Niet nog 30 jaar zo!

Vaak worden belangrijke (vriendschaps)relaties die je hebt flink door elkaar geschud. Je voelt behoefte aan meer wederkerigheid en gelijkwaardigheid.
Begrip en steun vanuit je (directe) omgeving zijn niet altijd aanwezig.
Madu
Berichten van Madu
Onderwerpen van Madu
Menopauzejaar:
Leeftijd: 51

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Madu » zo 15 okt 2017 17:04

Hoi Honey,

Een moeilijke stap maar je hebt er lang over nagedacht. Nu kan je voelen. Kijken wat er straks overheerst, opluchting of toch niet....

Sterkte ermee en probeer goed bij je eigen gevoel te blijven.

Grtjs
Madu



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » ma 16 okt 2017 08:59

Hoi Honey,

wat een moedige beslissing heb jij genomen.
ik wens jou veel sterkte in deze tijd, en natuurlijk hopelijk heel veel rust.
laat je verdriet er maar zijn, het lucht zo op.
Je hebt je zo in gezet om je huwelijk te laten slagen.

Warme groet,
ff pauze



Honey
Berichten van Honey
Onderwerpen van Honey
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Honey » wo 18 okt 2017 00:20

Beste tweeling zus ff pauze dus

Dankje. Lijkt zo moedig. Maar ben ook zeker verdrietig. Mosterd verwijt mij dat ik egoistisch ben. Gezin kapot maak. Hij mist het gezin...
Ik weet ook niet of hij het red. Hoop het wel. Ik wil zo graag goed uit elkaar. Ook zeker voor de kinderen. Daar heb ik nog meer verdriet over..ze hebben deze situatie niet gewild. Mosterd komt nog regelmatig...iedere dag hierheen. Tja is zeker ook zijn huis, bij zijn moeder os ook niet alles en Mosterd snapt niet dat ik niet meer wil...
Ik laat het even zo. Wil absoluut los en zonder hem verder..nu nog goed regelen.
Wat ben ik moe en vreet dit energie..
Gelukkig werkt lijf wel goed mee. Geen klachten..buiten de vernoeidheid dan maar die is te plaatsen. Ik houd mijn hart vast wat de overgang nog meer in petto voor me heeft...heb er schrik van...maar ergens ook vrede mee. Had zeker niet eerder de moed gehad..
Moet nog rel therapie afsluiten..Mosterd geeft de therapeut..onze nare buurman de schuld van onze breuk. Maar klopt natuurlijk niet ..is mijn schuld, ik wil niet meer..ik geloof er niet in. En ja ook Mosterd zijn schuld wat zoals hij zelf zegt ik ben zoals ik ben..

Honey



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » do 19 okt 2017 08:51

Hoi Honey,

Weet je zeker dat wij niet met de zelfde man (nog) getrouwd zijn? ;)
Alles wat je schrijft, hoe hij nu reageert is zo eng herkenbaar.
Het totale gebrek aan zelfreflectie, en andere en t liefst ons de schuld geven van "de handdoek in de ring gooien'' is een hard gelach he?
Hoe jij je hebt aangepast en dat echt niet meer wil en kan, ziet hij niet.
Dat vind ik een van de meest verdrietige dingen waar je mee moet/mag leren dealen, buiten het verdriet om van je kinderen.
Ik hoor een sterke vrouw in jouw berichten, en dat is in de eerste plaats voor jezelf en dan ook voor je kinderen een goed startpunt om dit door te komen.
Hoe mooi vind ik het van jou dat je nu toch ook nog aan Mosterd denkt, of hij t wel zal redden.
Hoe makkelijk zou t zijn om te zeggen, zo t is klaar we gaan ieder onze weg.
Je hebt zo lang de rol van zorgende en hem de wind uit de zeilen gehouden, dat is een hele omschakeling.
Wel super dat je lijf meewerkt dat scheelt al heel veel, dat je moe bent snap ik.
En hopelijk dat de overgang zich nu redelijk koest houd, omdat je gekozen hebt wat je lijf en geest zo duidelijk aangaf.
Vind jij het voor jezelf ok dat Mosterd elke dag langskomt? zou hij er bv mee eens kunnen zijn als je zegt, kom maar om de dag?
En idd kinderen willen deze situatie niet, vergeet niet dat een ongelukkige ouder nog veel erger is voor hen.
Zorg ook goed voor jezelf Honey.

warme groet,
ffpauze



Honey
Berichten van Honey
Onderwerpen van Honey
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Honey » vr 03 nov 2017 22:19

Beste mooie vrouwen en zeker ffpauze in het bijzonder,

Zo wat zit ik in een rollecoaster. Met Mosterd afspraken gemaakt. Door de week is hij bij zijn moeder en in weekend thuis..
Is verre van ideaal. Maar ik vind het oke in de zin dat hij meer tijd met de kinderen kan doorbrengen dan. Mijn lijf werkt mee. Rustig. Wel erg vermoeid.
Afgelopen week een bijzonder aanbod gehad. Een leuk huisje wat ik kan huren..geweldig. Moet alleen nog ja zeggen en dan is het rond! Ga ik dit weekend besluiten. Kosten, tijdstip, vrijheid, mijn leven.!!

Nog rel therapie gedaan. Pittige sessie. Ik veel gehuild. Voelt als afscheid van oude leven, waarin ik niet gelukkig ben maar wat ik wel als vertrouwd ken. Volgens rel therapeut leef ik uit verstand en heb ik geen contact met mijn gevoel..daar moet ik aan werken. Nou dat is een hele lastige, ben zo gewend om gevoel voor mezelf niet toe te laten. Opvoeding en dorp waar ik woon hebben dit veroorzaakt, maat nog meer ik heb dat zo toegelaten..ik heb dat zo laten gebeuren ;((

Ik kan niet terug in harnas, masker, roze bril..ik moet en wil leven zoals ik dat wil. Idd egoistisch eng spannend nieuw..maar zal ik het mezelf kunnen toestaan?

Honey



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » wo 08 nov 2017 10:38

hoi Honey,

tjemig, wat een ontwikkelingen helemaal logisch dat je in een rollercoaster zit nu.
Praktisch een hoop regelen, en daar dan ook je emoties en gevoelens bij, moe is een understatement schat ik zo.
Fijn dat je iig door de weeks je eigen kan zijn, ik snap dat je de weekends nu ff op de koop toe neemt.
En nee ik vind jou totaal niet egoistisch, jij denkt nog steeds ook aan de anderen maar doet nu wat bij je past.
Spannend( en super natuurlijk) dat aanbod op een ander huis, jouw nieuwe leven komt eraan en dat is eng want wat gaat jou dat brengen.

Wat jij beschrijft over niet in je gevoel zitten, heel herkenbaar hier ook zo,n gevalletje wel goed kunnen in en aan voelen van de ander.
wat ik er zelf bij voel, komt nu pas.
Ik heb laatst een poging gedaan om van mijn boze/verdrietige gevoel af te komen naar mijn eega, ik vroeg hem in Jip en Janneke taal (dit schijnt beter te werken bij mannen en die van mij in t bijzonder ;) ) of hij een gedicht o.i.d over vergeving wilde maken.
of als hij er zelf niet uitkwam, de hulp inschakelen van de rel.peut, ik heb hem uitgelegd dat ik dit nodig heb om "'het'' los te kunnen laten en zodat wij weer verder kunnen. in vernieuwde vorm.
Na 6 weken waarin hiij wel dingen voor zichzelf heeft geregeld( en toen voelde ik het pas echt, ik ben minder belangrijk), vroeg ik op neutrale toon hoe het er mee zit.
Oh ik wist niet dat er een tijdslimiet aan zat kreeg ik terug,daar had ik misschien wat duidelijker over moeten zijn achteraf.
Ik gaf aan dat het mij teleurstelde dat hij het/mij niet serieus nam hierin, en dat dit mij kwetst.
Terwijl ik hem heel duidelijk heb gemaakt wat het voor mij zou betekenen.
Het laatste beetje respect en houden van verdween als sneeuw voor de zon, toen hij snuivend en binnensmonds lachte tss gekwetst.
Het zinnetje van Lee, " toen ik zag dat hij niet mee kon of wilde veranderen, wist ik wat me te doen stond'' kwam ineens heel erg binnen.
Ik wist t onbewust waarschijnlijk al veel langer, moest voor mezelf zicht en voelbaar ''bewijs'' hebben. En die kreeg ik.

Daarop heb ik een afspraak gemaakt met een advocaat, die mij van alle juridische stappen heeft voorzien.
Dus ook hier veel werk aan de winkel.
Wat mij hierbij bij mezelf erg opvalt is dat mijn verkrampte benen een heel stuk minder zijn geworden, en de energie wat terug komt.
Weer meer zin heb in sociale dingen, mezelf in acht houdend.
Veel minder angstig in de auto zit.
Tuurlijk is deze fase angstig en vreselijk onzeker, verdrietig (zacht uitgedrukt) ik weet nu dat het er mag zijn.
het is toch niet niks als je een lang huwelijk afbreekt.
Jij ook heel veel sterkte en kracht gewenst meisje. je bent al zo goed bezig.

ffpauze



Honey
Berichten van Honey
Onderwerpen van Honey
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Honey » vr 10 nov 2017 17:44

Wow ff pauze

Wat een stap..welkom in de wereld van nog meer verwarring. Ik sta achter mijn keuze. Maar kost zoveel. Dat jij nu ook deze stap zet..knap hoor. Ik had even niet meer ingelogd..heb wel 3 keer nu je bericht gelezen..veel sterkte met alles.
Maak snel een langer bericht!

Honey



Honey
Berichten van Honey
Onderwerpen van Honey
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Honey » do 16 nov 2017 22:28

Beste allemaal

Wat ben ik trots om mijn lijf..niet van uiterlijk. Maar dat het zich zo sterk houd. Geen pijntjes of ongemak. Geen toestanden met de kapotte thermostaat. Gelukkig! Maar geestelijk? Pfff..vreemde gevoelens. Vroeger en nu.
Denk veel aan mijn jeugd, tienertijd. Nee kleed en gedrag me niet zo. Onrust en rust. Onrust over toekomst, rust om het thuis willen zijn. Regelen en denken. Niets willen, geen strijdgevoel, maar meer van..het komt ooit goed. Alleen ooit is nog niet nu. Tijd. Maar de feestmaand staat voor de deur daar zie ik wel tegenop..niet voor mezelf. Maar voor de kids. Hoop en hoop dat Mosterd krachtig mag en kan worden zonder mij..zelf zaken regelen. Hij zal wel moeten. Ik moet zorg, please- en schuldgevoel loslaten. Zoals iemand tegen mij zei..het is niet alleen jou schuld. Jij bent degene die de knoop doorhakt!

Hoe gaat het met jou ffpauze?

Honey



Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Lee64 » zo 19 nov 2017 12:18

Hallo Honey en FFpauze,

Even een hart onder jullie riem, (of is het nou riem onder jullie hart :D )

Dit is een moeilijke fase waarin jullie zitten waarin ongelooflijk veel op jullie afkomt en veel geregeld moet worden. Precies wat jullie beiden ook schrijven: een huwelijk beëindigen doe je zeker niet ff zomaar. Naast dat je met je eigen verdriet zit over het mislukte huwelijk wat je ooit zo verwachtingsvol begon, heb je ook nog met het verdriet van je kinderen en je bijna exman te maken. Ook ik ben daar door heen gegaan , al verloor ik door de opstelling van mijn exman op een gegeven moment wel het respect voor hem, en maakte ik me daardoor vooral druk over wat de scheiding met mijn kinderen zou doen.
Ik had hen dat verdriet graag bespaard. Maar kinderen zijn niet achterlijk natuurlijk, die zien op een bepaalde leeftijd zelf ook echt wel of een vader en een moeder bij elkaar passen. En dat ik als moeder niet anders kon.

Wat betreft je zorgen over Mosterd of hij wel zonder jou verder kan Honey kan ik zeggen dat ik die zorgen ook gehad heb jegens mijn exman gezien het feit hoe hij altijd op mij geleund heeft. Maar ook daarin kan ik je wel geruststellen denk ik. Mijn exman werd een stuk zelfstandiger zonder mij.

En dan het geregel: een echtscheidingsmediator is een stuk goedkoper dan 2 advocaten. Een goede mediator ziet toe op een eerlijke verdeling en een goede belangenbehartiging voor beide partijen en daarnaast zorgt hij of zij ook dat je met elkaar in gesprek blijft (dat is ook fijner voor de kinderen) . Je hebt dan zelf ook meer invloed op alles terwijl 2 advocaten de strijd met elkaar aan kunnen gaan buiten jou om. Bovendien begeleidt de mediator je door het hele proces en maakt duidelijk wat je wanneer moet doen. Sowieso een hectische tijd, maar op een gegeven moment is alles geregeld en breekt er rust aan.

En toen alles achter de rug was begon mijn nieuwe leven en ik sta nog elke dag achter mijn beslissing. Zoveel gelukkiger ben ik nu dan toen ik nog in mijn huwelijk zat! En ook lichamelijk ging ik me een stuk beter voelen, zonder al die spanning.

Succes en sterkte met alles!

Vr gr Lee



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » di 12 dec 2017 12:01

Honey en Lee, e.a

allereerst mijn dank voor "de riem" Lee, dit waardeer ik echt.

Er is veel gebeurt, ik wist en voelde al eerder dat ik zelf nog lang niet sterk genoeg was/ben voor drastische maatregelingen.
De spanningen die een scheiding teweeg brengen, kan ik geestelijk en in het verlengde lichamelijk nog niet aan.
En wie weet? niet nodig.
Door de laatste gebeurtenis tussen mijn eega en mij, heeft veel teweeg gebracht bij met name mijn ''Peter''
Hij heeft gevoeld en gemerkt dat hij mij gewoon kwijt kan zijn, zag de angst in zijn ogen.
Ik ben nu niet meer bang voor verlating en afwijzing, de pijn heb ik gevoelt en je gaat er niet dood van.
Hier zit een jeugdtrauma onder bij mijzelf, ouderverstoting en niet gewenst als kind (vaderskant)
Altijd onderhuidse en openlijk kritiek van moederskant, als ik maar niet de kant van vader liet zien dan was t goed.
Dan het overcompenseren naar mijn eigen kinderen, en het masker altijd ophebben van kijk mij eens altijd vrolijk/gezellig zijn. Aanpassen tot mijn tweede of eerste natuur aangeleerd, en de verantwoordelijkheid nemen voor alles en iedereen, tja dat hou je lang vol blijkt.
Tot de dag dat ik me weer in de steek gelaten gevoeld had (en terecht), de trigger was compleet.
Daar is voor mij werk aan de winkel, doorvoelen en verwerken.
Nu mezelf eindelijk eens kwetsbaar durven opstellen en daarbij in mijn nieuwe kracht te blijven staan.
Peter heeft mondjesmaat in de gaten en geeft dit nu ook toe, dat hij in t verleden/heden dingen verkeerd heeft aangepakt.
Dit is zo nieuw voor mij, dit heb ik nog niet ervaren in t verleden en tot voor kort.
Zag ook echt niet meer de goeie kanten van Peter, complete kokervisie van mijn kant.

Wat ik hier veel lees, wie ben ik? en wat wil ik? oftewel de geestelijke overgang pur sang? en nu voel ik.....nu mag ik aan de beurt zijn. Mag meer ruimte gaan innemen en mijn mening telt ook.
Mag mezelf serieus gaan nemen, wil voelen dat ik een ander niet nodig heb om me geliefd te voelen.
De toekomst laat ik helemaal open, wie weet wat er allemaal op mijn 50plus padje komt?
En ik heb echt nog weleens twijfels doe ik er goed aan, de tijd zal t leren.
Wel meer een ander soort rustig gevoel dat ik de ruimte neem en krijg, om te groeien waar ik heen wil en kan.

Honey, meisje hoe gaat t bij jou?

met warme groetjes,
ffpauze



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » vr 12 jan 2018 10:01

Bestee dames, Honey en Lee

oh oh oh, wat een ontwijking lees ik in mijn laatste bericht.
ik had een '' externe prikkel'' nodig om mezelf te laten inzien en vooral voelen, dat ik totaal de verkeerde weg in sloeg.
angst en nog eens angst is waar ik doorheen moet en ga nu.( en nog veeeel meer emoties en gevoelens)
de laatste stand van zaken is, ik heb Lee haar raad aangenomen en een mediator in de hand genomen.
voor mezelf kon t liever gister gebeurt zijn die afspraak, voor eega heb ik er een paar dagen tussen laten zitten.
hij is nog steeds van mening dat dit een bevlieging is en geeft mij overal de schuld van.
daar ben ik nu immuun voor, al is het vooral een belediging als ik te horen krijg dat ik er niks aan doe of gedaan heb.
dat het alleen ligt aan, niet sporten, mezelf isoleren, geen leuke dingen doen ect.
nee he he , ik zat vast, en heb door de externe prikkel ondervonden hoe het wel kan voelen/zijn.
wat ook fijn is dat de kinderen ook zien dat t niet werkt, al hebben zij natuurlijk ook verdriet en oh wat vind ik dat pijnlijk om te zien zeg.
een onzekere tijd breekt aan, toch denk ik op de nog weinig sterke momenten, joh die heb je eigenlijk al jaren buiten eenzaam ed.
en weet en voel dat ik nu wel! de goeie beslissing heb genomen voor mezelf, nu de grootste uitdaging, mijn gevoel en emoties.

Pauze



Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Lee64 » za 13 jan 2018 08:29

Hallo FFpauze

Heftig je bericht. En ook hier wel weer herkenning: ik herinner me nog goed het langdurige hinken op 2 gedachtes, mijn eigen 'gewik en geweeg' : ga ik het wel of niet daadwerkelijk in gang zetten allemaal..... ergens diep van binnen heel goed weten wat je wil maar het ook uitvoeren is andere koek. Tot ik op een gegeven moment zover was.
Ik begrijp alleen niet zo goed wat je met 'externe prikkel' bedoelt? Ook heb ik een klein beetje moeite met de zin " ik heb Lee haar raad aangenomen" Het kan niet zo zijn dat ik jouw keuze wel of niet te scheiden beïnvloed! Maar ik denk eigenlijk dat je dat ook niet bedoelt he. Jouw beslissing is jouw beslissing. Ik wou alleen maar zeggen als ervaringsdeskundige dat als het besluit genomen is 1 gezamenlijke mediator in veel gevallen te verkiezen is boven ieder een eigen advocaat.

En ik ben benieuwd hoe je een en ander doet qua 'angst en nog eens angst' waar je doorheen gaat.

Heel veel sterkte!
Vr gr Lee

PS. Hoe gaat het met jou Honey?



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » za 13 jan 2018 19:47

Hoi Lee,

Dank je wel! voor je bericht Lee, allereerst even rechtzetten dat ik idd beter suggestie had neer kunnen zetten dan raad.
Ik hoop dat mediator voor ons werkt, en zo niet dan eigen plan trekken.
Het is idd mijn eigen ontzettende moeilijke beslissing geweest, toch was de bekende druppel die de doorslag gaf. Ook de reactie te zien wat het met je kind doet die daar dan bij zit, die vind en vond ik hartverscheurend.
De externe prikkel was iemand die mij liet ervaren hoe t voor mij behoort te zijn. En wat nog belangrijker is hoe ik t wil en anders? Dan liever alleen.
De angst is gelukkig niet de hele dag erg, en zeg tegen mezelf jij hebt nu wel de goede beslissing genomen. Als t erg is, let ik goed op mn ademhaling en probeer mn spieren te ontspannen.
Huilen is ook n goede remedie dit heft naderhand de spanning op. Het is n vermoeiende tijd waar ook opluchting er is, naar je intuïtie luisteren.
Maar ook veel verdriet, en een partner die zijn kop in t zand steekt.
Als ik het er niet over heb, bestaat t voor hem niet.
Over een paar dagen het eerste gesprek met de mediator, zij is op de hoogte van ontwijkend gedrag.
Ik ben heel benieuwd.

En Honey ik ben ook heel benieuwd hoe het jou vergaat.

Warme groet,
Ff pauze



Honey
Berichten van Honey
Onderwerpen van Honey
Menopauzejaar:
Leeftijd: 49

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Honey » ma 15 jan 2018 17:18

Lieve lieverds,

Met mij gaat het best goed. Ik herkend zeker de moeilijke momenten, maar ervaar veel meer rust/balans. De rel therapeut waar we in behandeling waren heeft aangeboden om mij te coachen (is natuuelijk ook therapie maar klinkt veeeel beter;)) van haar de tip om het boek "Scheiden of Blijven " te lezen gekregen. Is van Mira Kirshenbaum. Kan ik je aanraden. Ik ga en moet het redden. Maar wil voormezelf het schuldgevoel loslaten, het gevoel van toch hebben gefaald, het is niet gelukt, ik houd het niet vol. Veel komt zeker voort uit mijn jeugd en scheefgroei in relatie. Beter eenzaam alleen dan eenzaam in huwelijk..ik ga en moet werken aan mezelf..want het doel wat ik me gesteld heb is "ooit simpel gelukkig zijn" dit mezelf toestaan! Had eerder overigens dacht ik geen klik met rel therapeut, maar op terug gekomen. Ze heeft me een spiegel voor gehouden en dat is heeel confronterend.... Ik ben blij dat de feestdagen achter de rug zijn. Altijd wel maar nu zeker. Is trouwens goed gegaan..1e kerstdag heb ik met mijn kinderen doorgebracht, bij mijn neef en zijn gezin geweest. 2e kerstdag ( ik had nachtdienst van 1 op 2) heb ik geslapen en lekker wat kliekjes gegeten en savonds slap gelegen van het lachen door Lenette v Dongen, Tegenwind ook een aanrader! De kinderen zijn bij Mosterd geweest. Oudjaarsavonds nog als gezin door gebracht. Ging best goed..maar het vreemde of misschien ook wel gerustellende was dat Mosterd echt op visite was in ook nog zijn huis...
We hebben nog veel te regelen..zakelijk. Ik woon nog in ons huis met de 2 kinderen en Mosterd heeft een huisje kunnen huren..wat eigenlijk voor mij was. Ik had het geregeld...foutfoutfout..weer gezorgd voor hem en niet voor mezelf. We hebben een mediator in de arm genomen. Pakken zaken eind januari weer op. Inmiddels is het huis geschat en komt het ook eind januari te koop...
Mijn lijf doet het goed..geest ook. Maar ben wel snel moe..ik werk..ik doe boodschappen..ik doe het huishouden..etc. gaat allemaal goed..deed ik ook al alleen. Slaap gelukkig wel goed. Verder niet veel ruimte voor andere zaken..
Is er een mogelijkheid om elkaar te ontmoeten? Koffie? Zodat we elkaar kunnen steunen?
Ik woon in Brabant...ergens centraal?
Dikke knuffel voor jullie allemaal!!

Honey



Lee64
Berichten van Lee64
Onderwerpen van Lee64
Menopauzejaar:
Leeftijd: 54

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Lee64 » wo 17 jan 2018 21:18

Beste Honey en ook ffPauze

Weet even niet zo goed wat te schrijven op dit moment maar wil toch even reageren. Omdat ik alles wat jij nu meemaakt en waar je nu doorheen gaat, zelf ook allemaal ervaren heb. Het zonder twijfel weten dat je voor jezelf de juiste keus maakt (voor mij voelde het ook als opluchting toen ik de knoop doorgehakt had FFpauze) en aan de andere kant het gevoel te hebben gefaald, je ben tenslotte ooit getrouwd met de gedachte ' en ze leefden nog lang en gelukkig' en dat is niet gelukt en dat doet pijn inderdaad.
Wat je daarbij denk ik niet uit het oog moet verliezen is het feit dat jij slechts de helft van het huwelijk was! Een en ander ligt dus niet alleen op jouw schouders, ook Mosterd had hierin zijn deel.

En misschien een troost: die nare gevoelens gaan een keer over, heus, en op een dag, als je uit deze rollercoster bent van al dat geregel rond zo'n scheiding ga je je idd weer simpelweg gelukkig voelen! Ter illustratie: Ik weet nog dat ik de eerste dag in mijn nieuwe huisje, wat ik helemaal zelf mooi gemaakt had, een gekke gedachte had, ik dacht: als ik nu dood ga dan is dat niet erg want dan sterf ik gelukkig. Best bizarre gedachte he maar ik was een tijd zoooo ongelukkig geweest door de overgang en door mijn huwelijk vandaar die gedachte denk ik. Er daalde een soort weldadige rust over me heen of zo op dat moment. Ik was volmaakt gelukkig. En je kan beter gelukkig dood gaan dan ongelukkig dacht ik, zoiets. Maar goed dat dus alleen even ter illustratie, alleen om aan te geven dat je wens simpelweg gelukkig te zijn heus wel weer een keer uit zal komen als de rust is weergekeerd na je scheiding. Mijn overgang kon ik ook rustiger beleven alleen en werd daardoor ook minder heftig.
Voor mijn kinderen blijf ik het echter jammer vinden, je gunt je kinderen en ook je kleinkinderen (die ik nog niet eens heb) nou eenmaal het liefst een vader en moeder/opa en oma samen op de bank ipv dat gedoe met twee huizen. Maar goed dat is nou eenmaal niet anders.

Over huizen gesproken ook daar herkenning: het toch nog zorgen voor die bijna exman. Ik wilde bijvoorbeeld perse dat ons (koop)huis behouden bleef zodat hij daar kon blijven wonen. Ik achtte mezelf sterker dan hij om op zoek te gaan naar een nieuw huis en daar weer te aarden en zo is het ook gegaan.
Maar wat ik al eerder aan je schreef, zonder mij kan hij zich toch prima redden inmiddels en dat geldt hopelijk ook voor Mosterd straks. En zo niet: hij is niet je kind Honey maar een volwassen man.

Ik ben niet zo van de ontmoetingen en mijn scheiding ligt inmiddels dusdanig achter me dat je niet echt iets aan me zou hebben, maar je doelt meer op FFpauze denk ik he, Jullie lopen gelijk op.
Hou je taai Honey, niks blijft zoals het is, goede tijden niet maar slechte tijden ( of moeilijke tijden zoals nu) duren ook niet eeuwig, dus eens heb je dit allemaal achter de rug.
En dat geldt natuurlijk ook voor jou FfPauze! Hou je taai!

Vr gr lee

PS. En voor wie zich afvraagt wat dit topic met de overgang te maken heeft...... De overgang is voor veel vrouwen een pas op de plaats. Een periode waarin je de balans opmaakt. Een fase van stilstaan en bedenken: waar ben ik mee bezig? Waar sta ik op dit punt in mijn leven? Wil ik zo doorgaan, of dingen veranderen?



Ffpauze51
Berichten van Ffpauze51
Onderwerpen van Ffpauze51
Menopauzejaar: 2006
Leeftijd: 52

Re: Niet nog 30 jaar zo!

Bericht door Ffpauze51 » do 18 jan 2018 12:03

hoi dames, m.n Honey en Lee,

Honey , ik word af en toe nog zo in de greep gehouden door alle emoties buiten mijn opgeluchte! gevoel, dat ik contact via de pc het prettigst vind nu ff.
Al begrijp ik jou heel goed, en had t ook fijn gevonden.
Hoe jij nog redderde over Mosterd, dit herken ik wel aan de ene kant wil je dit zo snel mogelijk achter de rug hebben.
Daardoor ga je de ander een soort van ontzien?
Ik moet hier echt voor waken bij mezelf, ik heb ook n coach zij leid mij nu door de scheiding met een erg egocentrische man.
Een aantal jaar geleden kwam de gedachten( intuitie) al bij me op, als ik m verlaat krijg ik een andere kant van hem te zien.
Nou dat klopt dus, best pijnlijk maar ook een bevestiging voor mijn beslissing.
Wat super dat jij je goed voelt, en ja ik heb ook slap gelegen bij Lenette :lol: ik wist niet eens meer dat ik zo hard kon lachen joh.

Lee, super fijn dat jij ook nog even reageerd, wat jij schrijft over nu sterven, exact het zelfde gevoel hier bij mij.
Ik denk nu al , ok als t gebeurt dan kan je megatrots zijn dat je naar jezelf hebt geluisterd.
En dat voelt 1000x beter dan dat je aant eind van je leven denk met spijt had ik maar.
Ook ben ik er van mezelf van overtuigd dat ik alles maar dan ook alles er aan heb gedaan, ik kan mezelf recht in de spiegel aankijken.
Overdag ben ik meestal alleen thuis en zet de radio lekker hard aan en kan mijn blije energie dan kwijt, het is lastiger als iedereen thuis is
de kids zien het verdriet bij hun vader, en dat is dan voor mij een teken om mn opluchting in te houden.
De pijn in mijn benen waar ik veel last van had, is bijna weg, Gewoon? een teken van verzet tegen de aanname van toen de rel therapeut ( jullie worden beide niet gelukkig als jullie gaan scheiden) ik zat compleet vast.
de mediator (vrouw) die door mij is uitgekozen op t feit dat zij ervaring heeft met autisme, is een goeie zet gebleken.
zij ziet bij mij de emotionele armoede die ik ervaren heb en daar nog de gevolgen van draag, en bij eega heeft ze in de gaten als hij t veel naar zichzelf toe trekt en zet hem dan even op n plek.

Wat jij schrijft Lee, de overgang heeft bij mij iig laten zien en voelen maak je balans op.
en trek daar lering uit, ook al gaat dat met horten en stoten.

warme groeten,
ffpauze



Plaats reactie
  • Vergelijkbare Onderwerpen
    Reacties
    Weergaves
    Laatste bericht