan om wat ontspannends te gaan doen. Niet blijven liggen, adviseerde hij, want dan krijg je er extra stress bij en ben je nog verder van huis.
Nou daar was ik mooi klaar mee. Dan toch maar een slaapmiddel proberen. Ik kreeg voor 14 dagen slaaptabletten van de arts. Tot mijn grote verbazing hadden ze weinig werking. Ik bleef ik vaak net zo wakker als altijd. En als ik er al op insliep was ik nog niets uigeruster.
Ik heb me er min of meer bij neergelegd en slaap wanneer ik daar behoefte toe voel, of dat nou overdag is of 's avonds. Hierdoor kan niet overal aan voldoen, maar ik krijg zo in elk geval wat meer uren slaap en voel me uitgeruster, en dat doet mijn gezondheid goed. Maar ik hoop wel dat deze periode snel over is.

Karin

Vrouwen vertellen

Tina: Soms zit ik om half 9 al met mn ogen dicht.
Ik wil dan nog niet gaan slapen omdat ik bang ben midden in de nacht wakker te worden.
Ik ga dus netjes om 10 uur naar bed en kom er om 8 uur uit, maar ik kan langer hoor!!

Jojanne : Ik word zo angstig van het niet kunnen slapen, ik ben zó moe en ik zo'n behoefte aan slaap maar ik ben klaarwakker.
Ik red dit gewoon niet en loop de volgende dag te zweven. Voor mijn gevoel ben ik er niet en daar word ik dan zo angstig van.
Melatonie helpt niet en ik neem af en toe een tabletje van de huisarts en dat wil ik ook liever niet, maar ik ben toch gewoon klaarwakker.

Carly: Als verpleegkundige heb ik af en toe nachtdienst. Het probleem is nu, dat ik overdag geen oog dicht doe, ondanksslaapmedicatie, want ik lig me vreselijk op te winden en vind dat ik MOET slapen, wat dan natuurlijk helemaal niet meer lukt.
Ik kan mij hier niet overheen zetten; kan niet rustig worden. Alles "bruist".

Annemieke: Ik heb een tijd gehad dat ik zeer slecht kon slapen. Soms wel 6 x per nacht wakker. Ook kon ik een tijd niet in slaap komen, kan me nog goed herinneren dat ik soms om half 3 nog wakker was. Had ik nog niet geslapen.
Heb ook een tijd gehad dan was ik elke morgen steeds rond half 4 wakker. Daar werd ik erg moe van.
Momenteel heb ik hier geen last van en slaap ik heel goed. Ben weer goed fit.

Marie-Jose: Voor zover het kan met mijn werk en met de mensen om me heen, laat ik het maar gaan zoals het komt. Ik volg zoveel mogelijk mijn eigen bioritme. Ik ben nog niet zo lang aan het leren om goed op mijn eigen behoeftes te letten. Altijd stond ik paraat voor mensen om mij heen om alles zo soepel mogelijk te laten verlopen. Altijd was ik bezig met de behoeftes van anderen en stond ik zelf op de 2e (soms op de 3e of 4e) plaats. Daar heb ik geen spijt van. Voor die tijd was het nodig en dus goed, maar nu ben IK aan de beurt.
Ik werk nog maar 2 dagen per week. Ik zit dus in de gelukkige omstandigheid dat ik mijn eigen ritme grotendeels kan volgen.
Ik stoor me niet meer aan wat hoort en niet hoort en volg zo veel mogelijk mijn eigen tempo en eigen gevoel hierin en dat bevalt prima. Het gevolg is wel dat ik regelmatig het idee heb dat er erg weinig/niets uit mijn handen komt en dat onze sociale contacten op een heel laag pitje staan. Toch weet ik zeker dat het zo goed is. Als ik het niet doe, krijg ik klachten van stress, hartritmestoornissen, angst en zweten, vermoeidheid etc. en dat is net zo min bevorderlijk voor wat er uit mijn handen komt en ook niet voor de sociale contacten.

Waarschijnlijk ben ik aan het uitrusten van heel veel (te grote en te langdurige) inspanningen. Zo voelt het, het is nodig.
Ik verwacht en hoop dat mijn ritme weer wat normaler zal worden naarmate ik beter uitgerust ben.

Klachten die veel worden genoemd zijn:
-Moeilijk inslapen.
-Niet meer door kunnen slapen.
-Zomaar plotseling met een schok wakker worden. 
-Klaarwakker zijn zo gauw je in bed ligt.
-Nachtzweten.
-Wakker worden door nachtelijke opvliegers.
-Wakker worden door hartkloppingen.
-Heftige en/of realistische dromen. 
-Vaak moeten plassen.
-Minder slaap nodig hebben
-Meer slaap nodig hebben
-Malende gedachten
-Het omhoog komen van onverwerkt zaken uit het verleden.

 

Deze onregelmatigheden die vrouwen tijdens hun overgang ervaren wijzen meestal niet op een onderliggend slaapprobleem.

 

Deel deze pagina