< Nieuwsbrief 60 >
Jaargang 13 - januari 2015

Seksualiteit en intimiteit

Geen zin in vrijen

Tijdens de overgang kan je zin in vrijen afnemen of zelfs een tijdlang helemaal verdwijnen. De overgang is een proces waarin een vrouw allerlei veranderingen ondergaat, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk..

(Lees ook: Geen zin in vrijen)
Dat uit zich onder andere in de manier waarop je je relatie beleeft. Wat tot dan toe goed en wederkerig voelde, behoeft aanpassing. Het zijn allemaal voorbereidingen om uiteindelijk de vrouw te kunnen worden die je na de overgang zult zijn.

Ook de manier waarop je je seksuele relatie beleeft verandert in deze periode. Je ervaart niet meer de seksdrift zoals je die kende. Je hoeft immers geen leven meer door te geven.
Deze natuurlijke drang die werd aangestuurd door je hormonen, neemt meestal sterk af en maakt uiteindelijk plaats voor een sterkere behoefte aan intimiteit.

Er zijn andere voorwaarden nodig en meer tijd en aandacht om je hormonen nog wakker te krijgen.

Het is niet voor niets dat je vrouwen zo vaak hoort zeggen:
"Ik wil een knuffel zonder dat ik gelijk naar bed wil met mijn man."
"Ik wil gewoon aandacht, meer niet."

Alléén wanneer je beiden bereid bent te kijken naar wat niet langer van waarde is in jullie relatie, zal een nieuwe seksualiteit en passie kunnen ontstaan, gebaseerd op intimiteit en wederkerigheid. Het zijn de hormonale veranderingen die je lichaam en geest ondergaan.
Het is voor jou belangrijk dat je partner begrip toont en je geen schuldgevoel aanpraat !

Lees een gesprek tussen twee vriendinnen:

Ans en Hetty in gesprek:

intimiteit

Hetty: Ik heb een akelig weekend gehad. De spanningen binnen onze relatie lopen de laatste tijd zo hoog op. Ik heb helemaal geen zin meer in vrijen. Gisteren maakte mijn man de hele avond toespelingen om uiteindelijk te kunnen vrijen. Ik werd er gewoon misselijk van. Daar kregen we woorden over en nu voel ik mij weer schuldig.

Ans: Ik herken dat wel Hetty. Er verandert zoveel in jezelf in die periode. Ook ik kreeg op een bepaald moment een afkeer van vrijen. Soms was het zelfs zo erg dat ik er serieus over dacht om maar bij mijn man weg te gaan. Ik was al zo in de war en kreeg hem in het begin maar niet duidelijk gemaakt dat het niet alleen aan hem lag. Ik beleefde zelf alles anders dan voorheen en kon gewoon niet meer op de oude voet met de relatie verder gaan. Ik merkte dat ik mijn man steeds meer wilde ontwijken.

Hetty: Nu je dat zegt, ik heb dat ook al een poosje. Ik heb een kamertje voor mezelf en daar vlucht ik naartoe wanneer ik merk dat ik hem even niet om me heen kan verdragen. En wat ik nu merk is dat ik steeds vaker wacht met naar bed gaan tot hij slaapt en dan kruip ik heel zachtjes in bed.

Ans: Lukt je dat dan? Mijn man werd toch altijd wakker, het leek wel of hij me op de trap al kon ruiken. Begrijp je zelf al waarom je afstand neemt van je man en van de relatie zoals die nu is?

Hetty: Het houdt me steeds bezig en ik voel wel dat er iets moet veranderen. Ik ben emotioneel in de war en heb ook geen antwoord wanneer hij vraagt wat ik wél wil. Hoe maak ik hem nou duidelijk dat het te maken heeft met de overgang? Ik kan het zo moeilijk uitleggen allemaal, soms zou ik het liefst gewoon maar bij hem weggaan. Hoe verliep dat dan bij jullie?

Ans: In het begin wilde ik maar één ding: rust en tijd voor mezelf! Het heeft vaak geknald hier in huis en veel kracht gekost voor we daar samen over konden praten. Ik had eerst tijd nodig om helemaal los te komen van de oude relatie. Het zorgen voor o.a. de behoeften van anderen, wat ik altijd deed veranderde, en ik ging andere eisen ging stellen. Het was voor allebei een onzekere tijd. Ik veranderde en daardoor mijn man ook. Dat vroeg veel van ons, want beiden wisten we niet hoe het zou worden.

Hetty: Aha, als je er zo naar kijkt dan is het ook heel logisch dat ik geen zin hebt in vrijen. Emotioneel verander ik al zo en dan doen die hormonen er ook nog eens een schepje bovenop.

Ans: Jazeker. De overgang is een enorm proces dat veel van je vraagt. Weet je, ik denk dat het geen toeval is dat het woord menopauze zoveel lijkt op 'mannenpauze'.
Een pauze heb je nodig dát weet ik zeker !

Vrouwen vertellen

Christel: Ik ben onzeker geworden over mijzelf en mijn eigen gedrag. Vooral richting mijn relatie, vriendschappen en familiebanden.
Ik merk dat ik een grote behoefte heb om mij terug te trekken en wil vaak niet worden aangeraakt of geknuffeld.
Op sommige momenten is het zelfs zo erg dat ik een afkeer heb van intimiteit op alle gebied.
Ik schrik hier wel van moet ik zeggen.
Ik was altijd iemand die van intimiteit hield, op elk gebied. Zoms zelfs, zou ik me het liefst terug trekken in een hutje op de hei.

Antoinette: Sinds de overgang merk ik dat vrijen een andere vorm wil en moet krijgen. Veel meer gebaseerd op geestelijke intimiteit en wederkerigheid dan op lustgevoelens, zonder dat gemeenschap hebben daar het vanzelfsprekende gevolg van moet zijn.
Verbondenheid is nog veel meer een basis voorwaarde geworden.
Op lust gevoel wil ik absoluut geen relatie meer bouwen of gaande houden.

Jola: Ik wil liever gewoon knuffelen met mijn man, maar bij mannen (tenminste wel de mijne) moet er eigenlijk altijd een vrijpartij op volgen en dat houdt mij tegen om te knuffelen. Dat wil ik helemaal niet! Wil me gewoon gelukkig voelen met hem.

Anita: Ik heb momenteel niet meer zoveel behoefte aan sex, maar des temeer aan intimiteit, het gevoel samen één te zijn.
En dat kan voor mij ook prima zonder sex.
Het is even aftasten, en wennen voor mijn man om dat onderscheid te leren maken. Ik vaar nu mijn eigen koers en ga geen dingen meer tegen mijn gevoel indoen om een ander te plezieren!

Lily: Ik voel me vaak een lustobject, een soort "speelpop". Ik durf ook haast nergens in huis meer apart te staan, of wat mijn man ook doet, is tegelijk tanden poetsen in de badkamer, daar ziet ook niemand ons, dus ik waak er wel voor niet tegelijk met hem die badkamer in te gaan. Zo moet ik op alles letten en voel ik me niet meer vrij in mijn eigen huis. Ik zou ook graag eens gewoon knuffelen zonder bijbedoelingen, en zonder dat ie gelijk aan mijn borsten zit.

Vivian: Ik heb wel behoefte aan intimiteit met mijn man, maar op een andere manier. Gewoon een arm om me heen. Of lekker naast hem (of haar) op de bank kruipen.
Maar ik durf je ook niet goed want als ik dat doe dan denkt hij meteen dat ik meer wil, als je begrijpt wat ik bedoel… en dat wil ik al helemaal niet dus…dan ga ik maar lekker apart  in een stoel zitten!

Als vrouw in de overgang heb je ruimte en tijd nodig in je relatie, om je nieuwe seksualiteit te ontdekken. Gevoelens van afkeer, afstand willen, geen zin hebben in vrijen, of een tijdlang het liefst niets met mannen te maken willen hebben, of meer behoefte hebben aan het gezelschap van vrouwen, zijn normale verschijnselen in dit veranderingsproces.
Het is belangrijk daarnaar te luisteren.

 

Deel deze pagina