Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Gaat de overgang wel gewoon door bij hormoontherapie? Kan ik toch klachten hebben? Stel hier je vragen daarover. Vind en vraag her- en erkenning.
Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Pharms » zo 04 jan 2015 11:55

Beste dames,

Ik ben nieuw op het forum maar ik lees er al wel heel vaak op en heb daar heel veel aan. Ik herken zo ontzettend veel. Als ik dit forum niet had, zou ik denken dat ik gek of dement geworden was.

In juni van dit jaar ben ik met een burn-out thuis komen zitten. Dat gebeurde tijdens de zomervakantie; toen ben ik ingestort. Ik kon gewoon niet meer. Angsten, depressies, helemaal op, geen energie, tobben, lichamelijke klachten. Ik voelde me 100 in plaats van 49. Ik heb een verleden van depressies, gebruik ook al bijna 20 jaar antidepressiva en kan daar niet van buiten. Maar de klachten kwamen daar gewoon vet doorheen! Ik wist al wel enige tijd dat ik in de menopauze was, maar er bleken schildklierklachten bij te zitten. Daar heb ik inmiddels het supplement Tirstim voor gekregen via een bioresonantie-therapeut en dat helpt gelukkig afdoende, zodat ik daar in ieder geval geen hormonen voor hoef te slikken!

Enfin, ik meldde me ziek van mijn werk en dan begint het 'opjagen', zal ik maar zeggen. Het leek soms alsof men mij niet geloofde, ik kreeg brieven thuis met onwaarheden. Hoe er met mij omgegaan is ondanks dat ik zo duidelijk mogelijk aangaf (ook bij de bedrijfsarts) wat er gaande was, vind ik absoluut niet in de haak.

Het is schandalig hoe er met de overgang wordt omgegaan in Nederland. Tijdens het re-integreren bleek dat ik niet verder zou komen dan aangepaste taken die ik op de automatische piloot kon doen; meer zat er gewoon niet in (ik was teamleider / commercieel medewerker). Aangezien ik me zo gedeprimeerd en 'niet van deze wereld' bleef voelen, heb ik uiteindelijk toch besloten om hormoontherapie te vragen aan mijn huisarts. Ik had inmiddels mijn huisarts, die mij en mijn klachten totaal niet serieus nam, verruild voor een nieuwe. Ik kreeg Femoston 1/10. Na 2 weken begon het te werken, en hoe! Ik heb me zelfs weer 20 gevoeld, mijn geluk kon niet op! Het werkte zo goed, dat ik de antidepressiva tot een minimum kon afbouwen. Ik wilde er nooit meer mee stoppen.

Toch voelde het na een aantal weken 'onecht' en wist ik dat ik nu wel fit was, maar dat in feite NIET was en dat ik draaide op een soort pepmiddel.
Ook voelde ik, dat ik mijn eigen menopauze niet accepteerde en dat begon te knagen. Ik ben overigens al postmenopauzaal. Door het vele lezen hier vrees ik dat ik alle klachten alsnog ga krijgen nadat ik met de hormonen gestopt ben. Daarom heb ik drie dagen geleden besloten dat ik de menopauze met al haar facetten wil accepteren en ben ik gestopt met de Femoston (die inmiddels al omgezet was naar 1/5 omdat ik dacht dat ik daar voldoende aan zou hebben). Ik wil leren om deze levensfase als volkomen natuurlijk te accepteren en te doorlopen. Ik zit nu toch thuis en moet daar gebruik van maken!

Ik heb wel geprobeerd een stapje terug te doen op mijn werk en de rol van teamleider af te stoten. Volgens mijn werkgever was dat niet mogelijk en kon ik kiezen of voor terug in de rol van teamleider (met daaraan toegevoegd dat die rol alleen maar zwaarder zou worden) of outplacement. Terug naar mijn oude functie, voordat ik teamleider werd, kon volgens hem niet (maar volgens mij wel). Ik denk dat ze van mij af wilden. Opzij gezet omdat ze mij lastig en niets meer waard vonden, zo voelt het. Afgeschreven, terwijl ik nog niet eens 50 ben. Ik heb altijd keihard gewerkt en nu moet ik straks vechten voor mijn bestaan, om het maar even wat overdreven uit te drukken! Omdat ik de fout heb gemaakt zo eerlijk mogelijk te zijn op mijn werk!
Moeten we dan maar zwijgen over wat ons overkomt? Het is dood- en doodeng om overrompeld te worden door al die klachten, zo uit het niets, en niet te weten wat er gaat gebeuren.

Dit is dus de derde hormoonloze dag. Ik werd vanmorgen wakker en had al snel twee opvliegers (dit is mijn minst erge klacht). Ik voel alweer wat andere klachten ook. Ik vind het erg om te zeggen maar er zijn tal van momenten dat ik er liever niet meer wil zijn. Had ik het al structureel moeilijk voor de menopauze, nu tijdens deze periode word ik helemaal teruggeworpen op mezelf en sta ik voor de grote uitdaging om deze fase zo goed mogelijk door te komen ..... God sta me bij!

Pharms

Caatje65
Berichten van Caatje65
Onderwerpen van Caatje65
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Caatje65 » zo 04 jan 2015 12:13

Dag Pharms,

Jouw verhaal is heel herkenbaar voor mij. Ik kan alleen zeggen dat je goed voor jezelf moet zorgen. Of het allemaal overgaat weet ik nog niet, want daar ben ik nog niet. Ik ben nog aan de hormonen. Voor mij is iemand als Anita Witzier een steun. Zij sprak openlijk over de overgang en dat ze soms wel tegen een boom wilde rijden. Nu gaat het weer goed met haar (zo lijkt het in ieder geval). Vervelend wat er op je werk gebeurt.
Ik begrijp heel goed dat jij het gevoel hebt je huidige baan niet aan te kunnen. Laat je niet wegzetten, daar krijg je misschien later spijt van. Laat ze goed betalen als ze je kwijt willen. Je hebt veel rechten als werknemer. Laat je goed juridisch adviseren. Je hebt niet voor niets altijd hard gewerkt. Ik wens je veel sterkte.

Caatje

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Lee64 » zo 04 jan 2015 12:56

Hoi Caatje

Toen Anita Witzier tegen een boom wilde rijden omdat ze zich somber voelde door de overgang is ze naar de huisarts gestapt vertelt ze in een interview: " Het was die boom of pillen"
De naam van die pillen noemt ze niet maar kunnen we allemaal wel raden toch?

Dat er ook nog een andere weg is dan die boom of pillen is hier op de website te lezen.

Pharms geeft al aan dat ze zich NEP fit voelde tijdens haar hormoongebruik en dat zal bij bekende Nederlandse vrouwen toch niet anders zijn lijkt mij dus of Anita nou zo'n goed vergelijkingsmateriaal is?

Veel lezen hier Pharms en vertrouw op je zelf.
Vr gr lee

Anette
Berichten van Anette
Onderwerpen van Anette
Menopauzejaar:
Leeftijd: 64

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Anette » zo 04 jan 2015 13:15

Pharms schreef:Toch voelde het na een aantal weken 'onecht' en wist ik dat ik nu wel fit was, maar dat in feite NIET was en dat ik draaide op een soort pepmiddel.

Hoi Pharms,

Nou.... niet een 'soort van pepmiddel' .......... het zijn feitelijk pepmiddelen.
Een aantal HST-middelen zijn in de sportwereld ook mateloos populair als doping.

Heel veel sterkte meis met het stoppen.

Anette

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Pharms » zo 04 jan 2015 15:30

Beste allemaal,

Bedankt voor de reacties! Ik ben heel blij met jullie steun.

Pharms

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Max » zo 04 jan 2015 19:49

Hallo Pharms,

Wil ook nog even reageren op je reactie.
De woede komt weer boven drijven als ik je stukje lees.

Heb hetzelfde meegemaakt, kon ook niet meer werken, zat te beven, diarree, trillen en heel veel onrust, voor een stoplicht moeten wachten tot het groen wordt en het niet meer hebben van de zenuwen, wilde fietsen zodat ik minder voelde.
Je omschrijft het precies zoals ik me ook voelde door die idioten, opgejaagd.

Wij zijn het loslopende wild dat weer in het gareel moet lopen.
De Arboarts en psycholoog wilden er niet aan dat het de overgang was/is. Psycholoog zei dan doe je 's nachts toch je dekbed op en af.
Wat een idioot, dat had ik zelf nog niet bedacht!!
De rest van de klachten wisten beiden niets van.
Over hormonen hebben ze het niet gehad en het lukt me "nog" steeds daar vanaf te blijven maar het is verdomd moeilijk.

Heb de boel afgeblazen dus werk opgezegd, ze konden hun ziekengeld houden, kon er niet meer tegen, het re-integreren. Heb het niet eens geprobeerd want ik wist dat het niet zou gaan.
Ik wilde RUST en dat kreeg ik dus niet.
De voorgedrukte brief van het werk heb ik weggegooid en er zelf 1 gemaakt die ik beter vond passen.
Er stond geachte mw. ......, heb dat verandert in mw. .... en er achter gezet dat ik niet weet of ik die mw. wel acht, misschien vind ik het wel een kreng.
En welke cursus de Arboarts en psycholoog hebben gevolgd?
Want daar zaten/zitten heel wat hiaten in, de overgang is volgens mij overgeslagen bij die cursus.
En zo ging het nog een tijdje door in de brief.
Heb hem met genoegen op de bus gedaan!

Moeten we dan maar zwijgen, zeg je.
Ik dacht ook vertel gewoon hoe het zit, de waarheid maar in deze maatschappij wordt de waarheid niet gewaardeerd en geloofd, die is gebaseerd op leugens helaas.
Ook ik voel me afgeschreven en weet nog niet hoe verder.....
Het er niet meer willen zijn momenten ken ik zeker en veel vrouwen heb ik hier gelezen.

Op het moment is de status zo dat ze allemaal kunnen barsten, de hele maatschappij, ik doe er niet meer aan mee, hadden ze me maar niet als grof vuil moeten behandelen.
Als straks het geld op is zullen ze me een uitkering moeten geven, een soort smartengeld zeg maar want dit is nooit meer goed te maken, door het opjagen ook in een burn out beland in mei vorig jaar, kon niets meer maanden lang en ben er nog lang niet.
Aan het werk krijgen ze mij niet meer, daarvoor is mijn woede te groot.
Schaamte heb ik niet zo dus als ze iets willen proberen plas ik gewoon in de broek en doe heel raar.
Klinkt misschien gek maar soms is er een grens bereikt.

Wilde er eerst een aantal dingen uitlaten maar dacht dit is wel hoe ik het nu zie en dus heb ik het laten staan.

Pharms ik wens je veel sterkte en hoop dat je wat mensen in je omgeving hebt die je echt steunen.
En probeer op de 1 of andere manier er geld uit te slepen, desnoods via de burn out, overspannen, niet meer door 1 deur kunnen op het werk enz.
De woede spat er vanaf lees ik, het zij zo.

Groet Max.

Arianne
Berichten van Arianne
Onderwerpen van Arianne
Menopauzejaar:
Leeftijd: 53

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Arianne » zo 04 jan 2015 20:31

Hoi Max en Pharms,

Ik zit met tranen in m'n ogen jullie verhalen te lezen. Voel me ook uitgespuugd door de maatschappij. Heb wel een op een andere manier dan jullie mijn tijdelijk baan verloren.
Maar ik kon ook niet meer, een overgangs geralateerde burn-out weet ik nu.
Arbo arts zat me gelukkig niet op mijn nek, ben voorzichtig geweest met het noemen van de overgang. Ik was 'gewoon' overspannen vond hij. Ik ben dus mooi niet naar een psycholoog gegaan zoals mij werd aangeraden, maar gezegd dat ik via internet therapie volgde :D :D :D.
Na 8 maanden verklaarde hij me 'beter' en zei dat hij toch dacht dat ik tegen een burn-out had aangezeten. Ik heb ik hem in gedachten vreselijk hard uitgelachen. Knappe arts, met zoveel jaren studie :mrgreen:.
Ik zit nu 'werkeloos' thuis, maar ben ook bang voor de toekomst. Elke dag denk ik wel, ik piep er mooi tussenuit als er opnieuw teveel van mij gevraagd gaat worden. Dat ga ik niet nog es trekken!

Arianne

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Pharms » ma 05 jan 2015 14:22

Beste reageerders,

Ik ben heel erg blij met de steun die ik hier ontvang, dat doet zo goed. Al na een bericht op het forum weet ik dat ik hier heel veel aan zal hebben. Ik wil jullie bedanken en jullie ook zoveel mogelijk steunen. Hoe herkenbaar alles!

Ik heb het aanbod voor outplacement enige tijd geleden toch aangenomen. Niet slim misschien, maar omdat ik me 'beter' had gemeld (door de Femoston), had ik eigenlijk gewoon terug gemoeten in mijn oude functie. Mijn baas had me wettelijk gezien geen outplacement hoeven aan te bieden en te betalen en hij heeft me ook vier maanden vrijgesteld van werk terwijl ik doorbetaald word tot eind maart 2015. Ik verwijt hem wel dat hij me eigenlijk geen keus heeft gegeven maar hij had net zo goed kunnen zeggen: 'Je wilt je functie niet meer, dat valt in je eigen risicosfeer, dus tot ziens.' Terwijl ik wel degelijk heb aangegeven dat mijn huidige functie te zwaar voor me was geworden en ik niet opnieuw ziek wilde worden en daarom een stapje terug wilde doen. Maar gedane zaken nemen geen keer. Dit is de situatie waarmee ik moet dealen en dat is: 49, in de postmenopauze, chronische depressie (waar ik al 20 jaar AD voor slik), hoogsensitief en werkloos. Veel succes, haha! :cry: :oops:

Toch heeft mijn outplacementcoach me zojuist een positieve impuls gegeven en mijn sterke punten benoemd en me 'in mijn kracht gezet'. Ik ben met een goed gevoel weggegaan.

Overigens vind ik het redelijk gaan tot nu toe, na 4 dagen geen Femoston. Ik kan er nog niet zoveel over zeggen maar ik ben licht hoopvol. Ik laat koffie staan, drink veel water en kruidenthee, wandel, fiets, gisteren een stukje gejogd, ik eet voornamelijk plantaardig, gebruik darmsupplementen en zo ga ik proberen de menopauze te accepteren en hopelijk te verlichten, want accepteren, dat deed ik eerst echt niet! Ik denk dat ik mezelf geen groter geschenk kan geven dan deze fase volledig te accepteren en zo goed mogelijk te doorlopen. Maar ik kan zomaar weer zwaar in de put zitten, dat weet ik donders goed, en het niet meer zien zitten. Dan zal ik naar het forum gaan en met mijn medeknokkers van gedachten wisselen.
Ik leef met jullie allemaal mee en denk aan jullie.

Sterkte weer gewenst en tot gauw.
Patricia (Pharms)

Max
Berichten van Max
Onderwerpen van Max
Menopauzejaar: 2014
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Max » ma 05 jan 2015 20:55

Hallo Patricia,

Ik lees dat je al best veel kunt doen, fijn om te lezen.
Hoop echt voor je dat het een beetje stabiel blijft.
Veel sterkte.

Hoi Arianne,

Dank je voor jou verhaal.
Prachtig trouwens hoe je die arts om de tuin hebt geleid door te zeggen dat je therapie volgde via internet, die heb ik nog niet gehoord, was ik er zelf maar opgekomen :)
Misschien een goede tip voor de vrouwen hier die ermee te maken krijgen.

Groet Max.

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Pharms » vr 06 feb 2015 23:54

Hallo dames,

Ik weet niet hoe lang geleden mijn laatste menstruatie is geweest want ik ben lang aan de anticonceptiepil geweest en vanaf 7 oktober 2014 tot en met 1 januari 2015 heb ik Femoston geslikt.
Ik ben nu dus ruim een maand zonder hormoonsuppletie, heb ook geen anticonceptiepil meer.
Volgens de huisarts ben ik reeds in de postmenopauze; dat kon hij zien aan mijn hormoonwaarden.
Ik voel me nu al een week over het algemeen voornamelijk lichamelijk beroerd, d.w.z.: maagpijn die in golven komt en gaat, blaasontstekingachtige klachten (branderig gevoel en veel aandrang tot urineren), steken in leverstreek, misselijk, kort lontje, snel boos, veel slaap en snel moe, zwaar gevoel in benen, kortademiger, enz.

Ik zei enkele dagen geleden tegen mijn man: 'Als ik niet beter zou weten zou ik denken dat ik ongesteld ga worden', vanwege de klachten die ik voelde. Maar nooit vermoed dat ik het echt zou worden, tot ik vanochtend op het toilet zat en er flink wat vaginaal bloed kwam. Gelukkig heb ik nog tampons hoewel formaat mini. Laat in de middag was ik al doorgelekt; er kwam echt veel bloed en ik voel me verder ook echt alsof het een normale menstruatie betreft.
Moet ik nu naar de huisarts om een en ander opnieuw te laten onderzoeken? Ik was juist blij dat ik al postmenopauzaal was want dan heb ik een groot deel al achter de rug, dacht ik zo. Wil niet het hele gedoe weer van voren af aan maarja, dat heb ik niet voor het zeggen ....

Pharms

Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Lee64 » za 07 feb 2015 06:54

Hallo Pharms

Op diverse plaatsen op deze site is te lezen over hormoonwaarden.
Namelijk dat deze waarden als losse getalletjes op zich niet zo heel veel zeggen en dat ze door huisartsen nogal eens verkeerd geinterpreteerd worden, raar maar waar.

Anette met name heeft hier veel over geschreven en veel over uitgelegd aan diverse dames al, ook aan mij want ook voor mij was het abacadabra voor ik hier kwam. Ook raar maar waar, maar dat terzijde :D

En om je vraag te beantwoorden: weer terug naar de huisarts heeft naar mijn idee dus niet zo veel zin. Vertrouwen op je eigen gevoel, wat veel vrouwen kwijt zijn helaas, heb je meer aan: je voelde al dat er een menstruatie aan kwam immers.

vr gr lee

Pharms
Berichten van Pharms
Onderwerpen van Pharms
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Pharms » za 07 feb 2015 13:05

Dank je wel Lee64.

Ik heb niet het gevoel dat er iets ernstigs aan de hand is, dus ik hoef hiervoor inderdaad niet naar de arts. Ik moet overigens wel voor baarmoederhalskankeronderzoek waar ik onlangs een oproep voor kreeg.

Pharms

Bar66bara
Berichten van Bar66bara
Onderwerpen van Bar66bara
Menopauzejaar:
Leeftijd: 52

Re: Gestopt met Femoston en bang voor de toekomst

Bericht door Bar66bara » do 30 apr 2015 16:34

Hoi meedelijdende.

Artse hebben geen benuL. Wat mij betrefft kan mijn HA op gehangen worden. Ik heb 2 j. antidepressivum geslikt, omdat hij dacht dat ik depressiev was (giga stemmingswisselingen, slaaploosheid, huilen zonder pauze). Die sul heeft niets voor mij gedaan. Ik was zwaar gesedeert en meer niet. Toen heb ik gestopd toen kwamen de klachen met volle woecht. Niemand wist wat ik had. Ben bij 3 psychiater geweesd - nee, je heb geen depressie maar wij weten neit wat je hebt? Toen naar een vrouw. HA en zij wist meteen dat ik per direct bij de gyn moest (wwon in D en HA verschijft geen hormonen hier). Heb eerst met een pil gerobeerd. Ik werd iets beter, maar slapen kan ik nog steeds niet. Nu neem ik La femme 2 weken en ik merk nouwelijks dat het beter wordt, ook als heeft de gyn gezegd dat er dan beter zou moeten zijn. Ik ben nu na 4 j. in totaal dermaten uigeput dat gif zou opnemen allen dat het mij zou beter gaan.

Ik was een sportiev zeer aktief mens nu ben alleen maar een wrak, totaal uitgeput, geen energie voor niets. Ik krijg het minimum in het huis gedaan... Had ik kanker gehad dan was ik tot nu toe of al lang dood of genezen....
Sterkte voor iedereen.

Barbara

Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht