="image/x-icon" /> Prikkelbaarheid en woede in de overgang

 

 

< Nieuwsbrief 49 >
Jaargang 10 - oktober 2012

Prikkelbaar

Met het begrip "Prikkelbaar" bedoelen wij op deze pagina alles wat ligt tussen "licht geïrriteerd zijn" en een "fikse woedeuitbarsting".

Tijdens de overgang kan het je zomaar overvallen.

Door hormoonveranderingen is het lichaam ontregeld, dit geeft een overbelasting van de bijnierschors. De bijnieren spelen een belangrijke rol in de aanmaak van oestrogeen.
In de overgang, met name vanaf de menopauze als de eierstokken geen oestrogeen meer aanmaken, wordt deze rol van de bijnieren steeds belangrijker.
Maar de bijnieren hebben meer taken. Onder andere het aanmaken van adrenaline.
Nu het lichaam ontregeld is (= innerlijke stress) en de bijnieren zwaarder belast, kan het gebeuren dat de bijnieren overmatig adrenaline aanmaken.


Spijt en schuldgevoel

Deze gevoelens kunnen je zomaar overkomen. Zo heftig reageerde je vroeger niet.
"Ik herken mezelf niet meer" en "Ik ben mezelf kwijt" hoor je veel vrouwen dan ook zeggen.
Daar komt bij dat ze zich er schuldig over voelen en vreselijk spijt hebben dat ze zo heftig reageerden terwijl de aanleiding zo'n kleinigheidje was.

Of was het misschien niet alleen maar een kleinigheidje? Raakte de situatie die je van slag bracht misschien onderliggende frustraties of onvrede.
Bijvoorbeeld aan genoeg hebben van altijd maar zorgen en klaarstaan. Of aan het niet meer kunnen voldoen aan verwachtingen van je directe omgeving of werkomgeving. Wordt er zwaarder op je geleund dan je nu nog kunt dragen?


Vrouwen vertellen:

Michelle: Ik heb al een behoorlijke periode dat ik niet van dingen lijk te kunnen genieten terwijl ik dat voorheen wel kon.
Ik ben prikkelbaar, rusteloos maar ook lusteloos. Ik wil wel, maar als puntje bij paaltje komt denk ik: "Laat me maar thuis en laat me met rust. En dan daarna weer balen van het feit dat het leven maar langs me heenglijdt! Een dubbel gevoel.

Anjet: Mijn overgang: Het afscheid nemen van wat niet meer terugkomt. Dat is onmacht, onrust en onzekerheid. Het verdriet erover, het gevoel van tekort gedaan worden, de boosheid over wat de overgang mij aandoet, het draait allemaal in me rond, al die onmacht die een uitweg zoekt en dan te pas en te onpas ontsnapt als prikkelbaarheid, geïrriteerdheid, boosheid, woede. Vervelend voor mezelf, maar ook voor mijn omgeving.
Spijt achteraf? Soms, maar waarom moet dat? Waarom moet ik spijt hebben of spijt betuigen over wat me overkomt en waarop ik geen grip kan hebben.

Sabine: Ik kan soms zo boos zijn. Ik ben het gezorg zo moe. Ik wil nou wel eens dat er even voor mij wordt gezorgd. Maar nee, ik ben "alleen maar" in de overgang, wie maakt daar nou een woord aan vuil. Ik maak me boos, dat er nérgens, maar dan ook nérgens in de maatschappij aan mensen wordt geleerd dat een vrouw in de overgang letterlijk pauze nodig heeft, tegemoet gekomen dient te worden. Nee ik mag niet hebben wat ik heb en ik mag niet voelen wat ik voel. Ik moet maar zorgen dat ik weer kan wat ik vroeger kon. Ze kunnen de boom in. Allemaal!

Erin: Ik heb niks te klagen. Fijne man, 2 prachtige meiden. Op de een of andere manier voel ik me daar momenteel niet tevreden mee. Zo'n beetje alles wat mijn omgeving doet, daar heb ik wat op aan te merken. Vaak komt het stoom uit mijn oren, zo geirriteerd ben ik dan!
Ik kruip het liefst in mijn eigen hoekje, helemaal alleen. Ik heb meer dan genoeg aan mezelf en mijn eigen dingen. Alles wat een ander van me vraagt kan ik er nu écht niet bij hebben. Zelfs mijn eigen gezin niet.

geïrriteerd-prikkelbaar

Verschijnselen

pijnlijke borsten