< Nieuwsbrief 52 >
Jaargang 11 - april 2013

Huid en Haar in de overgang

Drogere huid en slijmvliezen

Net zoals bij veel andere organen is het hormoon oestrogeen ook voor je huid belangrijke. Het speelt een rol bij de vochtregulatie van het lichaam en bij de doorbloeding van de huid en de slijmvliezen.
Als de hormonen afnemen wordt je huid dunner, verandert de elasticiteit van de huid en kan anders gaan ruiken. Ook slijmvliezen in deze periode droger. Je huid heeft minder de kracht om in de oude, strakke stand terug te komen. Daardoor krijg je rimpels.


Dunner haar - Haaruitval

Je had als kind steil haar en in de puberteit ging het ineens krullen.
Of je was zwanger en je haar wilde niet meer lekker zitten. Haaruitval rondom de hormoonveranderingen na de bevalling.
Over het algemeen is haarverlies als gevolg van zwangerschap of je hormonale cyclus tijdelijk.
Het mag duidelijk zijn: naast erfelijke factoren hebben ook hormonen invloed op de conditie van uw haar.
Omdat haarverlies (hoofdhaar, schaamhaar) bij vrouwen minder bekend is, krijgen sommige vrouwen het gevoel dat zij naast haar ook hun vrouwelijkheid verliezen.

Als oorzaak wordt ook vaak stress genoemd; emotionele en fysieke stress. Het lichaam bespaart, in een stressvolle periode, zoveel mogelijk energie om de vitale functies goed te laten functioneren.
Als er in korte tijd bijv. veel gewicht verloren wordt, is dat fysieke stress en zal dat zeker geen gunstig effect hebben op de haardos(noch op overgangsverschijnselen in het algemeen).


Haaruitval na de menopauze

Met de menopauze verandert de balans tussen vrouwelijke hormonen en mannelijke hormonen. Het oestrogeen niveau wordt beduidend lager, soms tot 80%, terwijl het androgeen niveau maar 10 tot 30% lager wordt. Door deze blijvende verandering in de verhoudingen, en door gevoeligheid van de hoofdhuid voor mannelijke hormonen, merken de meeste vrouwen dat hun haar dunner wordt. Bij sommige vrouwen zal dat heel geleidelijk gaan. Anderen hebben merkbaarder te maken met perioden van meer of minder haartuitval.

Doordat onze mannelijke hormonen na de menopauze relatief meer invloed hebben kan dat zorgen voor overbeharing elders op het lichaam.


Vrouwen vertellen:

Debby: Ik zag gisteren een foto van mezelf van een jaar of 4 terug. daarop zie ik een goed uitziende jong ogende vrouw.
Nu heb ik rimpels en mijn haar is dun geworden.Ik schrok.
Ik begrijp dat ik er niet eeuwig jong uit kan blijven zien, maar dat het zo snel kan gaan als je overgang doorzet, nee dat had ik niet kunnen bedenken.
Ondanks al die jaren van goed voor mezelf zorgen, smeren, uit de zon blijven enzovoort gebeurde het toch.

Liesbeth: Waar ik moeite mee heb, is met het feit dat mijn gezicht in korte tijd zoveel ouder is geworden. Rimpels om de mond, 'hamsterzakjes' onder aan mijn wangen, hangende oogleden, een beginnende onderkin. Het definitieve van het verval, geen weg terug.
Ik weet dat we behalve ouder ook wijzer worden, maar dat neemt niet weg, dat het moeilijk is om te aanvaarden dat ik er bepaald niet jonger op word.

Marloes: De foto's met diepe groeven en levenslijnen van een oudere vrouw uit de bergen van Peru vinden we prachtig om te zien. Hun zichtbare levenservaring stellen we ten toon om die reden. Het raakt ons en ontroert ons. Terecht naar mijn idee.
Als de levenslijnen van onze moeders of oma's ons gaan opvallen en we zien hoe zij zich gaven aan het leven, groeit terecht onze waardering voor hen en voor hun leven van werken en zorgen dat ze naar eigen kunnen volbrachten.
Maar zien we onszelf in de spiegel dan vergeten we de gang van het leven en zien we alleen maar de plaatjes en sprookjes die vertellen dat wij er eeuwig jong uit zouden moeten willen blijven zien. We vergeten daarmee wie we zijn en wat wij allemaal tijdens ons leven hebben ingebracht en volbracht. We durven het niet meer openlijk te laten zien maar verwachten tegelijkertijd wel erkenning voor al die inbreng.

Caroline: Tja, het zijn niet alleen de plaatjes en de reclame die ons vertellen dat we wat moeten, en moeten doen om te voorkomen dat onze leeftijd zichtbaar is. We doen er zelf net zo hard aan mee.
Ik ben altijd jaloers geweest op die levenslijntjes van vrouwen die ouder waren dan ik.
Ik was trots, (zal wel iemand geloven) toen rond mijn 35e de eerste lijntjes zichtbaar werden.
Nu heb ik ze volop. Lachrimpels, zorgrimpels en huilrimpels. Gratis en voor niks van het leven gekregen en door het leven zorgvuldig getekend.

Toos: Ik kom net van de kapper en daar hadden ze heel fel licht, nou je snapt het al, ik zag er niet uit. Maar het was gezellig daar en mijn haar was perfect leuk gedaan. "Nou kom op Toos" gebood ik mezelf. "Nu nog, lippenstift op en je ogen extra opmaken....."
Vooral mijn gezicht is in een paar jaar erg veranderd, droog rimpelig en zo.
Vreselijk vind ik het vooral omdat ik het altijd goed heb verzorgd hopende dat dit mij niet zou overkomen.
Maar ik moet ermee leven, het is niet anders toch
Ik probeer een vrolijk en een leuk mens te blijven met alle kwaaltjes die erbij horen. Dat lukt niet altijd, maar ik hoop maar dat dat de overhand gaat krijgen.

Lindy: Ik vraag me soms af of ik de enige ben die echt wel accepteer dat ik ouder word, maar desondanks zo jaloers kan zijn op de jeugd bij wie alles er nog zo mooi strak en fris uitziet.
Ik merk dat ik soms zelfs jaloers ben op vriendinnen van mijn puberdochter. Zeker als zij rondlopen in korte rokjes, hoge hakken, eindeloze benen zonder spataderen, mooie huid zonder enig rimpeltje.